Τρίτη 1 Σεπτεμβρίου 2010,
Για δύο κλοπές λάπτοπ και μερικών μπαταριών κινητών τηλεφώνων μικρής αξίας, από καταστήματα μεγάλων αλυσίδων επιχειρήσεων, «κλοπές κατ' εξακολούθηση, κατ' επάγγελμα και κατά συνήθεια», το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών αποφάσισε την επιβολή κάθειρξης 6 ετών στον Νικόλαο Τσουβαλάκη, ο οποίος σύμφωνα με μάρτυρες υπεράσπισης είχε την ευθύνη να συντηρεί τον ασθενή αδελφό του και τα άλλα τρία αδέλφια του που νοσηλεύονται σε ψυχιατρεία και φυλάκισης 4 ετών στον Θεόδωρο Τσουβαλάκη, ο οποίος έχει 67% αναπηρία λόγω εγκεφαλικού που υπέστη το 2000 και μετά βίας αυτοσυντηρείται, με την αναγνώριση του ελαφρυντικού της «καλής συμπεριφοράς μετά την πράξη».
Σύμφωνα με την απόφαση οι δύο καταδικασθέντες πρέπει να εκτίσουν τις ποινές που τους επιβλήθηκαν.
Ο Νικόλαος Τσουβαλάκης επέστρεψε στις Δικαστικές Φυλακές Τρικάλων, όπου κρατείται εδώ και 20 μήνες, ενώ ο ανάπηρος Θεόδωρος οδηγήθηκε στις Δικαστικές Φυλακές Χανίων παρά την απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου που είχε αναστείλει ως τη δευτεροβάθμια δίκη την έκτιση της ποινής των επτά ετών.
Από την Παρασκευή 20 Αυγούστου ο Νίκος Τσουβαλάκης βρίσκεται σε απεργία πείνας στις Φυλακές Τρικάλων διαμαρτυρόμενος για τον τρόπο απονομής της δικαιοσύνης καθώς και για την εκπλήρωση του αιτήματος του να μεταβεί στις αγροτικές φυλακές Αγιάς Χανίων Κρήτης, κοντά στον αδελφό του. Να σημειωθεί ότι ο οργανισμός του είναι καταβεβλημένος, είναι υπερτασικός πάσχει από αναπνευστικά προβλήματα και η κίνηση αποχής από τροφή αποβαίνει ιδιαίτερα επικίνδυνη για τη ζωή του.
Ο Νίκος Τσουβαλάκης ανήκει στην κατηγορία των πολιτών που αντιστέκονται. Στις 22/4/2009 έγραφε στον προϊστάμενο της Εισαγγελίας Εφετών Αθηνών, πριν ακριβώς ένα χρόνο: «Η κοινωνία δεν κινδυνεύει από εμένα, από τα κόμματα εξουσίας κινδυνεύει, που όπως βλέπετε, η κοινωνική παρακμή, η διαφθορά και η ζούγκλα της βίας έχουν γίνει καθεστώς και οι κλοπές και η κακουργηματική ιδιοτέλεια και απάτη κατά συρροήν από την πολιτική και οικονομική μαφία της χώρας μένουν στο ποινικό απυρόβλητο, παρότι κατασπατάλησαν και λεηλάτησαν, με τη διαπλοκή και τους αδίστακτους "νταβατζήδες", όλον τον προϋπολογισμό και τα δημόσια Ταμεία».
Κατά τη διάρκεια της κράτησής του στον Κορυδαλλό είχε κάνει τρεις απεργίες πείνας: δύο για τις βάρβαρες συνθήκες κράτησης και μία για συμπαράσταση στον προφυλακισμένο (σ.σ. από τα γεγονότα του Δεκέμβρη 2008) Θοδωρή Ηλιόπουλο.
Η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων υποστηρίζει το αίτημα των αδελφών να εκτίσουν την ποινή τους στην ίδια φυλακή και κοντά στο συγγενικό τους περιβάλλον. Πρόκειται περί του αυτονόητου, όπως αυτονόητο είναι η πολιτεία να αποκαθιστά τις αδικίες σε βάρος φτωχών και απροστάτευτων ανθρώπων. Η υπόθεση των αδελφών Τσουβαλάκη έρχεται να επιβεβαιώσει το πέρασμα από το κράτος πρόνοιας στο κράτος τιμωρίας καθώς και τη θέση της φυλακής στη νέα διαχείριση της εξαθλίωσης ώστε να ενισχυθεί η πειθάρχηση των περιθωριοποιημένων κοινωνικά εργαζομένων.
Η απεργία πείνας είναι η ύστατη αντίστασή του σε ένα σύστημα που ποινικοποιεί την φτώχεια και οδηγεί τους κρατούμενους στην εξόντωση.
ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ 2008-2009
ΑΡΧΕΙΟ
Τρίτη, 31 Αυγούστου 2010
Δευτέρα, 30 Αυγούστου 2010
Στην Εντατική ο Βαγγέλης Πάλλης ύστερα από σοβαρό τραυματισμό.
Κατηγορίες:
οι ανακοινώσεις μας,
συνθήκες κράτησης
Στην Εντατική ο Βαγγέλης Πάλλης ύστερα από σοβαρό τραυματισμό.
Καλή δύναμη Βαγγέλη
Δευτέρα 30 Αυγούστου 2010,
Ο Βαγγέλης Πάλλης είναι γνωστός για τους αγώνες του μέσα στη φυλακή για την αξιοπρέπεια και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η είδηση του σοβαρού τραυματισμού του και η μεταφορά του στην Εντατική μονάδα του νοσοκομείου Τρικάλων μας θορύβησε, μας συγκλόνισε. Όλες και όλοι εμείς από την Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων ευχόμαστε στο Βαγγέλη καλή ανάρρωση και γρήγορα να βρεθεί ξανά στις επάλξεις.
Όμως, ο σοβαρός τραυματισμός του Βαγγέλη Πάλλη, ενός ανθρώπου που το βασικό χαρακτηριστικό του είναι η δύναμη, το θάρρος και η αξιοπρέπεια φέρνει για πολλοστή φορά στην επιφάνεια την τραγική κατάσταση που επικρατεί στις ελληνικές φυλακές. Και μάλλον είναι πλεονασμός αν τονίσουμε ότι αυτή η κατάσταση, αυτή η πραγματικότητα, οδηγεί σε αδιέξοδα και απελπισία. Ειδικά στις φυλακές Τρικάλων η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο. Άλλωστε δεν έχει περάσει καιρός από την απεργία πείνας που πραγματοποίησαν οι έγκλειστοι των φυλακών Τρικάλων.
Δυστυχώς, παρά τις υποσχέσεις που δόθηκαν για να σταματήσουν τις κινητοποιήσεις οι κρατούμενοι τίποτα δεν έχει αλλάξει στη συγκεκριμένη φυλακή. Η αυθαιρεσία και η βαρβαρότητα βασιλεύουν. Η ανθρωπιά είναι και αυτή έγκλειστη, φυλακισμένη σε υπόγεια κελιά. Το ίδιο και το δικαίωμα στην ελευθερία, καταπατώντας το νόμο και απορρίπτοντας άδειες -παρότι πληρούνται οι προϋποθέσεις- στη πλειοψηφία των κρατουμένων και κυρίως σε όσους δεν έχουν συμβιβαστεί με την αναλγησία του συστήματος και αντιστέκονται.
Αλλά αυτή τη στιγμή προέχει η υγεία του Βαγγέλη. Καλή δύναμη και να βγεις για άλλη μία φορά νικητής.
ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ
Τρίτη, 20 Ιουλίου 2010
Καζάνι που βράζει... οι φυλακές
* 8η μέρα αποχής συσσιτίου για τους κρατούμενους οροθετικούς
* Από χθες ξεκίνησαν αποχή και οι κρατούμενοι με χρόνιες παθήσεις
* Απεργία πείνας, ύστερα από 2 βδομάδες αποχή συσσιτίου, ξεκινούν 200 κρατούμενοι από τις φυλακές Τρικάλων
* Απεργία πείνας από τις 15 Ιουλίου ξεκίνησε ο Ν. Μαζιώτης για να του επιτραπεί να δει το νεογέννητο παιδί του. 60 αλληλέγγυοι κρατούμενοι ξεκίνησαν χθες αποχή συσσιτίου
* Συνεχίζονται οι βασανισμοί στον Σίμο Σεϊσίδη. Καθυστερεί η Αντιτρομοκρατική την τοποθέτηση πρόσθετου μέλους
Για την αποθήκη ψυχών, το κατ' ευφημισμό «Νοσοκομείο Κρατουμένων Κορυδαλλού - Άγιος Παύλος» μίλησαν σήμερα, σε συνέντευξη Τύπου, που διοργάνωσε η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων, πρώην κρατούμενοι - ασθενείς καθώς και δικηγόροι και γιατροί.
Τις απαράδεκτες συνθήκες κράτησης στην πτέρυγα των οροθετικών -που βρίσκονται για 8η μέρα σε αποχή συσσιτίου- περιέγραψε ο πρώην κρατούμενος και οροθετικός, Άκης. «Οι οροθετικοί κρατούμαστε στο 2ο όροφο σε μία ειδική πτέρυγα με 5 κελιά δίκλινα, στα οποία συχνά στοιβάζονται μέχρι και 6 κρατούμενοι. Το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε είναι οι ελλείψεις φαρμάκων. Συνήθως τα φάρμακα αρκούν για 15 μέρες το μήνα. Τις υπόλοιπες μέρες είμαστε χωρίς θεραπεία με αποτέλεσμα να αδυνατεί ο οργανισμός μας. Από το 2004 δημιουργήθηκε ειδικό προαύλιο για τους οροθετικούς, το οποίο ποτέ δεν λειτούργησε ελλείψει προσωπικού. Έτσι προαυλιζόμαστε για μία ώρα το πρωί και άλλη μία το απόγευμα. Η καλύτερη λύση που θα μπορούσε να δοθεί είναι να μεταφερόμασταν στον Ελεώνα, όπου οι συνθήκες είναι πολύ καλύτερες και θα βοηθήσουν και την κατάσταση της υγείας μας».
Ο Παναγιώτης Γεωργιάδης, μέλος της Πρωτοβουλίας, που κρατήθηκε επίσης στο Νοσοκομείο του Κορυδαλλού, ανέλυσε τις ελλείψεις του νοσοκομείου, αφού πρώτα ενημέρωσε ότι από χθες ξεκίνησαν αποχή συσσιτίου και οι κρατούμενοι ασθενείς με χρόνιες παθήσεις. «Το νοσοκομείο αποτελείται από 10 θαλάμους 6μ. επί 6μ., όπου κρατούνται 12-14 ασθενείς. Κάθε θάλαμος έχει δύο κομοδίνα, ενώ δεν υπάρχουν καρέκλες, ούτε σεντόνια, σαπούνια, χαρτί υγείας. Δεν γίνεται καμία διάκριση ασθενών -πέρα των οροθετικών-, έτσι στον ίδιο θάλαμο κρατούνται φυματικοί, νεφροπαθείς, καρκινοπαθείς, ακρωτηριασμένοι. Σε κάθε θάλαμο αντιστοιχεί ένα καρότσι ώστε να μπορούν να πάνε τουαλέτα οι ακρωτηριασμένοι, ενώ σε κάθε ακτίνα αντιστοιχούν δύο τουαλέτες και ένα μπάνιο. Οι νοσηλευτές και οι γιατροί δεν εξετάζουν τους κρατούμενους στα κρεβάτια τους, αλλά τους υποχρεώνουν να πάνε εκείνοι στο ιατρείο. Φανταστείτε πώς θα φτάσει μέχρι το ιατρείο κάποιος χωρίς πόδια και χωρίς καρότσι; Ή πώς θα φτάσει κάποιος κατάκοιτος χωρίς φορείο να τον μεταφέρει;».
Μία από τις μεγαλύτερες «αδικίες» που υπόκεινται οι κρατούμενοι με χρόνιες παθήσεις είναι ότι υποχρεώνονται να εκτίουν την ποινή τους αθροιστικά αφού δεν δύνανται να εργαστούν, άρα δεν ευεργετούνται από τα μεροκάματα, ώστε να αποφυλακιστούν πιο γρήγορα. Αποτέλεσμα αυτού είναι πολλοί να πεθαίνουν μέσα στη φυλακή. «Πρόκειται για ευθανασία» παρατήρησε ο γιατρός, διευθυντής στο ενδοκρινολογικό τμήμα του Κρατικού Νοσοκομείου Νίκαιας, Γιάννης Προκόβας, ο οποίος πρόσθεσε: «Αισθάνομαι ντροπή και ανατριχίλα που συμπολίτες μας ασθενείς, που βρίσκονται μάλιστα υπό την προστασία του κράτους, διαβιούν σε συνθήκες που θυμίζουν καταστάσεις Σπιναλόγκας του 19ου αιώνα ή, ακόμα χειρότερα, στρατόπεδα συγκέντρωσης του Β Παγκοσμίου Πολέμου. Οι ελλείψεις σε υλικοτεχνικό εξοπλισμό, σε υποδομές και σε εξειδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό αποτελούν καταπάτηση των υποχρεώσεων, κατακτήσεων, δικαιωμάτων που έχουν υπογράψει τα ευρωπαϊκά κράτη. Μένω πάντα έκπληκτος από την περιγραφή των όρων διαβίωσης συμπολιτών μας που νοσηλεύονται σε ειδικές συνθήκες. Το μεγαλύτερο έγκλημα είναι η υπερσυνταγογράφηση, το «χαπάκωμα», που αποτελεί το χαλί κάτω από το οποίο κρύβονται οι ουσιαστικές ανάγκες των ασθενών και επιβάλλεται η καταστολή στη λογική της γενίκευσης της σιωπής».
«Το μεγαλύτερο βασανιστήριο για τους κρατούμενους στο Νοσοκομείο είναι το καλοκαίρι. Δεν υπάρχει χειρότερη στιγμή από τα πυρωμένα μπετά του Ιουλίου και του Αυγούστου. Στο Νοσοκομείο και το Ψυχιατρείο δεν υπάρχει ούτε ένας ανεμιστήρας. Το καλοκαίρι οι κρατούμενοι ασθενείς, οι οποίοι λόγω των χαπιών αισθάνονται ακόμα χειρότερα τη ζέστη, κάθονται ανάσκελα και προσπαθούν να φανταστούν τη δροσιά. Δεν είναι τυχαίο που οι περισσότερες αυτοκτονίες σημειώνονται αυτούς τους μήνες», πρόσθεσε ο δικηγόρος, πρώην κρατούμενος Χρήστος Νικολιτσόπουλος.
Συγκεκριμένα στις συνθήκες κράτησης του Σίμου Σεϊσίδη αναφέρθηκε ο δικηγόρος του, Κώστας Παπαδάκης: «Στη περίπτωση του Σίμου Σεϊσίδη έχει επιβληθεί τυπικά μία στοιχειώδης αντιμετώπιση της αναπηρίας του. Αλληλέγγυοι στο Σ. Σεϊσίδη συγκέντρωσαν χρήματα ώστε να τοποθετηθεί πρόσθετο μέλος στο ακρωτηριασμένο πόδι του. Ωστόσο, προκύπτουν συνέχεια εμπόδια στα ραντεβού του, τα οποία πρέπει να πραγματοποιούνται στα γραφεία της εταιρείας, επειδή η Αντιτρομοκρατική δεν μπορεί να στείλει φρουρούς». Πάντως είναι γενικό το πρόβλημα των αναπήρων κρατουμένων, οι οποίοι δεν χαίρουν κανενός ευεργετήματος, ούτε του ευεργετικού υπολογισμού μεροκάματων αλλά ούτε και κάποιου νόμου που θα προβλέπει αποφυλάκιση όσων πληρούν κάποιο ποσοστό αναπηρίας. «Ο νόμος 110Α του Ποινικού Κώδικα που τροποποιήθηκε το 2008, ύστερα από την απεργία πείνας των κρατουμένων, προβλέπει να επιτρέπεται η αποφυλάκιση των τετραπληγικών, για παράδειγμα, αλλά όχι των αναπήρων. Όλοι καταλαβαίνουμε γιατί. Εάν υπήρχε μία τέτοια πρόβλεψη τότε θα αποφυλακιζόταν ο Σάββας Ξηρός».
«Από τις 15 Ιουλίου ξεκίνησε απεργία πείνας ο Νίκος Μαζιώτης», ενημέρωσαν αλληλέγγυοι στους προφυλακισμένους για συμμετοχή στον Επαναστατικό Αγώνα, «με αίτημα να του επιτραπεί να επισκεφτεί τη σύντροφό του και το νεογέννητο παιδί του στις 25 Ιουλίου, καθώς και να επισκέπτεται ο ίδιος την οικογένειά του στη φυλακή και όχι το αντίθετο -όπως προβλέπεται από το νόμο- καθώς θα είναι δύσκολη η μετακίνησή τους. Συμπαραστεκόμενοι στα αιτήματα της Π. Ρούπα και του Ν. Μαζιώτη, 60 κρατούμενοι απέχουν από το συσσίτιο από χθες».
Από σήμερα απεργία πείνας στις φυλακές Τρικάλων
Σήμερα, Τρίτη 20 Ιουλίου, πάνω από 200 κρατούμενοι των φυλακών Τρικάλων αρχίζουν απεργία πείνας, ύστερα από 2 βδομάδες αποχής συσσιτίου. Μέλη της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων ενημέρωσαν ότι «κατεβαίνουν σε απεργία πείνας με τρία καίρια για τη συγκεκριμένη φυλακή αιτήματα: Να εγκρίνονται οι αιτήσεις για άδεια, οι οποίες σε ποσοστό 97% απορρίπτονται. Να εγκρίνονται οι υφ' όρων απολύσεις και να απομακρυνθεί ο κοινωνικός λειτουργός από τη φυλακή, ο οποίος, ενώ ο θεσμικός του ρόλος είναι να υπερασπίζεται τους κρατούμενους, έχει «περάσει στο αντίπαλο στρατόπεδο», αυτό της καταστολής.
* Από χθες ξεκίνησαν αποχή και οι κρατούμενοι με χρόνιες παθήσεις
* Απεργία πείνας, ύστερα από 2 βδομάδες αποχή συσσιτίου, ξεκινούν 200 κρατούμενοι από τις φυλακές Τρικάλων
* Απεργία πείνας από τις 15 Ιουλίου ξεκίνησε ο Ν. Μαζιώτης για να του επιτραπεί να δει το νεογέννητο παιδί του. 60 αλληλέγγυοι κρατούμενοι ξεκίνησαν χθες αποχή συσσιτίου
* Συνεχίζονται οι βασανισμοί στον Σίμο Σεϊσίδη. Καθυστερεί η Αντιτρομοκρατική την τοποθέτηση πρόσθετου μέλους
Για την αποθήκη ψυχών, το κατ' ευφημισμό «Νοσοκομείο Κρατουμένων Κορυδαλλού - Άγιος Παύλος» μίλησαν σήμερα, σε συνέντευξη Τύπου, που διοργάνωσε η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων, πρώην κρατούμενοι - ασθενείς καθώς και δικηγόροι και γιατροί.
Τις απαράδεκτες συνθήκες κράτησης στην πτέρυγα των οροθετικών -που βρίσκονται για 8η μέρα σε αποχή συσσιτίου- περιέγραψε ο πρώην κρατούμενος και οροθετικός, Άκης. «Οι οροθετικοί κρατούμαστε στο 2ο όροφο σε μία ειδική πτέρυγα με 5 κελιά δίκλινα, στα οποία συχνά στοιβάζονται μέχρι και 6 κρατούμενοι. Το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε είναι οι ελλείψεις φαρμάκων. Συνήθως τα φάρμακα αρκούν για 15 μέρες το μήνα. Τις υπόλοιπες μέρες είμαστε χωρίς θεραπεία με αποτέλεσμα να αδυνατεί ο οργανισμός μας. Από το 2004 δημιουργήθηκε ειδικό προαύλιο για τους οροθετικούς, το οποίο ποτέ δεν λειτούργησε ελλείψει προσωπικού. Έτσι προαυλιζόμαστε για μία ώρα το πρωί και άλλη μία το απόγευμα. Η καλύτερη λύση που θα μπορούσε να δοθεί είναι να μεταφερόμασταν στον Ελεώνα, όπου οι συνθήκες είναι πολύ καλύτερες και θα βοηθήσουν και την κατάσταση της υγείας μας».
Ο Παναγιώτης Γεωργιάδης, μέλος της Πρωτοβουλίας, που κρατήθηκε επίσης στο Νοσοκομείο του Κορυδαλλού, ανέλυσε τις ελλείψεις του νοσοκομείου, αφού πρώτα ενημέρωσε ότι από χθες ξεκίνησαν αποχή συσσιτίου και οι κρατούμενοι ασθενείς με χρόνιες παθήσεις. «Το νοσοκομείο αποτελείται από 10 θαλάμους 6μ. επί 6μ., όπου κρατούνται 12-14 ασθενείς. Κάθε θάλαμος έχει δύο κομοδίνα, ενώ δεν υπάρχουν καρέκλες, ούτε σεντόνια, σαπούνια, χαρτί υγείας. Δεν γίνεται καμία διάκριση ασθενών -πέρα των οροθετικών-, έτσι στον ίδιο θάλαμο κρατούνται φυματικοί, νεφροπαθείς, καρκινοπαθείς, ακρωτηριασμένοι. Σε κάθε θάλαμο αντιστοιχεί ένα καρότσι ώστε να μπορούν να πάνε τουαλέτα οι ακρωτηριασμένοι, ενώ σε κάθε ακτίνα αντιστοιχούν δύο τουαλέτες και ένα μπάνιο. Οι νοσηλευτές και οι γιατροί δεν εξετάζουν τους κρατούμενους στα κρεβάτια τους, αλλά τους υποχρεώνουν να πάνε εκείνοι στο ιατρείο. Φανταστείτε πώς θα φτάσει μέχρι το ιατρείο κάποιος χωρίς πόδια και χωρίς καρότσι; Ή πώς θα φτάσει κάποιος κατάκοιτος χωρίς φορείο να τον μεταφέρει;».
Μία από τις μεγαλύτερες «αδικίες» που υπόκεινται οι κρατούμενοι με χρόνιες παθήσεις είναι ότι υποχρεώνονται να εκτίουν την ποινή τους αθροιστικά αφού δεν δύνανται να εργαστούν, άρα δεν ευεργετούνται από τα μεροκάματα, ώστε να αποφυλακιστούν πιο γρήγορα. Αποτέλεσμα αυτού είναι πολλοί να πεθαίνουν μέσα στη φυλακή. «Πρόκειται για ευθανασία» παρατήρησε ο γιατρός, διευθυντής στο ενδοκρινολογικό τμήμα του Κρατικού Νοσοκομείου Νίκαιας, Γιάννης Προκόβας, ο οποίος πρόσθεσε: «Αισθάνομαι ντροπή και ανατριχίλα που συμπολίτες μας ασθενείς, που βρίσκονται μάλιστα υπό την προστασία του κράτους, διαβιούν σε συνθήκες που θυμίζουν καταστάσεις Σπιναλόγκας του 19ου αιώνα ή, ακόμα χειρότερα, στρατόπεδα συγκέντρωσης του Β Παγκοσμίου Πολέμου. Οι ελλείψεις σε υλικοτεχνικό εξοπλισμό, σε υποδομές και σε εξειδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό αποτελούν καταπάτηση των υποχρεώσεων, κατακτήσεων, δικαιωμάτων που έχουν υπογράψει τα ευρωπαϊκά κράτη. Μένω πάντα έκπληκτος από την περιγραφή των όρων διαβίωσης συμπολιτών μας που νοσηλεύονται σε ειδικές συνθήκες. Το μεγαλύτερο έγκλημα είναι η υπερσυνταγογράφηση, το «χαπάκωμα», που αποτελεί το χαλί κάτω από το οποίο κρύβονται οι ουσιαστικές ανάγκες των ασθενών και επιβάλλεται η καταστολή στη λογική της γενίκευσης της σιωπής».
«Το μεγαλύτερο βασανιστήριο για τους κρατούμενους στο Νοσοκομείο είναι το καλοκαίρι. Δεν υπάρχει χειρότερη στιγμή από τα πυρωμένα μπετά του Ιουλίου και του Αυγούστου. Στο Νοσοκομείο και το Ψυχιατρείο δεν υπάρχει ούτε ένας ανεμιστήρας. Το καλοκαίρι οι κρατούμενοι ασθενείς, οι οποίοι λόγω των χαπιών αισθάνονται ακόμα χειρότερα τη ζέστη, κάθονται ανάσκελα και προσπαθούν να φανταστούν τη δροσιά. Δεν είναι τυχαίο που οι περισσότερες αυτοκτονίες σημειώνονται αυτούς τους μήνες», πρόσθεσε ο δικηγόρος, πρώην κρατούμενος Χρήστος Νικολιτσόπουλος.
Συγκεκριμένα στις συνθήκες κράτησης του Σίμου Σεϊσίδη αναφέρθηκε ο δικηγόρος του, Κώστας Παπαδάκης: «Στη περίπτωση του Σίμου Σεϊσίδη έχει επιβληθεί τυπικά μία στοιχειώδης αντιμετώπιση της αναπηρίας του. Αλληλέγγυοι στο Σ. Σεϊσίδη συγκέντρωσαν χρήματα ώστε να τοποθετηθεί πρόσθετο μέλος στο ακρωτηριασμένο πόδι του. Ωστόσο, προκύπτουν συνέχεια εμπόδια στα ραντεβού του, τα οποία πρέπει να πραγματοποιούνται στα γραφεία της εταιρείας, επειδή η Αντιτρομοκρατική δεν μπορεί να στείλει φρουρούς». Πάντως είναι γενικό το πρόβλημα των αναπήρων κρατουμένων, οι οποίοι δεν χαίρουν κανενός ευεργετήματος, ούτε του ευεργετικού υπολογισμού μεροκάματων αλλά ούτε και κάποιου νόμου που θα προβλέπει αποφυλάκιση όσων πληρούν κάποιο ποσοστό αναπηρίας. «Ο νόμος 110Α του Ποινικού Κώδικα που τροποποιήθηκε το 2008, ύστερα από την απεργία πείνας των κρατουμένων, προβλέπει να επιτρέπεται η αποφυλάκιση των τετραπληγικών, για παράδειγμα, αλλά όχι των αναπήρων. Όλοι καταλαβαίνουμε γιατί. Εάν υπήρχε μία τέτοια πρόβλεψη τότε θα αποφυλακιζόταν ο Σάββας Ξηρός».
«Από τις 15 Ιουλίου ξεκίνησε απεργία πείνας ο Νίκος Μαζιώτης», ενημέρωσαν αλληλέγγυοι στους προφυλακισμένους για συμμετοχή στον Επαναστατικό Αγώνα, «με αίτημα να του επιτραπεί να επισκεφτεί τη σύντροφό του και το νεογέννητο παιδί του στις 25 Ιουλίου, καθώς και να επισκέπτεται ο ίδιος την οικογένειά του στη φυλακή και όχι το αντίθετο -όπως προβλέπεται από το νόμο- καθώς θα είναι δύσκολη η μετακίνησή τους. Συμπαραστεκόμενοι στα αιτήματα της Π. Ρούπα και του Ν. Μαζιώτη, 60 κρατούμενοι απέχουν από το συσσίτιο από χθες».
Από σήμερα απεργία πείνας στις φυλακές Τρικάλων
Σήμερα, Τρίτη 20 Ιουλίου, πάνω από 200 κρατούμενοι των φυλακών Τρικάλων αρχίζουν απεργία πείνας, ύστερα από 2 βδομάδες αποχής συσσιτίου. Μέλη της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων ενημέρωσαν ότι «κατεβαίνουν σε απεργία πείνας με τρία καίρια για τη συγκεκριμένη φυλακή αιτήματα: Να εγκρίνονται οι αιτήσεις για άδεια, οι οποίες σε ποσοστό 97% απορρίπτονται. Να εγκρίνονται οι υφ' όρων απολύσεις και να απομακρυνθεί ο κοινωνικός λειτουργός από τη φυλακή, ο οποίος, ενώ ο θεσμικός του ρόλος είναι να υπερασπίζεται τους κρατούμενους, έχει «περάσει στο αντίπαλο στρατόπεδο», αυτό της καταστολής.
Τρίτη, 13 Ιουλίου 2010
ΟΙ ΑΔΕΙΕΣ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡAXΩΡΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ
Κατηγορίες:
οι ανακοινώσεις μας,
οι δράσεις μας
ΟΙ ΑΔΕΙΕΣ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡAXΩΡΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ
Σήμερα και οι πιο ένθερμοι υποστηρικτές του θεσμού της φυλακής παραδέχονται την αποτυχία της φυλακής όχι απλώς να προετοιμάσει αλλά ούτε καν να επιτρέψει την κοινωνική επανένταξη των πρώην κρατουμένων.. Νομοθετικά κατοχυρωμένα δικαιώματα των κρατούμενων καταστρατηγούνται, ακυρώνονται στην πράξη ή μετατρέπονται σε ευεργετήματα χορηγούμενα με ασαφή κριτήρια και με κυρίαρχο το επιχείρημα της ανάγκης να διαφυλαχθεί η τάξη και η πειθαρχία στις φυλακές και να προστατευθεί η κοινωνία από «ανέτοιμους να επανενταχθούν» εγκληματίες.
Ο θεσμός των «αδειών», που είναι ο σημαντικότερος δίαυλος επαφής με τον έξω κόσμο και συμβάλλει στην κοινωνική επανένταξη, τείνει να εκλείψει με τη δικαιολογία της «κακής χρήσης αδείας» και την αναγωγή των εξαιρέσεων σε κανόνα. Το συμβούλιο της φυλακής παίρνει το ρόλο της Πυθίας, ο χρησμός υποκαθιστά τον νόμο και οι προβλέψεις για την κακή χρήση της άδειας μετατρέπονται από ενδεχόμενο σε βεβαιότητα, έτσι ώστε να νομιμοποιείται η ουσιαστική ακύρωση των σχετικών ρυθμίσεων. Τη ρητορική του φόβου, ο οποίος προσωποποιείται στον έγκλειστο πληθυσμό, τροφοδοτούν και τα ΜΜΕ καθώς δεκάδες δημοσιεύματα έχουν εμφανιστεί στα 18 χρόνια ύπαρξης του θεσμού της άδειας, τα περισσότερα με τον τίτλο «άφαντοι οι αδειούχοι κρατούμενοι», υπονομεύοντας έτσι τον ίδιο το θεσμό των αδειών και όχι απλώς τις προβλεπόμενες προϋποθέσεις για τη χορήγησή τους. Από την εφαρμογή του θεσμού προκύπτει ότι ένα μικρό μόνο ποσοστό κρατουμένων (που δεν υπερβαίνει το 4%) κάνουν κακή χρήση του συγκεκριμένου δικαιώματος, ενώ και οι ποιοτικές αναλύσεις καταλήγουν σε θετική αποτίμηση.
Πρόσφατες νομοθετικές ρυθμίσεις, όπως ο Ν. 3772/09 που ψηφίστηκε επί υπουργίας Δένδια αυστηροποιούν την πρακτική χορήγησης αδειών σχετικοποιώντας και τα κριτήρια, με αποτέλεσμα άδειες να περικόπτονται αναίτια ή και αναιτιολόγητα ή με τυπικές αιτιολογίες. Παραμένει επίσης το πρόβλημα των καταδικασθέντων με βάση το νόμο περί ναρκωτικών, καθώς με την τροπολογία του Ν. 3811/09 αυτοί εξακολουθούν να αποκλείονται από ευεργετικές διατάξεις όπως η χορήγηση άδειας και η μεταγωγή σε αγροτικά καταστήματα μετά την έκτιση του 1/5 της ποινής.
Η χορήγηση άδειας χρόνο με τον χρόνο περιορίζεται, ενώ ουσιαστικά αποκλείεται και για τους αλλοδαπούς κρατούμενους καθώς στη μεγάλη πλειονότητά τους δεν έχουν τη δυνατότητα να δηλώσουν μόνιμη κατοικία (προϋπόθεση για τη χορήγηση άδειας) ενώ το ιδιαίτερο νομικό τους status συντείνει στην αντιμετώπισή τους ως εξ ορισμού επικίνδυνων.
Γι’ αυτό σας καλούμε να στηρίξουμε το δικαίωμα των κρατουμένων στην άδεια και να τους αντιμετωπίζουμε ως μέρος της κοινωνίας και όχι ως εχθρό της.
Συλλογή υπογραφών στο adeiesfylakes@gmail.com
Στέλνουμε την υπογραφή μας γράφοντας όνομα, επάγγελμα και περιοχή
Σήμερα και οι πιο ένθερμοι υποστηρικτές του θεσμού της φυλακής παραδέχονται την αποτυχία της φυλακής όχι απλώς να προετοιμάσει αλλά ούτε καν να επιτρέψει την κοινωνική επανένταξη των πρώην κρατουμένων.. Νομοθετικά κατοχυρωμένα δικαιώματα των κρατούμενων καταστρατηγούνται, ακυρώνονται στην πράξη ή μετατρέπονται σε ευεργετήματα χορηγούμενα με ασαφή κριτήρια και με κυρίαρχο το επιχείρημα της ανάγκης να διαφυλαχθεί η τάξη και η πειθαρχία στις φυλακές και να προστατευθεί η κοινωνία από «ανέτοιμους να επανενταχθούν» εγκληματίες.
Ο θεσμός των «αδειών», που είναι ο σημαντικότερος δίαυλος επαφής με τον έξω κόσμο και συμβάλλει στην κοινωνική επανένταξη, τείνει να εκλείψει με τη δικαιολογία της «κακής χρήσης αδείας» και την αναγωγή των εξαιρέσεων σε κανόνα. Το συμβούλιο της φυλακής παίρνει το ρόλο της Πυθίας, ο χρησμός υποκαθιστά τον νόμο και οι προβλέψεις για την κακή χρήση της άδειας μετατρέπονται από ενδεχόμενο σε βεβαιότητα, έτσι ώστε να νομιμοποιείται η ουσιαστική ακύρωση των σχετικών ρυθμίσεων. Τη ρητορική του φόβου, ο οποίος προσωποποιείται στον έγκλειστο πληθυσμό, τροφοδοτούν και τα ΜΜΕ καθώς δεκάδες δημοσιεύματα έχουν εμφανιστεί στα 18 χρόνια ύπαρξης του θεσμού της άδειας, τα περισσότερα με τον τίτλο «άφαντοι οι αδειούχοι κρατούμενοι», υπονομεύοντας έτσι τον ίδιο το θεσμό των αδειών και όχι απλώς τις προβλεπόμενες προϋποθέσεις για τη χορήγησή τους. Από την εφαρμογή του θεσμού προκύπτει ότι ένα μικρό μόνο ποσοστό κρατουμένων (που δεν υπερβαίνει το 4%) κάνουν κακή χρήση του συγκεκριμένου δικαιώματος, ενώ και οι ποιοτικές αναλύσεις καταλήγουν σε θετική αποτίμηση.
Πρόσφατες νομοθετικές ρυθμίσεις, όπως ο Ν. 3772/09 που ψηφίστηκε επί υπουργίας Δένδια αυστηροποιούν την πρακτική χορήγησης αδειών σχετικοποιώντας και τα κριτήρια, με αποτέλεσμα άδειες να περικόπτονται αναίτια ή και αναιτιολόγητα ή με τυπικές αιτιολογίες. Παραμένει επίσης το πρόβλημα των καταδικασθέντων με βάση το νόμο περί ναρκωτικών, καθώς με την τροπολογία του Ν. 3811/09 αυτοί εξακολουθούν να αποκλείονται από ευεργετικές διατάξεις όπως η χορήγηση άδειας και η μεταγωγή σε αγροτικά καταστήματα μετά την έκτιση του 1/5 της ποινής.
Η χορήγηση άδειας χρόνο με τον χρόνο περιορίζεται, ενώ ουσιαστικά αποκλείεται και για τους αλλοδαπούς κρατούμενους καθώς στη μεγάλη πλειονότητά τους δεν έχουν τη δυνατότητα να δηλώσουν μόνιμη κατοικία (προϋπόθεση για τη χορήγηση άδειας) ενώ το ιδιαίτερο νομικό τους status συντείνει στην αντιμετώπισή τους ως εξ ορισμού επικίνδυνων.
Γι’ αυτό σας καλούμε να στηρίξουμε το δικαίωμα των κρατουμένων στην άδεια και να τους αντιμετωπίζουμε ως μέρος της κοινωνίας και όχι ως εχθρό της.
Συλλογή υπογραφών στο adeiesfylakes@gmail.com
Στέλνουμε την υπογραφή μας γράφοντας όνομα, επάγγελμα και περιοχή
Πέμπτη, 8 Ιουλίου 2010
Το μόνο παθολογικό αίτιο είναι η ίδια η φυλακή
Κατηγορίες:
οι ανακοινώσεις μας,
οι δράσεις μας
Tετάρτη 7 Ιουλίου 2010,
Ιατρική περίθαλψη ζητούσε επίμονα τις τελευταίες δύο μέρες ο άνθρωπος που πέθανε τελικά προχθές στις φυλακές των Διαβατών. Παθολογικά τα αίτια διέγνωσε η ιατροδικαστής σαν πρώτη εικόνα… Τον 43χρονο βρήκαν παγωμένο στο κρεβάτι του το πρωί της Δευτέρας οι πέντε συγκρατούμενοί του στο ίδιο κελί.
Η άρνηση παροχής ιατρικής φροντίδας σε άνθρωπο που αντιμετωπίζει έντονους πόνους επί δύο συνεχείς ημέρες δεν είναι παθολογικό αίτιο που εντοπίζεται στη φυσική του κατάσταση. Το παθολογικό αίτιο είναι η ίδια η φυλακή.
Η άρνηση παροχής ιατρικής φροντίδας στον κρατούμενο είναι απόπειρα δολοφονίας του. Και σε πολλές περιπτώσεις είναι επιτυχής. Το κράτος ως συνεπής κατά συρροή δολοφόνος πέτυχε τον στόχο του για έκτη φορά μέσα σε ένα μήνα - τέσσερις κρατούμενοι στις φυλακές Γρεβενών, ένας στις φυλακές Αγίου Στεφάνου κι ένας στα Διαβατά, προστέθηκαν στον μακρύ κατάλογο των νεκρών πίσω από τα κελιά.
Πέρα από τα όποια αποτελέσματα ιατροδικαστικών εκθέσεων, νεκροψιών και τοξικολογικών εξετάσεων, το κράτος πρέπει να απολογηθεί ως ο μόνος κατηγορούμενος για τις ανθρωποκτονίες από πρόθεση δεκάδων ανθρώπων στο «πλήρως ελεγχόμενο» στο «άριστα φυλασσόμενο» περιβάλλον όπως το ίδιο διατυμπανίζει, υπερασπιζόμενο σθεναρά και δικαιολογώντας φθηνά, τους κολπικούς και πρωκτικούς ελέγχους, τις απομονώσεις, τα πειθαρχικά, την ατιμωρησία των ανθρωποφυλάκων και τις άθλιες συνθήκες κράτησης που επικρατούν στις φυλακές του.
ΝΑ ΛΟΓΟΔΟΤΗΣΟΥΝ ΑΜΕΣΑ,
ΩΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΗΘΙΚΟΙ ΑΥΤΟΥΡΓΟΙ, Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΗΓΕΣΙΑ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ
ΩΣ ΑΜΕΣΟΙ ΑΥΤΟΥΡΓΟΙ, ΟΙ ΔΙΕΥΘΥΝΤΕΣ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ
*εδώ και δύο χρόνια έχει ψηφιστεί η ένταξη των ανύπαρκτων δομών υγείας των φυλακών στο Ε.Σ.Υ. Καμία ενέργεια δεν έχει γίνει προς την κατεύθυνση αυτή έως τώρα
Ιατρική περίθαλψη ζητούσε επίμονα τις τελευταίες δύο μέρες ο άνθρωπος που πέθανε τελικά προχθές στις φυλακές των Διαβατών. Παθολογικά τα αίτια διέγνωσε η ιατροδικαστής σαν πρώτη εικόνα… Τον 43χρονο βρήκαν παγωμένο στο κρεβάτι του το πρωί της Δευτέρας οι πέντε συγκρατούμενοί του στο ίδιο κελί.
Η άρνηση παροχής ιατρικής φροντίδας σε άνθρωπο που αντιμετωπίζει έντονους πόνους επί δύο συνεχείς ημέρες δεν είναι παθολογικό αίτιο που εντοπίζεται στη φυσική του κατάσταση. Το παθολογικό αίτιο είναι η ίδια η φυλακή.
Η άρνηση παροχής ιατρικής φροντίδας στον κρατούμενο είναι απόπειρα δολοφονίας του. Και σε πολλές περιπτώσεις είναι επιτυχής. Το κράτος ως συνεπής κατά συρροή δολοφόνος πέτυχε τον στόχο του για έκτη φορά μέσα σε ένα μήνα - τέσσερις κρατούμενοι στις φυλακές Γρεβενών, ένας στις φυλακές Αγίου Στεφάνου κι ένας στα Διαβατά, προστέθηκαν στον μακρύ κατάλογο των νεκρών πίσω από τα κελιά.
Πέρα από τα όποια αποτελέσματα ιατροδικαστικών εκθέσεων, νεκροψιών και τοξικολογικών εξετάσεων, το κράτος πρέπει να απολογηθεί ως ο μόνος κατηγορούμενος για τις ανθρωποκτονίες από πρόθεση δεκάδων ανθρώπων στο «πλήρως ελεγχόμενο» στο «άριστα φυλασσόμενο» περιβάλλον όπως το ίδιο διατυμπανίζει, υπερασπιζόμενο σθεναρά και δικαιολογώντας φθηνά, τους κολπικούς και πρωκτικούς ελέγχους, τις απομονώσεις, τα πειθαρχικά, την ατιμωρησία των ανθρωποφυλάκων και τις άθλιες συνθήκες κράτησης που επικρατούν στις φυλακές του.
ΝΑ ΛΟΓΟΔΟΤΗΣΟΥΝ ΑΜΕΣΑ,
ΩΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΗΘΙΚΟΙ ΑΥΤΟΥΡΓΟΙ, Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΗΓΕΣΙΑ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ
ΩΣ ΑΜΕΣΟΙ ΑΥΤΟΥΡΓΟΙ, ΟΙ ΔΙΕΥΘΥΝΤΕΣ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ
*εδώ και δύο χρόνια έχει ψηφιστεί η ένταξη των ανύπαρκτων δομών υγείας των φυλακών στο Ε.Σ.Υ. Καμία ενέργεια δεν έχει γίνει προς την κατεύθυνση αυτή έως τώρα
Κυριακή, 27 Ιουνίου 2010
Και 4ος νεκρός στις φυλακές Γρεβενών
Κατηγορίες:
θάνατοι σε φυλακές και κρατητήρια,
οι ανακοινώσεις μας
ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ
Πληθαίνουν οι καταγγελίες των κρατουμένων στη φυλακή Γρεβενών για θανάτους οι οποίοι θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί, εάν υπήρχε το απαραίτητο ιατρικό προσωπικό. Ένας ακόμη κρατούμενος άφησε την τελευταία του πνοή μέσα στη φυλακή ανεβάζοντας τον αριθμό στους 4 μόνο το τελευταίο διάστημα, ενώ η Διεύθυνση της φυλακής αρνείται να δώσει στοιχεία και πληροφορίες. Τη στιγμή που άνθρωποι οι οποίοι βρίσκονται στην ευθύνη του πεθαίνουν καθημερινά, ο Διευθυντής της φυλακής Γρεβενών περιορίζεται στο να αμφισβητεί την ύπαρξη της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων στη Λάρισα και να μας παραπέμπει στην Αστυνομική Διεύθυνση για ενημέρωση της κατάστασης μέσα στο σωφρονιστικό κατάστημα. Μόνο που, φυλακές με τέτοιες ελλείψεις και με τέτοιους Διευθυντές, μάλλον «κολαστήρια» πρέπει να αποκαλούνται, παρά «σωφρονιστικά καταστήματα».
Η αναλγησία και η αδιαφορία της πολιτείας και κατ' επέκταση των διευθύνσεων των φυλακών απέναντι στα καθημερινά προβλήματα και στις τραγικές συνθήκες διαβίωσης των κρατουμένων οδηγεί στην απαξίωση της ανθρώπινης ζωής. Οι κρατούμενοι δεν χάνουν μόνο την ελευθερία τους αλλά και τη ζωή τους. Όσο το κράτος συνεχίζει να τιμωρεί τους τοξικοεξαρτημένους βάζοντάς τους σε κελιά, όσο επιλέγει το δρόμο της καταστολής αντί μιας προνοιακής πολιτικής και της διεύρυνσης των δομών υποστήριξης, τόσο οι φυλακές θα γεμίζουν και οι νεκροί θα αυξάνονται. Οι θάνατοι αυτοί, που έρχονται να προστεθούν στη μακάβρια αλυσίδα των δεκάδων θανάτων και αυτού του έτους, δεν είναι διόλου «τυχαίοι». Συνιστούν κρατικές δολοφονίες και αναρωτιόμαστε αν η εξόντωση είναι η μοναδική μέθοδος που τελικά προκρίνεται ως η πιο αποτελεσματική για την αποσυμφόρηση των φυλακών.
Όμως, οι κρατούμενοι δεν είναι μόνοι τους!
Πληθαίνουν οι καταγγελίες των κρατουμένων στη φυλακή Γρεβενών για θανάτους οι οποίοι θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί, εάν υπήρχε το απαραίτητο ιατρικό προσωπικό. Ένας ακόμη κρατούμενος άφησε την τελευταία του πνοή μέσα στη φυλακή ανεβάζοντας τον αριθμό στους 4 μόνο το τελευταίο διάστημα, ενώ η Διεύθυνση της φυλακής αρνείται να δώσει στοιχεία και πληροφορίες. Τη στιγμή που άνθρωποι οι οποίοι βρίσκονται στην ευθύνη του πεθαίνουν καθημερινά, ο Διευθυντής της φυλακής Γρεβενών περιορίζεται στο να αμφισβητεί την ύπαρξη της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων στη Λάρισα και να μας παραπέμπει στην Αστυνομική Διεύθυνση για ενημέρωση της κατάστασης μέσα στο σωφρονιστικό κατάστημα. Μόνο που, φυλακές με τέτοιες ελλείψεις και με τέτοιους Διευθυντές, μάλλον «κολαστήρια» πρέπει να αποκαλούνται, παρά «σωφρονιστικά καταστήματα».
Η αναλγησία και η αδιαφορία της πολιτείας και κατ' επέκταση των διευθύνσεων των φυλακών απέναντι στα καθημερινά προβλήματα και στις τραγικές συνθήκες διαβίωσης των κρατουμένων οδηγεί στην απαξίωση της ανθρώπινης ζωής. Οι κρατούμενοι δεν χάνουν μόνο την ελευθερία τους αλλά και τη ζωή τους. Όσο το κράτος συνεχίζει να τιμωρεί τους τοξικοεξαρτημένους βάζοντάς τους σε κελιά, όσο επιλέγει το δρόμο της καταστολής αντί μιας προνοιακής πολιτικής και της διεύρυνσης των δομών υποστήριξης, τόσο οι φυλακές θα γεμίζουν και οι νεκροί θα αυξάνονται. Οι θάνατοι αυτοί, που έρχονται να προστεθούν στη μακάβρια αλυσίδα των δεκάδων θανάτων και αυτού του έτους, δεν είναι διόλου «τυχαίοι». Συνιστούν κρατικές δολοφονίες και αναρωτιόμαστε αν η εξόντωση είναι η μοναδική μέθοδος που τελικά προκρίνεται ως η πιο αποτελεσματική για την αποσυμφόρηση των φυλακών.
Όμως, οι κρατούμενοι δεν είναι μόνοι τους!
Τρίτη, 22 Ιουνίου 2010
Για την επίσκεψη-διαμαρτυρία στις φυλακές ανηλίκων Βόλου
Κατηγορίες:
ανήλικοι,
οι ανακοινώσεις μας,
οι δράσεις μας,
συνθήκες κράτησης
ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ
Δελτίο Τύπου
22/6/2010
Πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 20 Ιουνίου 2010, η επίσκεψη-διαμαρτυρία της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων στις φυλακές ανηλίκων Βόλου (Ειδικό Κατάστημα Κράτησης Νέων Βόλου).
Η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων μαζί με αλληλέγγυους και αλληλέγγυες από διάφορες πόλεις της Ελλάδας πραγματοποίησαν προγραμματισμένη επίσκεψη στο Ειδικό Κατάστημα Κράτησης Νέων Βόλου για να εξακριβώσουν όσα καταγγέλλονται σχετικά με τις συνθήκες κράτησης των φυλακισμένων παιδιών.
Ύστερα από διαπραγματεύσεις με τη Διεύθυνση των φυλακών, έγινε δεκτό το αίτημα μας να εισέλθει αντιπροσωπεία των παρευρισκομένων εντός των τειχών της φυλακής για να συνομιλήσουν με τη Διεύθυνση και τους κρατούμενους για τις συνθήκες που επικρατούν στη συγκεκριμένη φυλακή.
Η πραγματικότητα που αντικρίσαμε ξεπερνά κάθε νοσηρή φαντασία μιας και στο σκληρό πρόσωπο της Πολιτείας που επιμένει να στέλνει στα κάτεργα ανήλικα παιδιά και εμμένει στο να μην εφαρμόζει θεσμοθετημένα μέτρα εναλλακτικής έκτισης ποινών, έρχονται να προστεθούν οι άθλιες συνθήκες διαβίωσης των φυλακισμένων παιδιών.
Σύμφωνα και με τα λεγόμενα του Διευθυντή των φυλακών, περισσότερες από 160 παιδικές ψυχές στοιβάζονται σε χώρους ακατάλληλους, χωρίς δυνατότητα καθημερινού προαυλισμού. Ιδιαίτερα, το τελευταίο διάστημα με την επίφαση της οικονομικής κρίσης έχουν περικόψει όλα τα προγράμματα κοινωνικής υποστήριξης αλλά και επιμόρφωσης των παιδιών, ενώ έχουν φτάσει και στο σημείο να μειώσουν ακόμα και τις μερίδες του φαγητού!
Το ανάλγητο πρόσωπο του ελληνικού κράτους και της ελληνικής δικαιοσύνης φαίνονται ξεκάθαρα όταν περίπου 110 από τους κρατούμενους βρίσκονται στη φυλακή ως υπόδικοι περιμένοντας να δικαστούν, ενώ περίπου 25 παιδιά δεν έχουν κρεβάτια και κοιμούνται σε τραπέζια ή/και πατώματα.
Η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων έχει ξεκινήσει καμπάνια για την κατάργηση των φυλακών ανηλίκων και την εφαρμογή μέτρων εναλλακτικών μορφών έκτισης της ποινής. Στο αίτημα αυτό συνηγορεί όχι μόνο η αποτυχία του θεσμού αλλά και η ευρωπαϊκή εμπειρία και κατεύθυνση. Η στέρηση της ελευθερίας σήμερα δεν είναι πλέον θεμιτή. Η αρχή της διαπαιδαγώγησης και η φροντίδα για την κοινωνική ένταξή τους πρέπει να αποτελούν τους πυλώνες της πολιτικής κράτησης των ανηλίκων.
Διεκδικούμε ένα πλαίσιο το οποίο να μην παράγει και να μην αποδέχεται τη λογική των "χαμένων περιπτώσεων". Η ζωή κανενός ανήλικου δεν μπορεί να ακυρωθεί ως παράπλευρη απώλεια με πρόσχημα την οικονομική κρίση και την ανεπάρκεια των θεσμών.
ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ ΑΝΗΛΙΚΩΝ - ΚΑΝΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΣΕ ΚΕΛΙ
Δελτίο Τύπου
22/6/2010
Πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 20 Ιουνίου 2010, η επίσκεψη-διαμαρτυρία της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων στις φυλακές ανηλίκων Βόλου (Ειδικό Κατάστημα Κράτησης Νέων Βόλου).
Η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων μαζί με αλληλέγγυους και αλληλέγγυες από διάφορες πόλεις της Ελλάδας πραγματοποίησαν προγραμματισμένη επίσκεψη στο Ειδικό Κατάστημα Κράτησης Νέων Βόλου για να εξακριβώσουν όσα καταγγέλλονται σχετικά με τις συνθήκες κράτησης των φυλακισμένων παιδιών.
Ύστερα από διαπραγματεύσεις με τη Διεύθυνση των φυλακών, έγινε δεκτό το αίτημα μας να εισέλθει αντιπροσωπεία των παρευρισκομένων εντός των τειχών της φυλακής για να συνομιλήσουν με τη Διεύθυνση και τους κρατούμενους για τις συνθήκες που επικρατούν στη συγκεκριμένη φυλακή.
Η πραγματικότητα που αντικρίσαμε ξεπερνά κάθε νοσηρή φαντασία μιας και στο σκληρό πρόσωπο της Πολιτείας που επιμένει να στέλνει στα κάτεργα ανήλικα παιδιά και εμμένει στο να μην εφαρμόζει θεσμοθετημένα μέτρα εναλλακτικής έκτισης ποινών, έρχονται να προστεθούν οι άθλιες συνθήκες διαβίωσης των φυλακισμένων παιδιών.
Σύμφωνα και με τα λεγόμενα του Διευθυντή των φυλακών, περισσότερες από 160 παιδικές ψυχές στοιβάζονται σε χώρους ακατάλληλους, χωρίς δυνατότητα καθημερινού προαυλισμού. Ιδιαίτερα, το τελευταίο διάστημα με την επίφαση της οικονομικής κρίσης έχουν περικόψει όλα τα προγράμματα κοινωνικής υποστήριξης αλλά και επιμόρφωσης των παιδιών, ενώ έχουν φτάσει και στο σημείο να μειώσουν ακόμα και τις μερίδες του φαγητού!
Το ανάλγητο πρόσωπο του ελληνικού κράτους και της ελληνικής δικαιοσύνης φαίνονται ξεκάθαρα όταν περίπου 110 από τους κρατούμενους βρίσκονται στη φυλακή ως υπόδικοι περιμένοντας να δικαστούν, ενώ περίπου 25 παιδιά δεν έχουν κρεβάτια και κοιμούνται σε τραπέζια ή/και πατώματα.
Η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων έχει ξεκινήσει καμπάνια για την κατάργηση των φυλακών ανηλίκων και την εφαρμογή μέτρων εναλλακτικών μορφών έκτισης της ποινής. Στο αίτημα αυτό συνηγορεί όχι μόνο η αποτυχία του θεσμού αλλά και η ευρωπαϊκή εμπειρία και κατεύθυνση. Η στέρηση της ελευθερίας σήμερα δεν είναι πλέον θεμιτή. Η αρχή της διαπαιδαγώγησης και η φροντίδα για την κοινωνική ένταξή τους πρέπει να αποτελούν τους πυλώνες της πολιτικής κράτησης των ανηλίκων.
Διεκδικούμε ένα πλαίσιο το οποίο να μην παράγει και να μην αποδέχεται τη λογική των "χαμένων περιπτώσεων". Η ζωή κανενός ανήλικου δεν μπορεί να ακυρωθεί ως παράπλευρη απώλεια με πρόσχημα την οικονομική κρίση και την ανεπάρκεια των θεσμών.
ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ ΑΝΗΛΙΚΩΝ - ΚΑΝΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΣΕ ΚΕΛΙ
Παρασκευή, 18 Ιουνίου 2010
Αυξάνεται η λίστα των θανάτων στις φυλακές Γρεβενών
Κατηγορίες:
θάνατοι σε φυλακές και κρατητήρια
ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ
Αυξάνεται η λίστα των θανάτων στις φυλακές Γρεβενών
18 Ιουνίου 2010
Δύο ακόμα νεκροί βρέθηκαν χτες στις φυλακές υψίστης ασφαλείας (τύπου Γ) Γρεβενών. Πληροφορίες λένε και για τρίτο νεκρό, αλλά η διεύθυνση αρνείται να βγάλει επίσημη ανακοίνωση.
Η αναλγησία και η αδιαφορία της πολιτείας και κατ' επέκταση των διευθύνσεων των φυλακών απέναντι στα καθημερινά προβλήματα και στις τραγικές συνθήκες διαβίωσης των κρατουμένων οδηγεί στην απαξίωση της ανθρώπινης ζωής. Οι κρατούμενοι δεν χάνουν μόνο την ελευθερία τους αλλά και τη ζωή τους.
Όσο το κράτος συνεχίζει να τιμωρεί τους τοξικοεξαρτημένους βάζοντάς τους σε κελιά, όσο επιλέγει το δρόμο της καταστολής αντί μιας προνοιακής πολιτικής και της διεύρυνσης των δομών υποστήριξης τόσο οι φυλακές θα γεμίζουν και οι νεκροί θα αυξάνονται. Οι θάνατοι αυτοί, που έρχονται να προστεθούν στη μακάβρια αλυσίδα των δεκάδων θανάτων και αυτού του έτους, δεν είναι διόλου «τυχαίοι». Συνιστούν κρατικές δολοφονίες και αναρωτιόμαστε αν η εξόντωση είναι η μοναδική μέθοδος που τελικά προκρίνεται ως η πιο αποτελεσματική για την αποσυμφόρηση των φυλακών.
Αυξάνεται η λίστα των θανάτων στις φυλακές Γρεβενών
18 Ιουνίου 2010
Δύο ακόμα νεκροί βρέθηκαν χτες στις φυλακές υψίστης ασφαλείας (τύπου Γ) Γρεβενών. Πληροφορίες λένε και για τρίτο νεκρό, αλλά η διεύθυνση αρνείται να βγάλει επίσημη ανακοίνωση.
Η αναλγησία και η αδιαφορία της πολιτείας και κατ' επέκταση των διευθύνσεων των φυλακών απέναντι στα καθημερινά προβλήματα και στις τραγικές συνθήκες διαβίωσης των κρατουμένων οδηγεί στην απαξίωση της ανθρώπινης ζωής. Οι κρατούμενοι δεν χάνουν μόνο την ελευθερία τους αλλά και τη ζωή τους.
Όσο το κράτος συνεχίζει να τιμωρεί τους τοξικοεξαρτημένους βάζοντάς τους σε κελιά, όσο επιλέγει το δρόμο της καταστολής αντί μιας προνοιακής πολιτικής και της διεύρυνσης των δομών υποστήριξης τόσο οι φυλακές θα γεμίζουν και οι νεκροί θα αυξάνονται. Οι θάνατοι αυτοί, που έρχονται να προστεθούν στη μακάβρια αλυσίδα των δεκάδων θανάτων και αυτού του έτους, δεν είναι διόλου «τυχαίοι». Συνιστούν κρατικές δολοφονίες και αναρωτιόμαστε αν η εξόντωση είναι η μοναδική μέθοδος που τελικά προκρίνεται ως η πιο αποτελεσματική για την αποσυμφόρηση των φυλακών.
Πέμπτη, 17 Ιουνίου 2010
Την Κυριακή θα είμαστε έξω από τις φυλακές ανηλίκων στο Βόλο
Κατηγορίες:
ανήλικοι,
οι ανακοινώσεις μας,
οι δράσεις μας,
συνθήκες κράτησης
Θα είμαστε εκεί, γιατί σε περίοδο οικονομικής κρίσης δεν επιλέγουμε τις όποιες ατομικές διεξόδους, δεν γυρνάμε την πλάτη μας στους πιο αδύναμους, τους πιο φτωχούς, τους πιο αποκλεισμένους. Θα είμαστε εκεί γιατί θα μπορούσε να είναι τα παιδιά μας, τα αδέλφια μας, τα φιλαράκια μας. Θα είμαστε εκεί γιατί δεν ξεχνάμε τα παιδιά που χάθηκαν μέσα στις φυλακές. Θα είμαστε εκεί γιατί οι φυλακές ανηλίκων είναι παραλογισμός της εξουσίας, αυθεντικός καθρέπτης της. Και δεν θα σταματήσουμε να φωνάζουμε “κανένα παιδί μέσα σε κελί”.
Η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων καλεί κάθε πολίτη, κάθε ευαισθητοποιημένο άνθρωπο να έρθει μαζί μας την Κυριακή στις 12 το μεσημέρι έξω από τις φυλακές ανηλίκων στο Βόλο.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
