ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ

ΟΙ ΑΔΕΙΕΣ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡAXΩΡΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ

2010-07-13T12:00:00.001+02:00

ΟΙ ΑΔΕΙΕΣ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡAXΩΡΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ

Σήμερα και οι πιο ένθερμοι υποστηρικτές του θεσμού της φυλακής παραδέχονται την αποτυχία της φυλακής όχι απλώς να προετοιμάσει αλλά ούτε καν να επιτρέψει την κοινωνική επανένταξη των πρώην κρατουμένων.. Νομοθετικά κατοχυρωμένα δικαιώματα των κρατούμενων καταστρατηγούνται, ακυρώνονται στην πράξη ή μετατρέπονται σε ευεργετήματα χορηγούμενα με ασαφή κριτήρια και με κυρίαρχο το επιχείρημα της ανάγκης να διαφυλαχθεί η τάξη και η πειθαρχία στις φυλακές και να προστατευθεί η κοινωνία από «ανέτοιμους να επανενταχθούν» εγκληματίες.

Ο θεσμός των «αδειών», που είναι ο σημαντικότερος δίαυλος επαφής με τον έξω κόσμο και συμβάλλει στην κοινωνική επανένταξη, τείνει να εκλείψει με τη δικαιολογία της «κακής χρήσης αδείας» και την αναγωγή των εξαιρέσεων σε κανόνα. Το συμβούλιο της φυλακής παίρνει το ρόλο της Πυθίας, ο χρησμός υποκαθιστά τον νόμο και οι προβλέψεις για την κακή χρήση της άδειας μετατρέπονται από ενδεχόμενο σε βεβαιότητα, έτσι ώστε να νομιμοποιείται η ουσιαστική ακύρωση των σχετικών ρυθμίσεων. Τη ρητορική του φόβου, ο οποίος προσωποποιείται στον έγκλειστο πληθυσμό, τροφοδοτούν και τα ΜΜΕ καθώς δεκάδες δημοσιεύματα έχουν εμφανιστεί στα 18 χρόνια ύπαρξης του θεσμού της άδειας, τα περισσότερα με τον τίτλο «άφαντοι οι αδειούχοι κρατούμενοι», υπονομεύοντας έτσι τον ίδιο το θεσμό των αδειών και όχι απλώς τις προβλεπόμενες προϋποθέσεις για τη χορήγησή τους. Από την εφαρμογή του θεσμού προκύπτει ότι ένα μικρό μόνο ποσοστό κρατουμένων (που δεν υπερβαίνει το 4%) κάνουν κακή χρήση του συγκεκριμένου δικαιώματος, ενώ και οι ποιοτικές αναλύσεις καταλήγουν σε θετική αποτίμηση.

Πρόσφατες νομοθετικές ρυθμίσεις, όπως ο Ν. 3772/09 που ψηφίστηκε επί υπουργίας Δένδια αυστηροποιούν την πρακτική χορήγησης αδειών σχετικοποιώντας και τα κριτήρια, με αποτέλεσμα άδειες να περικόπτονται αναίτια ή και αναιτιολόγητα ή με τυπικές αιτιολογίες. Παραμένει επίσης το πρόβλημα των καταδικασθέντων με βάση το νόμο περί ναρκωτικών, καθώς με την τροπολογία του Ν. 3811/09 αυτοί εξακολουθούν να αποκλείονται από ευεργετικές διατάξεις όπως η χορήγηση άδειας και η μεταγωγή σε αγροτικά καταστήματα μετά την έκτιση του 1/5 της ποινής.
Η χορήγηση άδειας χρόνο με τον χρόνο περιορίζεται, ενώ ουσιαστικά αποκλείεται και για τους αλλοδαπούς κρατούμενους καθώς στη μεγάλη πλειονότητά τους δεν έχουν τη δυνατότητα να δηλώσουν μόνιμη κατοικία (προϋπόθεση για τη χορήγηση άδειας) ενώ το ιδιαίτερο νομικό τους status συντείνει στην αντιμετώπισή τους ως εξ ορισμού επικίνδυνων.
Γι’ αυτό σας καλούμε να στηρίξουμε το δικαίωμα των κρατουμένων στην άδεια και να τους αντιμετωπίζουμε ως μέρος της κοινωνίας και όχι ως εχθρό της.

Συλλογή υπογραφών στο adeiesfylakes@gmail.com

Στέλνουμε την υπογραφή μας γράφοντας όνομα, επάγγελμα και περιοχή

Το μόνο παθολογικό αίτιο είναι η ίδια η φυλακή

2010-07-08T14:49:00.000+02:00

Tετάρτη 7 Ιουλίου 2010,

Ιατρική περίθαλψη ζητούσε επίμονα τις τελευταίες δύο μέρες ο άνθρωπος που πέθανε τελικά προχθές στις φυλακές των Διαβατών. Παθολογικά τα αίτια διέγνωσε η ιατροδικαστής σαν πρώτη εικόνα… Τον 43χρονο βρήκαν παγωμένο στο κρεβάτι του το πρωί της Δευτέρας οι πέντε συγκρατούμενοί του στο ίδιο κελί.

Η άρνηση παροχής ιατρικής φροντίδας σε άνθρωπο που αντιμετωπίζει έντονους πόνους επί δύο συνεχείς ημέρες δεν είναι παθολογικό αίτιο που εντοπίζεται στη φυσική του κατάσταση. Το παθολογικό αίτιο είναι η ίδια η φυλακή.

Η άρνηση παροχής ιατρικής φροντίδας στον κρατούμενο είναι απόπειρα δολοφονίας του. Και σε πολλές περιπτώσεις είναι επιτυχής. Το κράτος ως συνεπής κατά συρροή δολοφόνος πέτυχε τον στόχο του για έκτη φορά μέσα σε ένα μήνα - τέσσερις κρατούμενοι στις φυλακές Γρεβενών, ένας στις φυλακές Αγίου Στεφάνου κι ένας στα Διαβατά, προστέθηκαν στον μακρύ κατάλογο των νεκρών πίσω από τα κελιά.

Πέρα από τα όποια αποτελέσματα ιατροδικαστικών εκθέσεων, νεκροψιών και τοξικολογικών εξετάσεων, το κράτος πρέπει να απολογηθεί ως ο μόνος κατηγορούμενος για τις ανθρωποκτονίες από πρόθεση δεκάδων ανθρώπων στο «πλήρως ελεγχόμενο» στο «άριστα φυλασσόμενο» περιβάλλον όπως το ίδιο διατυμπανίζει, υπερασπιζόμενο σθεναρά και δικαιολογώντας φθηνά, τους κολπικούς και πρωκτικούς ελέγχους, τις απομονώσεις, τα πειθαρχικά, την ατιμωρησία των ανθρωποφυλάκων και τις άθλιες συνθήκες κράτησης που επικρατούν στις φυλακές του.

ΝΑ ΛΟΓΟΔΟΤΗΣΟΥΝ ΑΜΕΣΑ,
ΩΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΗΘΙΚΟΙ ΑΥΤΟΥΡΓΟΙ, Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΗΓΕΣΙΑ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ
ΩΣ ΑΜΕΣΟΙ ΑΥΤΟΥΡΓΟΙ, ΟΙ ΔΙΕΥΘΥΝΤΕΣ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ

*εδώ και δύο χρόνια έχει ψηφιστεί η ένταξη των ανύπαρκτων δομών υγείας των φυλακών στο Ε.Σ.Υ. Καμία ενέργεια δεν έχει γίνει προς την κατεύθυνση αυτή έως τώρα

Και 4ος νεκρός στις φυλακές Γρεβενών

2010-06-27T16:56:00.002+02:00

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ

Πληθαίνουν οι καταγγελίες των κρατουμένων στη φυλακή Γρεβενών για θανάτους οι οποίοι θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί, εάν υπήρχε το απαραίτητο ιατρικό προσωπικό. Ένας ακόμη κρατούμενος άφησε την τελευταία του πνοή μέσα στη φυλακή ανεβάζοντας τον αριθμό στους 4 μόνο το τελευταίο διάστημα, ενώ η Διεύθυνση της φυλακής αρνείται να δώσει στοιχεία και πληροφορίες. Τη στιγμή που άνθρωποι οι οποίοι βρίσκονται στην ευθύνη του πεθαίνουν καθημερινά, ο Διευθυντής της φυλακής Γρεβενών περιορίζεται στο να αμφισβητεί την ύπαρξη της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων στη Λάρισα και να μας παραπέμπει στην Αστυνομική Διεύθυνση για ενημέρωση της κατάστασης μέσα στο σωφρονιστικό κατάστημα. Μόνο που, φυλακές με τέτοιες ελλείψεις και με τέτοιους Διευθυντές, μάλλον «κολαστήρια» πρέπει να αποκαλούνται, παρά «σωφρονιστικά καταστήματα».

Η αναλγησία και η αδιαφορία της πολιτείας και κατ' επέκταση των διευθύνσεων των φυλακών απέναντι στα καθημερινά προβλήματα και στις τραγικές συνθήκες διαβίωσης των κρατουμένων οδηγεί στην απαξίωση της ανθρώπινης ζωής. Οι κρατούμενοι δεν χάνουν μόνο την ελευθερία τους αλλά και τη ζωή τους. Όσο το κράτος συνεχίζει να τιμωρεί τους τοξικοεξαρτημένους βάζοντάς τους σε κελιά, όσο επιλέγει το δρόμο της καταστολής αντί μιας προνοιακής πολιτικής και της διεύρυνσης των δομών υποστήριξης, τόσο οι φυλακές θα γεμίζουν και οι νεκροί θα αυξάνονται. Οι θάνατοι αυτοί, που έρχονται να προστεθούν στη μακάβρια αλυσίδα των δεκάδων θανάτων και αυτού του έτους, δεν είναι διόλου «τυχαίοι». Συνιστούν κρατικές δολοφονίες και αναρωτιόμαστε αν η εξόντωση είναι η μοναδική μέθοδος που τελικά προκρίνεται ως η πιο αποτελεσματική για την αποσυμφόρηση των φυλακών.

Όμως, οι κρατούμενοι δεν είναι μόνοι τους!

Για την επίσκεψη-διαμαρτυρία στις φυλακές ανηλίκων Βόλου

2010-06-22T00:07:00.001+02:00

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ
Δελτίο Τύπου
22/6/2010
Πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 20 Ιουνίου 2010, η επίσκεψη-διαμαρτυρία της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων στις φυλακές ανηλίκων Βόλου (Ειδικό Κατάστημα Κράτησης Νέων Βόλου).
Η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων μαζί με αλληλέγγυους και αλληλέγγυες από διάφορες πόλεις της Ελλάδας πραγματοποίησαν προγραμματισμένη επίσκεψη στο Ειδικό Κατάστημα Κράτησης Νέων Βόλου για να εξακριβώσουν όσα καταγγέλλονται σχετικά με τις συνθήκες κράτησης των φυλακισμένων παιδιών.

Ύστερα από διαπραγματεύσεις με τη Διεύθυνση των φυλακών, έγινε δεκτό το αίτημα μας να εισέλθει αντιπροσωπεία των παρευρισκομένων εντός των τειχών της φυλακής για να συνομιλήσουν με τη Διεύθυνση και τους κρατούμενους για τις συνθήκες που επικρατούν στη συγκεκριμένη φυλακή.

Η πραγματικότητα που αντικρίσαμε ξεπερνά κάθε νοσηρή φαντασία μιας και στο σκληρό πρόσωπο της Πολιτείας που επιμένει να στέλνει στα κάτεργα ανήλικα παιδιά και εμμένει στο να μην εφαρμόζει θεσμοθετημένα μέτρα εναλλακτικής έκτισης ποινών, έρχονται να προστεθούν οι άθλιες συνθήκες διαβίωσης των φυλακισμένων παιδιών.
Σύμφωνα και με τα λεγόμενα του Διευθυντή των φυλακών, περισσότερες από 160 παιδικές ψυχές στοιβάζονται σε χώρους ακατάλληλους, χωρίς δυνατότητα καθημερινού προαυλισμού. Ιδιαίτερα, το τελευταίο διάστημα με την επίφαση της οικονομικής κρίσης έχουν περικόψει όλα τα προγράμματα κοινωνικής υποστήριξης αλλά και επιμόρφωσης των παιδιών, ενώ έχουν φτάσει και στο σημείο να μειώσουν ακόμα και τις μερίδες του φαγητού!
Το ανάλγητο πρόσωπο του ελληνικού κράτους και της ελληνικής δικαιοσύνης φαίνονται ξεκάθαρα όταν περίπου 110 από τους κρατούμενους βρίσκονται στη φυλακή ως υπόδικοι περιμένοντας να δικαστούν, ενώ περίπου 25 παιδιά δεν έχουν κρεβάτια και κοιμούνται σε τραπέζια ή/και πατώματα.
Η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων έχει ξεκινήσει καμπάνια για την κατάργηση των φυλακών ανηλίκων και την εφαρμογή μέτρων εναλλακτικών μορφών έκτισης της ποινής. Στο αίτημα αυτό συνηγορεί όχι μόνο η αποτυχία του θεσμού αλλά και η ευρωπαϊκή εμπειρία και κατεύθυνση. Η στέρηση της ελευθερίας σήμερα δεν είναι πλέον θεμιτή. Η αρχή της διαπαιδαγώγησης και η φροντίδα για την κοινωνική ένταξή τους πρέπει να αποτελούν τους πυλώνες της πολιτικής κράτησης των ανηλίκων.

Διεκδικούμε ένα πλαίσιο το οποίο να μην παράγει και να μην αποδέχεται τη λογική των "χαμένων περιπτώσεων". Η ζωή κανενός ανήλικου δεν μπορεί να ακυρωθεί ως παράπλευρη απώλεια με πρόσχημα την οικονομική κρίση και την ανεπάρκεια των θεσμών.
ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ ΑΝΗΛΙΚΩΝ - ΚΑΝΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΣΕ ΚΕΛΙ

Αυξάνεται η λίστα των θανάτων στις φυλακές Γρεβενών

2010-06-18T00:12:00.001+02:00

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ

Αυξάνεται η λίστα των θανάτων στις φυλακές Γρεβενών

18 Ιουνίου 2010

Δύο ακόμα νεκροί βρέθηκαν χτες στις φυλακές υψίστης ασφαλείας (τύπου Γ) Γρεβενών. Πληροφορίες λένε και για τρίτο νεκρό, αλλά η διεύθυνση αρνείται να βγάλει επίσημη ανακοίνωση.
Η αναλγησία και η αδιαφορία της πολιτείας και κατ' επέκταση των διευθύνσεων των φυλακών απέναντι στα καθημερινά προβλήματα και στις τραγικές συνθήκες διαβίωσης των κρατουμένων οδηγεί στην απαξίωση της ανθρώπινης ζωής. Οι κρατούμενοι δεν χάνουν μόνο την ελευθερία τους αλλά και τη ζωή τους.
Όσο το κράτος συνεχίζει να τιμωρεί τους τοξικοεξαρτημένους βάζοντάς τους σε κελιά, όσο επιλέγει το δρόμο της καταστολής αντί μιας προνοιακής πολιτικής και της διεύρυνσης των δομών υποστήριξης τόσο οι φυλακές θα γεμίζουν και οι νεκροί θα αυξάνονται. Οι θάνατοι αυτοί, που έρχονται να προστεθούν στη μακάβρια αλυσίδα των δεκάδων θανάτων και αυτού του έτους, δεν είναι διόλου «τυχαίοι». Συνιστούν κρατικές δολοφονίες και αναρωτιόμαστε αν η εξόντωση είναι η μοναδική μέθοδος που τελικά προκρίνεται ως η πιο αποτελεσματική για την αποσυμφόρηση των φυλακών.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΑΝΗΛΙΚΩΝ ΒΟΛΟΥ

2010-06-17T12:44:00.001+02:00

Την Κυριακή θα είμαστε έξω από τις φυλακές ανηλίκων στο Βόλο

2010-06-17T12:40:00.002+02:00

Την Κυριακή 20 Ιουνίου στις 12 το μεσημέρι θα είμαστε έξω από τις φυλακές ανηλίκων Βόλου. Θα είμαστε εκεί γιατί τα παιδιά αυτά είναι μόνα τους και δεν έχουμε καμιά διάθεση να τα αφήσουμε έτσι. Θα είμαστε εκεί γιατί ένας μεγάλος αριθμός των παιδιών κοιμάται στο πάτωμα. Γιατί έκαναν δραστικές περικοπές σε όλα τα προγράμματα που υπήρχαν τα προηγούμενα χρόνια. Θα είμαστε εκεί γιατί μάθαμε ότι λόγω της... οικονομικής κρίσης μείωσαν το μηνιαίο ποσό των 8 ευρώ στους άπορους κρατούμενους και το έκαναν 6 ευρώ και 20 λεπτά! Θα είμαστε εκεί, έξω από την πόρτα της φυλακής γιατί δεν υπάρχει χαρτί υγείας, απορρυπαντικό, γιατί ο προαύλιος χώρος είναι μόνο τσιμέντο, γιατί δεν “σκέφτηκαν” να βάλουν ένα παγκάκι, λίγο χώμα, γιατί κλειδώνουν τα παιδιά είκοσι, πολλές φορές και 24 ώρες μέσα στα μπουντρούμια που τα ονομάζουν θαλάμους και κελιά. Θα είμαστε εκεί γιατί υπάρχουν τουαλέτες χωρίς πόρτα, γιατί δεν δίνουν άδειες, γιατί οι ποινές είναι εξοντωτικές, παράλογες.

Θα είμαστε εκεί, γιατί σε περίοδο οικονομικής κρίσης δεν επιλέγουμε τις όποιες ατομικές διεξόδους, δεν γυρνάμε την πλάτη μας στους πιο αδύναμους, τους πιο φτωχούς, τους πιο αποκλεισμένους. Θα είμαστε εκεί γιατί θα μπορούσε να είναι τα παιδιά μας, τα αδέλφια μας, τα φιλαράκια μας. Θα είμαστε εκεί γιατί δεν ξεχνάμε τα παιδιά που χάθηκαν μέσα στις φυλακές. Θα είμαστε εκεί γιατί οι φυλακές ανηλίκων είναι παραλογισμός της εξουσίας, αυθεντικός καθρέπτης της. Και δεν θα σταματήσουμε να φωνάζουμε “κανένα παιδί μέσα σε κελί”.

Η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων καλεί κάθε πολίτη, κάθε ευαισθητοποιημένο άνθρωπο να έρθει μαζί μας την Κυριακή στις 12 το μεσημέρι έξω από τις φυλακές ανηλίκων στο Βόλο.

Απεργία πείνας στις φυλακές Άμφισσας

2010-06-17T12:09:00.000+02:00

Απεργία πείνας ξεκίνησαν σήμερα οι κρατούμενοι των φυλακών Άμφισσας, στο σύνολό τους.
Οι συνθήκες κράτησης είναι δυσβάσταχτες, που αρκετοί κρατούμενοι εκδηλώνουν όχι απλώς τη διαμαρτυρία τους, αλλά την οργή και την απόγνωσή τους.
Η συγκεκριμένη φυλακή είναι χωρητικότητας 80 ατόμων και αυτή τη στιγμή στοιβάζονται επιπλέον των 250 κρατουμένων. Πολλοί από αυτούς κοιμούνται στο πάτωμα, ακόμα και μέσα στις τουαλέτες. Το φαγητό, όπως καταγγέλλουν οι κρατούμενοι, δεν τρώγεται, ενώ οι κατσαρίδες έχουν κατακλείσει τους χώρους.
Οι κρατούμενοι επίσης διαμαρτύρονται για τις εξοντωτικές ποινές, τη μη χορήγηση αδειών και τις τρομακτικές καθυστερήσεις στην εκδίκαση των υποθέσεών τους.
Η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των κρατουμένων εκφράζει την πλήρη συμπαράσταση και αλληλεγγύη στον αγώνα των κρατουμένων της Άμφισσας.

τηλέφωνο επικοινωνίας 210-3635667

Την Κυριακή στις φυλακές των ανηλίκων του Βόλου

2010-06-16T00:35:00.000+02:00

Την Κυριακή 20 Ιουνίου, η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων θα βρεθεί στο Βόλο στο Κέντρο Κράτησης Ανηλίκων. Τα πολλαπλά προβλήματα των παιδιών, η πλήρης εγκατάλειψη, η αναλγησία της Πολιτείας, έχουν οδηγήσει σε εκρηκτικές καταστάσεις. Τα περιβόητα μέτρα αποσυμφόρησης που είχε εξαγγείλει το υπουργείο Δικαιοσύνης έχουν καταντήσει κουρελόχαρτα, καθώς αυτή τη στιγμή στις φυλακές των ανηλίκων στο Βόλο υπάρχουν παιδιά που κοιμούνται στο πάτωμα! Η “Πρωτοβουλία” καλεί όλους τους ευαισθητοποιημένους πολίτες να σταθούν στο πλευρό των παιδιών για να σταματήσει το “μεσαιωνικό” αίσχος της κράτησης ανηλίκων και για τη δημιουργία εναλλακτικών δομών. Το “ραντεβού” είναι στις 12 το μεσημέρι στην πόλη του Βόλου. Για δηλώσεις συμμετοχής στα τηλέφωνα 210-3635667, 6951666620, 6944361139.

Ο ΦΥΣΙΚΟΣ ΚΑΙ ΗΘΙΚΟΣ ΑΚΡΩΤΗΡΙΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥ ΣΙΜΟΥ ΣΕΪΣΙΔΗ

2010-06-01T15:34:00.003+02:00

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Ο ΦΥΣΙΚΟΣ ΚΑΙ ΗΘΙΚΟΣ ΑΚΡΩΤΗΡΙΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥ ΣΙΜΟΥ ΣΕΪΣΙΔΗ

Με πρόσχημα την οικονομική κρίση παρατηρείται μια ολομέτωπη επίθεση σε βάρος του συνόλου της κοινωνίας. Η επίθεση αυτή, που δεν αφήνει ανέγγιχτη καμία κοινωνική ομάδα -εκτός βέβαια από την πολιτική/οικονομική ελίτ και τους προστατευόμενούς τους- επόμενο είναι να πραγματώνεται μέσα από την όξυνση της καταστολής και την προσπάθεια να πεισθούμε πως η συγκυρία επιτάσσει εκπτώσεις σε κάθε κατηγορία κεκτημένων και δικαιωμάτων.

Στον αντίποδα αυτής της υπόθεσης βρίσκεται αυτή του Σίμου Σεϊσίδη, όπου η πολιτεία καθόλου δεν ενδιαφέρεται για κόστη, είτε πρόκειται για τη διαδοχική στρατιωτικοποίηση της ζωής τριών νοσοκομείων είτε για την «υποκοστολόγηση» της ζωής του εν λόγω κρατούμενου. Ο Σεϊσίδης, που έχει χωρίς δίκη χρεωθεί από το 2006 τον κινηματογραφικής έμπνευσης χαρακτηρισμό του «ληστή με τα μαύρα» από τον κ. Χρυσοχοΐδη και τα ΜΜΕ και είχε επικηρυχθεί, εν μέσω κρίσης, με το αστρονομικό ποσό των 600.000 ευρώ, συνελήφθη στις 3/5, έπειτα από τον τραυματισμό του από σφαίρες αστυνομικού. Νοσηλεύθηκε αρχικά στο Ιπποκράτειο, έπειτα στο νοσοκομείο ΚΑΤ, και τις τελευταίες μέρες, μετά τον ακρωτηριασμό του ποδιού του, στον Ευαγγελισμό. Από τα τρία νοσοκομεία έχει παρελάσει κάθε είδος αστυνομική δύναμη (με μπλε, πράσινα, μαύρα, αλλά πάντα χωρίς διακριτικά), δυσχεραίνοντας ή ακυρώνοντας κάθε προσπάθεια ιατρικής αλλά και ψυχολογικής στήριξης του ασθενούς. Μολονότι η κατάστασή ήταν, όπως αποδείχτηκε με τον πλέον τραγικό τρόπο, ιδιαιτέρως σοβαρή, κρατήθηκε σε ακατάλληλο θάλαμο-κλουβί, δεν του επετράπη αποκλειστική νοσοκόμα, οι γιατροί λειτουργούσαν -και λειτουργούν- υπό καθεστώς μόνιμης αστυνομικής τρομοκρατίας, ενώ οι στενοί συγγενείς που τον επισκέπτονται υφίστανται συνεχώς προπηλακισμούς, ταπεινωτικούς ελέγχους και προσβολές. Οι μόνιμα εντός του θαλάμου ανθρωποφύλακες, που απαγορεύουν ακόμη και το ραδιόφωνο και την τηλεόραση, αποδεικνύονται κατά τ’ άλλα ένθερμοι οπαδοί της επικοινωνίας όταν αυτή συνίσταται στο να αποστέλλουν μέσω mms φωτογραφίες του, προσφέροντας μια ακόμη απόδειξη του ήθους τους αλλά και της ατιμωρησίας που απολαμβάνουν.

Λαμβάνοντας υπόψη μας τις διαρκείς καταγγελίες από τα πρώτα, κρίσιμα για την υγεία του, 24ωρα από συγγενείς, συλλογικότητες και ενώσεις γιατρών και νοσοκόμων, δεν μπορούμε παρά να ενώσουμε τις φωνές μας με όσους ζητούν την πλήρη διερεύνηση των συνθηκών που καταδίκασαν ένα νέο άνθρωπο σε απώλεια του ποδιού του, αλλά και την παύση, έστω και τώρα, κάθε εκδικητικής μεταχείρισής του. Όντας σίγουροι πως τα πράγματα θα ήταν εντελώς διαφορετικά αν στη θέση του Σεϊσίδη βρισκόταν κάποιος Κορκονέας, δηλώνουμε πως στεκόμαστε αλληλέγγυοι δίπλα στον κρατούμενο και καλούμε τα συναρμόδια υπουργεία Προ. Πο, Δικαιοσύνης και Υγείας να μεριμνήσουν σχετικά, αλλά και τους γιατρούς που είναι υπεύθυνοι για τη ζωή του να πράξουν τα δέοντα και να σταθούν στο ύψος που επιβάλλει η ιατρική δεοντολογία ανεπηρέαστοι, όπως οφείλουν, από τρομολαγνικά σενάρια και αστυνομικές υποδείξεις. Τα δικαιώματα του Σίμου Σεϊσίδη δεν είναι φτηνότερα από των άλλων. Καλούμε κάθε ελεύθερο άνθρωπο να σταθεί στο πλάι του και θυμίζουμε πως εξακολουθεί να χρειάζεται αίμα.

Υπόμνημα για το νομοσχέδιο

2010-04-15T20:42:00.001+02:00

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ
Υπόμνημα για το νομοσχέδιο

«Βελτιώσεις της ποινικής νομοθεσίας για τους ανήλικους δράστες και ίδρυση νομικού προσώπου για την πρόληψη και αντιμετώπιση της θυματοποίησης και της τέλεσης αξιόποινων πράξεων από ανήλικους»

Πέμπτη 15 Απριλίου 2010

Η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων έχει ξεκινήσει εδώ και 2 χρόνια μία καμπάνια για την κατάργηση των φυλακών ανηλίκων υπό τον τίτλο «Κανένα Παιδί σε Κελί». Οι δράσεις που επέλεξε ήταν: ενημέρωση πολιτών σε γειτονιές και σταθμούς μετρό, συλλογή υπογραφών, εκδηλώσεις –συζητήσεις για την κατάργηση των φυλακών ανηλίκων, συμμετοχή στο διάλογο της διακομματικής της Βουλής για το σωφρονιστικό σύστημα, συνεργασία με άλλους φορείς προστασίας των δικαιωμάτων των κρατουμένων ή/και του παιδιού. Αποτέλεσμα αυτής ήταν η συλλογή ____ υπογραφών συμπολιτών μας που ζητάνε μέσω της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων την κατάργηση των φυλακών ανηλίκων και τη δημιουργία ανοιχτών δομών πρόνοιας και προστασίας των ανηλίκων.

Η εμπειρία που αποκομίσαμε, μας έδειξε ότι η κοινωνία έχει πλέον συνειδητοποιήσει ότι ο εγκλεισμός ανηλίκων ή/και μετεφήβων στη φυλακή, μόνο καταστροφικός μπορεί να είναι για την μετέπειτα ενήλικη ζωή τους. Άλλωστε, αυτό αποδεικνύουν και οι στατιστικές μελέτες που παρουσιάζουν ότι το 80% των ανηλίκων που είχαν καταδικαστεί σε εγκλεισμό, υποτροπίασαν και επέστρεψαν στη φυλακή στην ενήλικη ζωή τους. Δηλαδή το Κράτος απέτυχε να «σώσει» 8 στα 10 παιδιά, για τα οποία είχε αναλάβει την επιμέλεια.

Θεωρούμε ότι οι «βελτιώσεις» που προτείνει το υπουργείο Δικαιοσύνης στο νομοσχέδιο για την παραβατικότητα των ανηλίκων είναι σε ορθότερη κατεύθυνση αλλά κινούνται για μία ακόμα φορά στο πλαίσιο της μηδενικής ανοχής και της καταστολής. Η επισκόπηση στα αρχεία των ανήλικων κρατουμένων δείχνει ότι η συντριπτική πλειοψηφία τους καταδικάζεται σε φυλάκιση για αδικήματα που κινούνται στο πεδίο της ελαφράς εγκληματικότητας (κλοπές, χρήση ψυχότροπων ουσιών) ή αποτελούν μη νόμιμους μετανάστες που καταδικάζονται σε εγκλεισμό (υπό τη μορφή της διοικητικής κράτησης) έως ότου αποφασιστεί η απέλασή τους.

Θεωρούμε ότι το υπάρχον δίκαιο ανηλίκων δεν χρήζει μεταρρυθμίσεων αλλά αλλαγής πολιτικής. Η νεανική παραβατικότητα είναι ένα συχνό φαινόμενο, αλλά ταυτόχρονα παροδικό. Η ενδεχόμενη υπερβολική προσφυγή στα ποινικά μέσα –δηλαδή η επιβολή κατασταλτικών ποινών- έχει καταστροφικές στιγματιστικές συνέπειες για τα άτομα νεαρής ηλικίας, που ακόμα διαμορφώνουν το χαρακτήρα τους. Στο στιγματισμό ανηλίκων συμβάλλει και το ποινικό μητρώο ανηλίκων, το οποίο τους αποκλείει από οποιαδήποτε επαγγελματική αποκατάσταση στο δημόσιο τομέα και τους εμποδίζει να βρουν δουλειά και στον ιδιωτικό. Επιπλέον πολλές φορές το μητρώο στέκεται εμπόδιο ακόμα και να νοικιάσουν σπίτι ή να πάρουν κάποιο δάνειο για να ξεκινήσουν τη δική τους επιχείρηση. Για αυτό θεωρούμε ότι η κατάργηση του ποινικού μητρώου ανηλίκων επιβάλλεται προκειμένου να προστατευθεί το μέλλον τους μετά την έκτιση της ποινής.

Το Ελληνικό Δίκαιο Ανηλίκων διαμορφώθηκε με γνώμονα την αγωγή αντί της τιμωρίας, εστιάζοντας στην εξατομικευμένη μεταχείριση του ανήλικου παραβάτη. Ωστόσο, εμπεριέχει διατάξεις που κινούνται στο κατασταλτικό μοντέλο δικαιοσύνης και όχι πρόνοιας, οι οποίες έχουν οδηγήσει εκατοντάδες παιδιά στη φυλακή. Γι’ αυτό θα πρέπει να νομοθετηθεί ένα νέο Δίκαιο Ανηλίκων που θα έχει μοναδικό γνώμονα την προστασία του ανήλικου και την αποφυγή με κάθε τρόπο του στιγματισμού του (εγκλεισμός, ποινικό μητρώο, δημοσίευση του ονόματός του στα ΜΜΕ, δημοσίευση της φωτογραφίας του κλπ).

Ανήλικη παραβατικότητα

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων: 1/1/2003 εγκλείονταν 449 ανήλικοι, 1/1/2004 αυξήθηκαν στους 543, 1/1/2005 μειώθηκαν στους 445, 1/1/2006 μειώθηκαν στους 420, 1/1/2007 μειώθηκαν στους 376, 1/1/2008 αυξήθηκαν στους 446 και στις 1/1/2009 αυξήθηκαν στους 520. Σύμφωνα με άλλα στοιχεία που έδωσε το Υπουργείο στην εφημερίδα «Ελευθεροτυπία» το 2004 οι κρατούμενοι ήταν 515, το 2005 μειώθηκαν στους 472, το 2006 μειώθηκαν στους 310, το 2007 αυξήθηκαν στους 628, το 2009 αυξήθηκαν στους 696 ενώ τον Μάρτιο του 2010 υπήρχαν 514 παιδιά στη φυλακή. Οι ανήλικοι κρατούμενοι αποτελούν μόλις το 0,44% του συνόλου των κρατουμένων (11.736 στις 1/1/2009). Αυτό αποδεικνύει την περιορισμένη κλίμακα της ανήλικης παραβατικότητας. Ωστόσο, για εμάς 514 παιδιά στη φυλακή σημαίνει τουλάχιστον 412 επιπλέον κρατούμενοι λίγα χρόνια αργότερα (αριθμός που αναλογεί 80% υποτροπής των ανηλίκων κρατουμένων). Για εμάς σημαίνει ότι το Κράτος αποτυγχάνει να σώσει 412 παιδιά και να τα βοηθήσει να έχουν μία ομαλή εφηβική άρα και ενήλικη ζωή. Από την άλλη η Στέγη Ανηλίκων στη Σύρο, για παράδειγμα, η οποία δεν προβλέπει σε καμία περίπτωση εγκλεισμό, ούτε πειθαρχικές ποινές, είναι στελεχωμένη με ψυχολόγο και εκπαιδευτικούς έχει καταφέρει να σώσει 9 στα 10 παιδιά που καταλήγουν στα δικαστήρια ανηλίκων. Γι’ αυτό θεωρούμε ότι υπεύθυνοι για αυτά τα παιδιά πρέπει να ορίζονται ψυχολόγοι, κοινωνιολόγοι, εκπαιδευτικοί, άνθρωποι που έχουν την κατάρτιση και την υπομονή να αντιμετωπίσουν την ανήλικη παραβατικότητα και όχι σωφρονιστικοί υπάλληλοι, κλειδοκράτορες της ζωής και συμπεριφοράς των ανηλίκων μέσα στη φυλακή. Θεωρούμε ότι τα παιδιά πρέπει να εντάσσονται στο σχολικό περιβάλλον, στη γειτονιά τους, να παρέχεται βοήθεια στην οικογένεια και στον ανήλικο και όχι να αποκλείεται από το κοινωνικό σύνολο σε κάποια φυλακή.

Συνθήκες κράτησης

Η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων έχει πραγματοποιήσει επισκέψεις στη φυλακή ανηλίκων του Αυλώνα ενώ βρίσκεται σε καθημερινή τηλεφωνική επαφή με τους ανήλικους κρατούμενους του Αυλώνα και του Βόλου.

Το περιβάλλον διαβίωσης των ανήλικων κρατουμένων είναι ακατάλληλο και αντιπαιδαγωγικό. Η εφηβική και μετεφηβική ηλικία καθορίζει τον χαρακτήρα του παιδιού ως ενήλικου ενώ ο τρόπος ζωής του, τον ακολουθεί ως βίωμα για όλη του τη ζωή.

Η φυλακή βρίσκεται έξω από τον ιστό της πόλης, της κοινωνίας, της οικογένειας. Ψηλοί τοίχοι χωρίζουν τα παιδιά από τους συνομηλίκους τους, από την οικογένειά τους, τη φυσιολογική ζωή. Το προαύλιο είναι τσιμεντένιο, χωρίς ίχνος πράσινου, χωρίς αθλητικές εγκαταστάσεις και χώρους διασκέδασης. Το σχολείο, που υπολειτουργεί, βρίσκεται μέσα στη φυλακή με αποτέλεσμα συμμαθητές των ανηλίκων να είναι συγκρατούμενοί τους. Τα βιώματά των μαθητών αυτών είναι ίδια με τα βιώματα των συμμαθητών τους. Μαθαίνουν ότι δεν υπάρχει άλλος τρόπος ζωής εκτός από αυτόν που οι ίδιοι βιώνουν. Τα επισκεπτήρια γίνονται με τζάμι και τηλέφωνο απαγορεύοντάς τους τη σωματική επαφή με τους συγγενείς τους. Ζουν σε ένα αυστηρό πρόγραμμα που επιτηρείται και ορίζεται από τους σωφρονιστικούς υπάλληλους, ανθρώπους που έχουν διοριστεί για να επιβάλλουν πειθαρχία, τάξη και υπακοή. Οι τοίχοι είναι ξεθωριασμένοι με υγρασίες ενώ το μοναδικό χρώμα που βλέπουν είναι το γκρι. Το φαγητό, όπως καταγγέλλουν τα παιδιά, είναι ακατάλληλο και δεν επαρκεί για όλους. Η μοναδική επικοινωνία με την υπόλοιπη κοινωνία είναι δια μέσω της οικογένειάς τους –που οι στατιστικές πάλι δείχνουν ότι πρόκειται συνήθως για ασταθές περιβάλλον.

Από την άλλη στη φυλακή ανηλίκων του Βόλου, λόγω του υπερπληθυσμού η διεύθυνση θεώρησε ως μέτρο αποσυμφόρησης την μετατροπή δυο από τις σχολικές αίθουσες σε θάλαμο κρατουμένων. Σύμφωνα με καταγγελίες κρατουμένων στην Πρωτοβουλία, 15 παιδιά συνωστίζονται σε θαλάμους των 10 ατόμων, ενώ το ζεστό νερό -όπως είναι αυτονόητο- δεν επαρκεί για όλα.

Επιβάλλονται πειθαρχικές ποινές (δηλαδή περαιτέρω του εγκλεισμού ποινές) στους απείθαρχους ανήλικους κρατούμενους (άρθρο 68 Ν2776/1999). Ενδεικτικά πειθαρχικά παραπτώματα θεωρούνται: απείθεια στις νόμιμες εντολές του προσωπικού του καταστήματος, άσκηση ή απειλή άσκησης βίας κατά μελών του προσωπικού (Σημ: απειλή μπορεί να αποτελέσει και η εξύβριση, διόλου απίθανη για έναν οργισμένο έφηβο που βρέθηκε στη φυλακή στα 16 του χρόνια), καταστροφή περιουσιακών στοιχείων του καταστήματος, ψευδής απόπειρα αυτοκτονίας ή αυτοτραυματισμός ή κατάποση ξένων αντικειμένων για αποφυγή εκπλήρωσης υποχρεώσεων ή για επίτευξη ευεργετήματος (Σημ: τιμωρείται, δηλαδή, ο ανήλικος που βρίσκεται σε ψυχολογική σύγχυση και βλάπτει τον εαυτό του. Αντί φροντίδας και μέριμνας επιβάλλεται καταστολή), παρότρυνση άλλου κρατούμενου για διάπραξη των παραπτωμάτων όλων των κατηγοριών κλπ. Οι πειθαρχικές ποινές (άρθρο 69 Ν2776/1999) που επιβάλλονται είναι: απομόνωση από 1 έως 10 μέρες (σύμφωνα με το νόμο επιβάλλεται μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις αλλά η εμπειρία μας έχει δείξει το αντίθετο), μεταγωγή, στέρηση της δυνατότητας συμμετοχής σε εργασία ή πρόγραμμα επαγγελματικής κατάρτισης. Η επιβολή πειθαρχικών ποινών αυξάνει το χρόνο εγκλεισμού σε κάποιες περιπτώσεις. Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις όπου επιβάλλονται, αποκλείει τους ανήλικους όχι μόνο από τα προγράμματα κατάρτισης αλλά μέχρι και από το σχολείο (αφού για τη συμμετοχή του απαγορεύεται να έχει ο κρατούμενος πειθαρχικές ποινές). Ακόμα έχουμε δεχτεί καταγγελίες για πειθαρχικές ποινές κατάσχεσης της τηλεόρασης ή του ραδιοφώνου, απαγόρευσης τηλεφωνικής επικοινωνίας, ακόμα και απαγόρευσης επισκεπτηρίων. Τέλος οι πειθαρχικές ποινές αποκλείουν κρατούμενους από το να εγκριθεί η αίτησή τους για άδεια ή και υφ' όρων απόλυσης. Γι΄ αυτό θεωρούμε επιτακτική την κατάργηση των πειθαρχικών ποινών.

Ο νόμος προβλέπει τη δυνατότητα επιβολής ημιελεύθερης διαβίωσης, η οποία ωστόσο δεν έχει εφαρμοστεί σε καμία περίπτωση. Η ημιελεύθερη διαβίωση «έχει ως σκοπό την επαγγελματική ή άλλη απασχόληση των ανηλίκων έξω από τα καταστήματα κράτησης χωρίς διαρκή επιτήρησή τους». Βέβαια, θεωρούμε ότι η ημιελεύθερη διαβίωση θα πρέπει να επιβάλλεται ως έσχατη ποινή αντί της έσχατης ποινής του εγκλεισμού, και όχι όπως ορίζει ο νόμος ως στάδιο επανένταξης «πριν το καθεστώς πλήρους ελευθερίας» (άρθρο 59 Ν2776/1999). Θεωρούμε ότι θα είναι πολύ πιο ευεργετικό για έναν κρατούμενο παραβάτη να βρίσκεται εντός της κοινωνίας την υπόλοιπη μέρα και να επιστρέφει το βράδυ παρά να βρίσκεται σε συνεχή εγκλεισμό.

Ανήλικες κρατούμενες

Για τις ανήλικες κρατούμενες δεν υπάρχουν στατιστικά στοιχεία επίσημα αλλά σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Ελευθεροτυπία τον Μάρτιο του 2010, υπήρχαν 29 ανήλικες. Θεωρούμε ότι οι ανήλικες κρατούμενες, τα κορίτσια, υπόκεινται σε ακόμα σκληρότερες συνθήκες από ότι τα αγόρια αφού λόγω της ακόμα μικρότερης παραβατικότητάς τους εγκλείονται μαζί με ενήλικες κρατούμενες. Ο συγχρωτισμός των ανηλίκων κοριτσιών με τις ενήλικες κρατούμενες είναι ακόμα περισσότερο στιγματιστικός και ψυχοφθόρος αφού βρίσκονται σε καθημερινή επαφή με την ενήλικη εγκληματικότητα. Επιπλέον τα κορίτσια επιβάλλονται σε κολπικό έλεγχο, όπως και οι γυναίκες. Η σκέψη και μόνο ότι 16χρονα κορίτσια (των οποίων το έγκλημα είναι μικροκλοπές ή χρήση ψυχότροπων ουσιών) αναγκάζονται να κάτσουν στη γυναικολογική καρέκλα για να ελεγχθεί ο κόλπος τους αν φέρουν απαγορευμένα είδη στη φυλακή, ενισχύει αυτόματα την πεποίθησή μας ότι η φυλακή δεν είναι χώρος για ένα παιδί.

Ανήλικοι υπόδικοι κρατούμενοι

Το 50% των ανήλικων κρατουμένων είναι υπόδικοι. Πρόκειται δηλαδή για ανήλικους που φυλακίζονται κατά παράβαση του τεκμηρίου αθωότητας χωρίς να έχουν δικαστεί. Το Δίκαιο Ανηλίκων έχει θεσμοθετηθεί έτσι ώστε να υπάρχουν αρκετές δικλείδες ασφαλείας που θα αποτρέπουν τον εγκλεισμό των ανηλίκων κρατουμένων. Ωστόσο η εφαρμογή του νόμου αποδεικνύει ότι οι δικλείδες αυτές αφήνουν «παραθυράκια» που επιτρέπουν 1 στους 2 ανήλικους κρατούμενους που βρίσκονται στη φυλακή να εγκλείονται χωρίς καν να έχουν δικαστεί για το αδίκημα που διέπραξαν. Με άλλα λόγια επιβάλλεται η λογική της μηδενικής ανοχής σε παιδιά που δεν έχει αποφασιστεί ακόμα από το δικαστήριο αν χρήζουν σωφρονιστικού εγκλεισμού.

Κρατούμενοι «χωρίς χαρτιά»

Στο κατάστημα κράτησης ανηλίκων Βόλου υπάρχουν αυτή τη στιγμή 123 ανήλικοι κρατούμενοι, η πλειοψηφία των οποίων είναι ασυνόδευτοι ανήλικοι μετανάστες που το μόνο τους έγκλημα είναι ότι μπήκαν παράνομα στη χώρα μας ή ανήλικοι μετανάστες που παραβατούν ως απόρροια της οικονομικής τους κατάστασης (μικροκλοπές). Επιπλέον τουλάχιστον οι μισοί κρατούμενοι στην Αυλώνα είναι μετανάστες «χωρίς χαρτιά». Θεωρούμε ότι για αυτά τα παιδιά ένα κράτος πρόνοιας θα έπρεπε να αποτελέσει δίχτυ προστασίας. Το να φτάσουν ανήλικοι να φεύγουν από τη χώρα τους και να ταξιδεύουν μόνοι τους για μία καλύτερη ζωή μακριά από πόλεμο ή/ και φτώχεια δεν πρέπει να τιμωρείται. Ίσα ίσα αυτά τα παιδιά θα έπρεπε να φιλοξενούνται σε δομές ένταξης στην κοινωνία και να προστατεύονταν ώστε να μην βρίσκονται σε επαφή με το έγκλημα για να μπορέσουν να εξελιχθούν ευσυνείδητοι και νομοταγείς ενήλικες.

Μετά την αποφυλάκιση

Οι ανήλικοι κρατούμενοι όταν αποφυλακίζονται έρχονται αντιμέτωποι με την κοινωνία που τους έχει αποκλείσει. Δεν βρίσκουν δουλειά, έχουν σπάσει οι οικογενειακοί δεσμοί και στη γειτονιά τους είναι δακτυλοδειχτούμενοι. Η κατάργηση του ποινικού μητρώου είναι ένα πρώτο βήμα για την επαγγελματική τους κυρίως αποκατάσταση. Ωστόσο, η ανυπαρξία δομών επανένταξης και στήριξης των αποφυλακισμένων είναι η μεγαλύτερη αιτία που οδηγεί τους ανήλικους από την παραβατικότητα στην εγκληματικότητα. Η «ΕΠΑΝΟΔΟΣ», σύμφωνα με τους αποφυλακισμένους, δεν μπορεί να τους στηρίξει. Θεωρούμε ότι σε κάθε δήμο θα έπρεπε να δημιουργηθεί γραφείο επανένταξης κρατούμενων, το οποίο θα τους παρέχει δουλειά, σπίτι και ψυχολογική υποστήριξη. Ακόμα τα επιδόματα αποφυλάκισης που παρέχονται από τον ΟΑΕΔ είναι τόσο γραφειοκρατικά και ελάχιστα, με πολλούς περιορισμούς για συγκεκριμένες κατηγορίες πρώην κρατουμένων (χρήστες ψυχότροπων ουσιών) και ουσιαστικά είναι ανύπαρκτα βοηθήματα. Ένα ταμείο πρόνοιας και οικονομικής στήριξης αποφυλακισθέντων θα είναι ευεργετικό για όλους όσοι αποφυλακίζονται και δεν έχουν πόρους για να συνεχίσουν την ζωή τους.

Επί του νομοσχεδίου

Με το νομοσχέδιο «Βελτιώσεις της ποινικής νομοθεσίας για τους ανήλικους δράστες και ίδρυση νομικού προσώπου για την πρόληψη και αντιμετώπιση της θυματοποίησης και της τέλεσης αξιόποινων πράξεων από ανήλικους» επέρχονται κάποιες αποσπασματικές βελτιώσεις στη νομοθεσία περί ανηλίκων, οι οποίες σε καμία περίπτωση δεν αντιμετωπίζουν τα σοβαρά προβλήματα της ποινικής μεταχείρισής τους με ριζοσπαστικό τρόπο, ενώ οι όποιες τροποποιήσεις σταματούν στην πόρτα της φυλακής ή του ιδρύματος, δεδομένου ότι δεν γίνεται καμία αναφορά στις συνθήκες κράτησης των ανηλίκων.

Ειδικότερα:

Άρθρο 1

Με το πρώτο άρθρο τροποποιείται το άρθρο 54 του Ποινικού Κώδικα εις τρόπον ώστε να μειωθεί η ελάχιστη και η μέγιστη διάρκεια κράτησης σε ειδικό κατάστημα κράτησης νέων. Αυτή διαμορφώνεται σε έξι μήνες έως πέντε έτη, αν για την πράξη που τελέστηκε ο νόμος απειλεί κάθειρξη μέχρι δέκα ετών για τους ενήλικες (ενώ προβλεπόταν ποινή από έξι μήνες έως δέκα έτη) και σε δύο έως δέκα έτη αν η απειλούμενη ποινή είναι πρόσκαιρη κάθειρξη μεγαλύτερη των δέκα ετών ή ισόβια (ενώ προβλεπόταν από πέντε έως είκοσι έτη). Παράλληλα προβλέπεται η δυνατότητα «σε εξαιρετικές περιπτώσεις ιδιαίτερα σοβαρών εγκλημάτων που απειλούνται με ισόβια κάθειρξη ή κάθειρξη τουλάχιστον δέκα ετών», το δικαστήριο να επιβάλλει κράτηση μέχρι δεκαπέντε ετών.

Όπως προκύπτει οι ποινές των ανηλίκων παραμένουν εξοντωτικές, ακόμη κι αν δεν συμμερίζεται κανείς την άποψη για την πλήρη κατάργηση των φυλακών ανηλίκων, ενώ η ασάφεια του νόμου περί «εξαιρετικών περιπτώσεων» και «ιδιαίτερα σοβαρών εγκλημάτων» είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα οδηγήσει στην επιβολή ποινής 15 ετών για τη δεύτερη κατηγορία αδικημάτων.

Άρθρο 2

Με το δεύτερο άρθρο τροποποιείται το άρθρο 126 του Ποινικού Κώδικα και προβλέπεται ότι σε ανήλικο δράστη μέχρι 15 ετών επιβάλλονται μόνο αναμορφωτικά μέτρα, καθώς και το 127 Π.Κ., σύμφωνα με το οποίο φυλάκιση σε κατάστημα κράτησης νέων επιβάλλεται πλέον μόνο στους ανηλίκους που έχουν συμπληρώσει τα 15 έτη (από 13 που ήταν), σε περίπτωση που κριθεί ότι δεν επαρκούν τα αναμορφωτικά ή θεραπευτικά μέτρα, και εφόσον η πράξη τους είναι κακούργημα «και ο ποινικός σωφρονισμός κρίνεται απολύτως αναγκαίος, ενόψει της προσωπικότητας του ανηλίκου και του γεγονότος ότι η υπό κρίση αξιόποινη πράξη εμπεριέχει στοιχεία βίας, στρέφεται κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας ή αποτελεί μέρος ευρύτερης εγκληματικής δραστηριοποίησής του».

Δυστυχώς με το άρθρο αυτό και τη γενική αναφορά στα θεραπευτικά ή αναμορφωτικά μέτρα που προβλέπονται από τον Π.Κ. πλην όμως στην πράξη τα περισσότερα από αυτά δεν εφαρμόζονται ή είναι κενά περιεχομένου, (ενδεικτικά ακόμα και η ανάθεση της επιμέλειας ανηλίκου σε επιμελητή ανηλίκων στην ουσία πρόκειται για κενό γράμμα όταν πρόκειται για μια υπηρεσία υποστελεχωμένη και με προσωπικό χωρίς ειδική εκπαίδευση που ελάχιστα μπορεί να προσφέρει στον ανήλικο ανεξάρτητα από τις καλές προθέσεις αυτών που τη στελεχώνουν, ενώ ούτε λόγος για κάποια άλλα από τα αναμορφωτικά μέτρα που ο νόμος προβλέπει πχ. φοίτηση του ανηλίκου σε σχολές, παρακολούθηση κοινωνικών και ψυχολογικών προγραμμάτων, παροχή κοινωφελούς εργασίας κοκ) είναι σαφές ότι τα μέτρα αυτά αποτελούν στην πλειοψηφία τους ευχολόγια, ενώ ο ποινικός σωφρονισμός (και πάλι λόγω της αοριστίας της διάταξης) θα αποτελέσει τον κανόνα για τους ανήλικους, με την εξαίρεση ίσως των τροχαίων παραβάσεων, που προς το παρόν αποτελούν ικανή και αναγκαία συνθήκη για να καταλήξει ένας μεγάλος αριθμός ανηλίκων στη φυλακή.

Άρθρο 3

Με το άρθρο αυτό τροποποιείται το άρθρο 129 Π.Κ. και θεσμοθετείται το (θα έπρεπε) αυτονόητο δικαίωμα ακρόασης του ανηλίκου στο Τριμελές δικαστήριο που αποφασίζει για την υπό όρους απόλυσή του, ήτοι το δικαίωμα του να παρασταθεί αυτοπροσώπως ή με συνήγορο.

Η διάταξη αναμφισβήτητα κινείται σε σωστή κατεύθυνση, με την αυτονόητη διευκρίνιση ότι δεν μπορεί να αναμένεται από ένα παιδί 16-17 ετών να υποστηρίξει αποτελεσματικά τα δικαιώματά του χωρίς δικηγόρο. Αντιθέτως είναι επιβεβλημένο να παρίσταται με συνήγορο που πρέπει να του διορίζει το κράτος, όταν δεν έχει τις οικονομικές δυνάμεις να διορίσει ο ίδιος ο ανήλικος συνήγορο της επιλογής του.

Άρθρο 4

Με το άρθρο αυτό τροποποιείται το άρθρο 7 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας ως προς τη σύνθεση και τη διάρκεια της θητείας των δικαστών ανηλίκων. Συγκεκριμένα προβλέπεται ότι ο Πρόεδρος του δικαστηρίου θα είναι Πρόεδρος Πρωτοδικών (και όχι πρωτοδίκης) με τριετή (από διετή) θητεία, που μπορεί να ανανεώνεται για μια 3ετία ακόμα. Παράλληλα διατυπώνεται το ευχολόγιο οι δικαστές ανηλίκων να έχουν παρακολουθήσει ειδικά σεμινάρια που θα (!) οργανώνει η Εθνική Σχολή Δικαστών ή να έχουν κάνει ειδικές μεταπτυχιακές σπουδές ή διδακτορικό.

Δηλαδή όχι μόνο δεν ορίζονται ειδικοί δικαστές για τους ανήλικους, αλλά αντιθέτως διαιωνίζεται εις βάρος των ανηλίκων το καθεστώς του αυτοσχεδιασμού των δικαστών που όχι μόνο ειδικές σπουδές δεν έχουν (αν υπάρχουν τέτοιοι δικαστές ας μας τους υποδείξουν) αλλά έχουν συνηθίσει να ρίχνουν «καμπάνες» και δεν αλλάζουν τόσο εύκολα συνήθειες επειδή θα υπηρετήσουν για μια 3ετία σε δικαστήριο ανηλίκων.

Επιπλέον τίποτα δεν προβλέπεται για υποχρεωτικές επισκέψεις τους σε φυλακές και ιδρύματα ανηλίκων ως κομμάτι της εκπαίδευσή τους, κάτι που ίσως θα οδηγούσε σε μια ευαισθητοποίηση τους κατά την επιβολή της ποινής τουλάχιστον.

Άρθρο 5

Με το άρθρο προστίθεται εδάφιο στο άρθρο 45Α του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, σύμφωνα με το οποίο απαιτείται πλέον ακρόαση του ανηλίκου «εφόσον αυτή είναι εφικτή» (!) κατά τη διερεύνηση από τον εισαγγελέα της δυνατότητας να απόσχει από την ποινική δίωξη αν η τελεσθείσα πράξη είναι πταίσμα ή πλημμέλημα.

Και εδώ εκτός από την αδυναμία να γίνει κατανοητό πότε η ακρόαση δεν είναι εφικτή, δεν γίνεται λόγος για υποχρεωτική παράσταση του ανηλίκου με δικηγόρο, η οποία είναι αναγκαία και η μόνη ικανή ώστε να διασφαλιστούν τα δικαιώματά του για τους λόγους που προαναφέρθηκαν.

Άρθρο 6

Αφορά ρυθμίσεις για την αρμοδιότητα των δικαστηρίων ανηλίκων ώστε να συμβαδίζουν με τις αλλαγές στο ουσιαστικό ποινικό δίκαιο που προαναφέρθηκαν.

Άρθρο 7

Με το άρθρο αυτό θεσμοθετείται πλέον ρητά ότι τα αδικήματα που τελούνται από ανήλικους δεν δικάζονται ποτέ ως αυτόφωρα.

Άρθρο 8

Με το άρθρο τροποποιείται το άρθρο 282 περί προσωρινής κράτησης, η οποία μπορεί να επιβληθεί πλέον μόνο σε ανηλίκους που έχουν συμπληρώσει το 15ο έτος εφόσον για την πράξη απειλείται ποινή κάθειρξης τουλάχιστον 10 ετών, η οποία μπορεί να διαρκεί μέχρι έξι μήνες, χωρίς δυνατότητα παράτασης. Επιπλέον προστίθεται ότι η παραβίαση των περιοριστικών όρων που τυχόν έχουν επιβληθεί, δεν μπορεί να οδηγήσει «από μόνη της» σε προσωρινή κράτηση.

Είναι σαφές ότι παρά τη μείωση του πληθυσμού των φυλακών ανηλίκων που θα επιφέρει η διάταξη με τη μείωση της διάρκειάς της, είναι πραγματικά λυπηρό να μη γίνεται το βήμα αν όχι της κατάργησης των φυλακών ανηλίκων, τουλάχιστον της προφυλάκισής τους για προφανείς λόγους, με αποτέλεσμα οι υπόδικοι ανήλικοι να αποτελούν σήμερα το 50% του πληθυσμού των φυλακών (τα στοιχεία παρουσιάστηκαν σε εκδήλωση του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης τον Οκτώβριο του 2009). Αυτό προφανώς δεν θα αλλάξει με τον νέο νόμο (όπως δεν άλλαξε ούτε για τους ενήλικους παρά την αυστηροποίηση των προϋποθέσεων του νόμου), απλώς θα μειωθεί η διάρκεια της προσωρινής κράτησης, χωρίς να παύει να τον στιγματίζει και να καταστρέφει τη ζωή του με πολλούς και ποικίλους τρόπους.

Άρθρο 9

Με το άρθρο προστίθεται στο άρθρο 340 Κ.Π.Δ. σύμφωνα με την οποία ο ανήλικος μπορεί να παρίσταται με δικηγόρο, αλλά υποχρεωτικά εμφανίζεται και προσωπικά ενώ διορίζεται υποχρεωτικά συνήγορος από το δικαστήριο για τα κακουργήματα, εφόσον δεν έχει οριστεί από τον ίδιο τον ανήλικο.

Η υποχρεωτική αυτοπρόσωπη εμφάνιση του κατηγορουμένου ανηλίκου, αποτυπώνει όλη την νοοτροπία του νομοσχεδίου, σύμφωνα με την οποία δικάζεται όχι μόνο η πράξη, ανεξάρτητα από τη βαρύτητά της, αλλά και η εν γένει προσωπικότητα του ανηλίκου φερόμενου ως δράστη, γεγονός που συχνά αποβαίνει εις βάρος του, αν το «στυλ» και η «συμπεριφορά» του δεν συμφωνούν με την ηθική του δικαστή ή αν δεν προβεί σε δήλωση μετανοίας ακόμη και για το πιο ασήμαντο αδίκημα.

Περαιτέρω, αν και η καθιέρωση της υποχρεωτικής παράστασης δικηγόρου στα κακουργήματα είναι θετική και επιβεβλημένη (και ισχύει έτσι κι αλλιώς για τους ενήλικες) το ίδιο θα έπρεπε να ισχύει και για τα υπόλοιπα αδικήματα ανεξαρτήτως της απειλούμενης ποινής.

Άρθρο 10

Στο άρθρο αυτό περιέχονται κάποιες επουσιώδεις τροποποιήσεις για τα Ιδρύματα Αγωγής ανηλίκων: προηγούμενη υποχρεωτική ακρόαση του ανηλίκου από τον δικαστή ανηλίκων ο οποίος ορίζει και η μέγιστη διάρκεια εγκλεισμού, εναρμόνιση με τα όρια ανηλικότητας που προβλέπονται από τον Π.Κ. (8-18) και μια σειρά ευχολόγια για τη μετατροπή των ιδρυμάτων αυτών σε χώρους πραγματικής ανάπτυξης της προσωπικοτήτων και των δεξιοτήτων των ανηλίκων καθώς και πρόληψης διάπραξης αξιόποινων πράξεων.

Δυστυχώς η πραγματικότητα έχει δείξει ότι τέτοια ιδρύματα αντιβαίνουν σε όλες τις σύγχρονες παιδαγωγικές, ψυχολογικές, κοινωνιολογικές απόψεις, ενώ ακριβώς οδηγούν τους ανηλίκους στη χρήση ναρκωτικών και την παραβατική συμπεριφορά τους μετά την έξοδό τους από αυτά. Το νομοσχέδιο, χωρίς συγκεκριμένο τρόπο διατυπώνει στην ουσία προτάσεις, οι οποίες ακόμη και αν κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση, είναι αδύνατον να πραγματοποιηθούν χωρίς πόρους, προσωπικό και αλλαγή της λειτουργίας τους που είναι παρόμοια της φυλακής χωρίς να ονομάζεται έτσι.

Άρθρο 11

Με το άρθρο επέρχονται κάποιες τροποποιήσεις σχετικά με τις Εταιρείες Προστασίας Ανηλίκων, οι οποίες προς το παρόν συχνά υπολειτουργούν, πράγμα που θα συνεχιστεί εάν δεν διατεθούν πόροι και προσωπικό για την πρόληψη. Αξιοσημείωτο είναι ότι στο διοικητικό συμβούλιο προβλέπεται να συμμετέχει εκπρόσωπος της εκκλησίας.

Άρθρο 12

Με το άρθρο προβλέπεται η ίδρυση νομικού προσώπου ιδιωτικού δικαίου μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα με την επωνυμία «Κέντρο πρόληψης και αντιμετώπισης της θυματοποίησης και της εγκληματικότητας των ανηλίκων».

Συμπεράσματα

Θεωρούμε ότι η αντιμετώπιση της ανήλικης παραβατικότητας θα πρέπει να αλλάξει ριζικά με την κατάργηση των φυλακών ανηλίκων και τη δημιουργία ανοιχτών δομών φροντίδας που θα υπάγονται στο υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης. Τα παιδιά χρειάζονται κοινωνική μέριμνα και προστασία και όχι κελιά και απομόνωση. Είναι πλέον αναγκαίο και η ελληνική κοινωνία να υιοθετήσει το μοντέλο πρόληψης και πρόνοιας παραγκωνίζοντας τη λογική της καταστολής και μηδενικής ανοχής. Κάθε ανήλικος κρατούμενος συνεπάγεται σε έναν ακόμα ενήλικο κρατούμενο λίγα χρόνια μετά. Κάθε παιδί που κλείνουμε στη φυλακή συνεπάγεται σε μία ακόμα αποτυχία της κοινωνίας να το σώσει. Το Κράτος οφείλει να κάνει την αρχή και να δώσει το παράδειγμα στην υπόλοιπη κοινωνία ώστε να προστατευτούν αυτά τα παιδιά. Κανένα παιδί σε κελί.

Χάρτης για την αντιμετώπιση της ανήλικης παραβατικότητας

• Κατάργηση των φυλακών ανηλίκων

• Δημιουργία ανοιχτών δομών φροντίδας και προστασίας ανηλίκων

• Κατάργηση του ποινικού μητρώου

• Κατάργηση των πειθαρχικών ποινών

• Κατάργηση της προφυλάκισης

• Εφαρμογή του μέτρου της ημιελεύθερης διαβίωσης αντί του εγκλεισμού

• Απαγόρευση εγκλεισμού ανηλίκων κρατουμένων με ενήλικους

• Απαγόρευση κολπικού και πρωκτικού ελέγχου

• Στελέχωση των δομών με εξειδικευμένο προσωπικό και όχι με σωφρονιστικούς υπαλλήλους

• Κατάργηση του μέτρου της διοικητικής κράτησης

• Οι δομές αντιμετώπισης ανήλικης παραβατικότητας να υπάγονται στο Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης και όχι στο υπουργείο Δικαιοσύνης

• Δημιουργία γραφείου επανένταξης κρατουμένων

• Δημιουργία ταμείου πρόνοιας και οικονομικής στήριξης αποφυλακισθέντων

• Ειδική κατάρτιση των δικαστών και εισαγγελέων

ΝΕΚΡΟΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΣ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΣΤΗ ΚΕΡΚΥΡΑ..ΧΩΡΙΣ Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΝΑ ΔΙΝΕΙ ΑΛΛΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ...

2010-04-12T14:02:00.001+02:00

ΝΕΚΡΟΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΣ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΣΤΗ ΚΕΡΚΥΡΑ..ΧΩΡΙΣ Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΝΑ ΔΙΝΕΙ ΑΛΛΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ...

ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΚΟΣΜΟΣ ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΑΘΑΙΝΟΥΜΕ ΤΙΠΟΤΕ...ΛΕΣ ΚΑΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΕΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΣΩΦΡΟΝΙΣΤΙΚΑ ΙΔΡΥΜΑΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΡΟΥΤΙΝΑ...
Νεκρός βρέθηκε την Παρασκευή το πρωί στις φυλακές της Κέρκυρας Έλληνας ισοβίτης. Ο νεκρός βρέθηκε στο κελί του και η αστυνομία απέκλεισε ο θάνατος να οφείλεται σε εγκληματική ενέργεια. Η αιτία του θανάτου ακόμη διερευνάται.

ΠΡΕΖΑ TV

12-4-2010

http://www.enimerosi.com/
http://prezatv.blogspot.com/2010/04/blog-post_6940.html

20χρονος κρατούμενος απαγχονίστηκε στο Α.Τ. Νέας Ιωνίας

2010-04-09T14:08:00.001+02:00

ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΒΟΛΟΥ
Επιμέλεια: Βάσω Σαμακοβλή

9/4/2010

Τραγική «απόδραση» 20χρονου αλλοδαπού κρατουμένου από τα Κρατητήρια του Αστυνομικού Τμήματος Ν. Ιωνίας. Ο υπό απέλαση νεαρός κρατούμενος εξέπνευσε στην τουαλέτα του κελιού του με αυτοσχέδιο βρόγχο.

Την υπόθεση αυτοκτονίας του κρατουμένου ερευνά η Εισαγγελία Βόλου, ενώ Ένορκη Διοικητική Εξέταση έχει διατάξει η Αστυνομική Διεύθυνση Μαγνησίας. Στο μεταξύ αστυνομικά μέτρα λαμβάνει η Διεύθυνση και τα κεντρικά Αστυνομικά Τμήματα, καθώς δεν αποκλείεται το περιστατικό να προκαλέσει διαδηλώσεις και πορείες διαμαρτυρίας.
Ο υπήκοος Γεωργίας ήταν μόνος του στο κρατητήριο του Αστυνομικού Τμήματος Ν. Ιωνίας. Επέστρεψε το πρωί, περίπου στις 9, στο κελί των κρατητηρίων, μετά από δύο ημέρες προσωρινής κράτησης στην Υποδιεύθυνση Ασφάλειας Βόλου, όπου μεταφέρθηκε λόγω τακτικής απολύμανσης στους χώρους του Α.Τ. Νέας Ιωνίας.
Αστυνομικοί άκουγαν, λένε, το τραγούδι του μέχρι και λίγη ώρα πριν το απονενοημένο διάβημά του. Ακολούθησε σιωπή. Με κινήσεις που κανείς δεν αντιλήφθηκε ο νεαρός Γεωργιανός ξήλωσε το σεντόνι του κρεβατιού του. Με το ύφασμα δημιούργησε αυτοσχέδια θηλιά και κατευθύνθηκε στην τουαλέτα του κελιού, όπου εξωτερικά οι αστυνομικοί φρουροί δεν μπορούσαν να έχουν οπτική επαφή μαζί του.
Έδεσε την άκρη του σεντονιού σε σίδερο από το φεγγίτη εξαερισμού της τουαλέτας σε ύψος δύο μέτρων και πέρασε τη θηλιά στο λαιμό. Βρέθηκε απαγχονισμένος από αστυνομικό του Τμήματος στη 1 μ.μ., όταν κατευθύνθηκε στο κελί για να τον ρωτήσει για το μεσημεριανό φαγητό.
Ο αστυνομικός είδε το κελί άδειο. Στο κάλεσμα προς τον κρατούμενο δεν πήρε απάντηση. Τότε κατευθύνθηκε στην τουαλέτα, αντικρίζοντας τον κρεμασμένο νεαρό αλλοδαπό.
Συνάδελφοι του αστυνομικού έσπευσαν στην τουαλέτα του κρατητηρίου και απελευθέρωσαν τον κρατούμενο από τη θηλιά. Σύμφωνα με πληροφορίες, το σώμα του ήταν ακόμη ζεστό, που δείχνει ότι είχε αφήσει την τελευταία του πνοή λίγο πριν. Οι προσπάθειες ανάνηψής του ωστόσο δεν είχαν δυστυχώς αποτελέσματα.
Σε βάρος του 20χρονου Γεωργιανού εκκρεμούσε απόφαση διοικητικής απέλασης. Ο ίδιος φέρεται να είχε καταθέσει αίτημα για χορήγηση πολιτικού ασύλου από το 2009, ενώ ήταν έγκλειστος των φυλακών της Αυλώνας, όπου εξέτιε ποινή για τα αδικήματα της κλοπής και της απείθειας.
Μετά την αποφυλάκισή του από τις φυλακές Αυλώνα είχε συλληφθεί για χρήση πλαστών εγγράφων και οδηγήθηκε στις φυλακές Κασσαβέτειας.
Ο Γεωργιανός κρατούμενος αποφυλακίστηκε πριν από δύο περίπου εβδομάδες από τις φυλακές Κασσαβέτειας. Με απόφαση διοικητικής απέλασης σε βάρος του, μετά την αποφυλάκισή του κρατήθηκε στο Αστυνομικό Τμήμα Αλμυρού. Την περασμένη Δευτέρα έγινε μεταγωγή του στο Κρατητήριο του Αστυνομικού Τμήματος Ν. Ιωνίας, ενώ τις επόμενες δύο ημέρες κρατήθηκε στην Ασφάλεια για τις ανάγκες απολύμανσης των κελιών στη Ν. Ιωνία. Επέστρεψε στο Τμήμα χθες περίπου στις 9 το πρωί.
Σύμφωνα με αστυνομικές πηγές αναμενόταν να εγκριθεί η μεταγωγή του στην Αθήνα, ώστε να παρουσιαστεί ενώπιον Επιτροπής για τη χορήγηση ασύλου.
Διατάχθηκε ΕΔΕ

Στο Αστυνομικό Τμήμα Ν. Ιωνίας μετέβη ιατροδικαστής της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας Λάρισας. Η ιατροδικαστική εξέταση έδειξε ότι ο 20χρονος ήταν χρήστης ή πρώην χρήστης ναρκωτικών ουσιών. Στα χέρια του υπήρχαν σημάδια από χρήση ηρωίνης.
Την προανάκριση ανέλαβε ο Εισαγγελέας Υπηρεσίας Πρωτοδικών Βόλου, ενώ διατάχθηκε η διενέργεια Ένορκης Διοικητής Εξέτασης για την αυτοκτονία του κρατουμένου.
Για το θάνατο του 20χρονου Γεωργιανού ενημερώθηκε η Πρεσβεία της χώρας του στην Αθήνα, προκειμένου να εντοπιστούν και ειδοποιηθούν τα συγγενικά του πρόσωπα για την κατάληξή του.
Σύμφωνα με πληροφορίες, οι γονείς του άτυχου κρατουμένου διαμένουν στη Γεωργία, ενώ οι αρχές αναζητούσαν συγγενείς του -και συγκεκριμένα ξαδέρφια του- οι οποίοι φέρεται να διαμένουν στην Αθήνα.
Με την υπόθεση αυτοκτονίας του αλλοδαπού κρατουμένου αναμένεται να ασχοληθεί η ομάδα δικηγόρων του Δικηγορικού Συλλόγου Βόλου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.
Σύμφωνα με τη δικηγόρο, μέλος της ομάδας του Δ.Σ.Β. Ελένη Δημητρίου, πρόκειται για συνήθη πρακτική να κρατούνται αλλοδαποί, ενώ έχουν εκτίσει την ποινή τους, μέχρι να ολοκληρωθεί η διαδικασία απέλασής τους ή τους δοθεί άσυλο.

Την ίδια ώρα οικτρές χαρακτηρίζονται οι συνθήκες κράτησής τους. Από τα στοιχεία που έχει η Ομάδα για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα του Δ.Σ.Β., συνεχίζοντας την έρευνα σχετικά με το θέμα, οι συνθήκες κράτησης χαρακτηρίζονται άθλιες και τριτοκοσμικές.

http://www.taxydromos.gr/ArticleDetail.aspx?nodeSerial=001001001001&nodeId=6&articleId=22145

Παρατηρήσεις του Συνηγόρου του Πολίτη στο νομοσχέδιο για την παραβατικότητα των ανηλίκων

2010-04-01T13:59:00.001+02:00

Ο Συνήγορος του Πολίτη, με την ιδιότητά του ως Συνήγορος του Παιδιού, απέστειλε στο Υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων παρατηρήσεις του σχετικά με το σχέδιο νόμου για την παραβατικότητα των ανηλίκων.

Το σχέδιο νόμου παρουσιάστηκε από το Υπουργείο στις 23 Μαρτίου και αναρτήθηκε στον ιστοχώρο του προς δημόσια διαβούλευση. Με επιστολή του προς τον Υπουργό Δικαιοσύνης ο Συνήγορος του Παιδιού καλωσορίζει τις σχεδιαζόμενες ρυθμίσεις για την ποινική μεταχείριση των ανηλίκων και υποβάλλει παρατηρήσεις του τόσο για τις προβλέψεις του νομοσχεδίου όσο και για ζητήματα που κατά την κρίση του απουσιάζουν από αυτό.

Ο Συνήγορος μεταξύ άλλων προτείνει:
- Την επέκταση της ηλικίας έναρξης της δυνατότητας επιβολής προσωρινής κράτησης και ποινικού σωφρονισμού στα 16 χρόνια συμπληρωμένα, τονίζοντας ότι και για τις μεγαλύτερες ηλικίες ανηλίκων που καταδικάζονται, ο κανόνας θα πρέπει να είναι η επιβολή αναμορφωτικών ή θεραπευτικών μέτρων και όχι σωφρονιστικών.

- Την ενίσχυση της εφαρμογής όλων των προβλεπόμενων από τον ν.3189/03 αναμορφωτικών μέτρων.
- Την θεσμοθέτηση της δυνατότητας επιβολής αναμορφωτικών μέτρων και σε ανηλίκους που δικάζονται αφότου ενηκιώνονται.
- Την ρητή αναφορά στο νόμο ότι για την κρίση της προσωπικότητας του ανηλίκου από το δικαστήριο λαμβάνεται υπόψη η κοινωνική έρευνα της υπηρεσίας επιμελητών ανηλίκων.
- Την μη εφαρμογή της επιβολής εγκλεισμού σε ίδρυμα αγωγής, σε ανηλίκους "με δυσχέρεια κοινωνικής προσαρμογής" που δεν έχουν διωχθεί ή καταδικαστεί για ποινικά αδικήματα.
- Την ανάπτυξη μονάδων μέριμνας, όπως ειδικών στεγών και ξενώνων φιλοξενίας και θεραπευτικών κέντρων για εφήβους με προβλήματα ψυχικών διαταραχών και τοξικοεξάρτησης.
- Την εξειδίκευση των δικαστών ανηλίκων και την παραμονή τους στην θέση αυτή πέραν της προβλεπόμενης 6ετίας.
- Την πρόβλεψη κριτηρίων και διαδικασίας χρηματοδότησης των Εταιρειών Προστασίας Ανηλίκων, της έμμισθης απασχόλησης επιστημονικού δυναμικού και λειτουργίας κοινωνικής υπηρεσίας σε αυτές και την πρόβλεψη πλαισίων λειτουργίας και εποπτείας των στεγών που λειτουργούν από τις ΕΠΑ.
- Την εστίαση του υπό ίδρυση νέου νομικού προσώπου σε ενέργειες έρευνας, τεκμηρίωσης, ευαισθητοποίησης και πραγματοποίησης εισηγήσεων προς το Υπουργείο Δικαιοσύνης και όχι υποκατάστασης άλλων υπηρεσιών που έχουν αντίστοιχες αρμοδιότητες αλλά δεν έχουν υποστηριχθεί κατάλληλα μέχρι σήμερα από την Πολιτεία.
- την εισαγωγή ρυθμίσεων για το ποινικό μητρώο των ανηλίκων, σύμφωνα με σχετική έκθεση της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου.
Δείτε εδώ ολόκληρη την επιστολή του Συνηγόρου, που συνυπογράφεται από τους κ.κ. Γ.Καμίνη και Γ.Μόσχο.

http://www.0-18.gr/gia-megaloys/nea/paratiriseis-toy-synigoroy-toy-politi-sto-nomoschedio-gia-tin-parabatikotita-ton-anilikon

Αθήνα 01.04.2010

Αρ.πρ. 22/01.04.10

Προς: κ.κ. Χάρη Καστανίδη

Υπουργό Δικαιοσύνης, Διαφάνειας

και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

Μεσογείων 96 - 11527 Αθήνα

Αξιότιμε κύριε Υπουργέ,

Πρόσφατα δώσατε στη δημοσιότητα το σχέδιο νόμου με τίτλο «Βελτιώσεις της νομοθεσίας για τους ανήλικους δράστες και ίδρυση νομικού προσώπου για την πρόληψη και αντιμετώπιση της θυματοποίησης και της τέλεσης αξιόποινων πράξεων από ανηλίκους». Ο Συνήγορος του Πολίτη, στο πλαίσιο της αποστολής του ως Συνήγορος του Παιδιού, χαιρετίζει την παραπάνω νομοθετική πρωτοβουλία θεωρώντας την δικαιοκρατικά ορθή και δικαιοπολιτικά πρόσφορη, ως προς τις προβλέψεις που αφορούν την ποινική μεταχείριση των ανηλίκων. Συγχρόνως με το εν λόγω σχέδιο νόμου γίνονται ορισμένες θετικές, αλλά κατά την άποψή μας ατελείς προβλέψεις ως προς την λειτουργία και το έργο των Εταιρειών Προστασίας Ανηλίκων και την ίδρυση νέου νομικού προσώπου με την επωνυμία «Κέντρο πρόληψης και αντιμετώπισης της θυματοποίησης και της τέλεσης αξιόποινων πράξεων από των ανηλίκων».

Σε ό,τι αφορά καταρχάς τον ποινικό σωφρονισμό, χωρίς να υποτιμούμε τα στατιστικά δεδομένα της παραβατικότητας των ανηλίκων, εστιάζουμε στην παιδαγωγική μεταχείριση των εφήβων μέσα από προγράμματα και μέτρα, που απομακρύνουν το ενδεχόμενο του εγκλεισμού τους σε σωφρονιστικό κατάστημα. Οι επιστημονικές μελέτες στην χώρα μας αλλά και διεθνώς έχουν αποδείξει ότι ο ποινικός σωφρονισμός ανηλίκων είναι ελάχιστα αποτελεσματικός ως προς τη μετέπειτα συμμόρφωσή τους, γεγονός που αποδεικνύεται και από την ιδιαίτερα υψηλή υποτροπή των νέων, στους οποίους επιβάλλεται εγκλεισμός σε σωφρονιστικό κατάστημα, που ανέρχεται μέχρι και 80% . Άλλωστε η Διεθνής Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού αναφέρει ρητά ότι: «Η σύλληψη, κράτηση ή φυλάκιση ενός παιδιού πρέπει να είναι σύμφωνη με το νόμο, να μην αποτελεί παρά ένα έσχατο μέτρο και να είναι της μικρότερης δυνατής χρονικής διάρκειας» (ν. 2101/92, αρ.37 παρ. 2).

Κατά συνέπεια, οι προβλέψεις του παραπάνω σχεδίου νόμου, που αφορούν την ποινική μεταχείριση των ανηλίκων, όπως αυτές της τροποποίησης του άρθρου 54 ΠΚ, της αύξησης της ηλικίας έναρξης για την επιβολή του ποινικού σωφρονισμού από τα 13 στα 15 έτη, της επιβολής του ποινικού σωφρονισμού μόνο σε περιπτώσεις διάπραξης αδικημάτων κακουργηματικού χαρακτήρα, και μάλιστα υπό προϋποθέσεις ειδικά οριζόμενες, του δικαιώματος παράστασης του ανηλίκου και ακρόασης στο Τριμελές Δικαστήριο Ανηλίκων, που αποφασίζει για την υπό όρους απόλυσή του, της κατάργησης της αυτόφωρης εκδίκασης αδικημάτων που τελούνται από ανηλίκους, της μείωσης της προσωρινής κράτησης στους έξι μήνες και του υποχρεωτικού διορισμού συνηγόρου κατά την εκδίκαση κακουργημάτων, δεν μπορούν παρά να τύχουν ευμενούς υποδοχής από τον Συνήγορο του Παιδιού.

Θα επιθυμούσαμε ωστόσο να καταθέσουμε ορισμένες παρατηρήσεις μας σε συγκεκριμένα σημεία του υπό διαβούλευση νομοσχεδίου. Ειδικότερα:

Άρθρο 2 παρ.1, που αντικαθιστά τις παρ. 2 και 3 του άρθρου 126 ΠΚ

Η έναρξη της ποινικής ευθύνης σε μικρή ηλικία ίσως να ανταποκρινόταν στις κοινωνικές αντιλήψεις παλαιότερων εποχών, αλλά σήμερα η μείωση του ορίου ηλικίας χαρακτηρίζεται ακόμα και ως πολιτισμική οπισθοδρόμηση . Άξια μνείας είναι η σύσταση, που απευθύνουν οι Κανόνες του Πεκίνου στα κράτη μέλη να αποφεύγουν την έναρξη της ποινικής ευθύνης σε πρώιμο ηλικιακό στάδιο, λαμβάνοντας υπόψη τη συναισθηματική, διανοητική και ψυχική ωριμότητα. Έτσι η πρόβλεψη για την επιβολή περιορισμού σε ειδικό κατάστημα κράτησης νέων από την ηλικία των 15 ετών και πάνω, κινείται στην παραπάνω οπτική. Θα τολμούσαμε, όμως, να προτείνουμε την επέκταση της ηλικίας αυτής στα 16 έτη, καθώς θεωρείται ότι ανταποκρίνεται περισσότερο στις σύγχρονες τάσεις της ψυχολογίας, που τοποθετούν την έναρξη της ψυχοκοινωνικής ωριμότητας του ανηλίκου στην ηλικία αυτή. Το ελάχιστο ηλικιακό όριο των 16 ετών ισχύει σήμερα σε χώρες, όπως η Ισπανία, η Πορτογαλία, η Πολωνία και το Βέλγιο, ενώ είναι σαφής στη διεθνή βιβλιογραφία, αλλά και στο δημόσιο λόγο πολλών κρατών, η τάση ακριβώς να αυξηθούν κατά το δυνατό τα ελάχιστα ηλικιακά όρια για την έναρξη του ποινικού σωφρονισμού (φθάνοντας ακόμη και στα 18 έτη, που ισχύει στο Λουξεμβούργο).

Επί πλέον, κατά τις επανειλημμένες επισκέψεις μας στα Ειδικά Καταστήματα Κράτησης Νέων της χώρας μας, έχουμε διαπιστώσει ότι οι επικρατούσες σε αυτά συνθήκες ουδόλως ανταποκρίνονται στις ανάγκες της παιδικής ηλικίας. Επισημαίνεται επίσης ότι οι κρατούμενοι ανήλικοι συμβιώνουν με νεαρούς ενήλικες και αποκτούν εμπειρίες που, αντί να συμβάλλουν στην αποτροπή της περαιτέρω εγκληματικής τους εμπλοκής, στην πράξη επιτείνουν την εξοικείωσή τους με τις εγκληματικές συμπεριφορές και την κοινωνική περιθωριοποίησή τους . Ο Συνήγορος του Παιδιού έχει εκφράσει την άποψη ότι όλοι οι ανήλικοι (κάτω των 18 ετών), στους οποίους επιβάλλονται στερητικές της ελευθερίας ποινές, θα έπρεπε να κρατούνται ξεχωριστά από τους νεαρούς ενήλικες και σε συνθήκες ανταποκρινόμενες στις ιδιαίτερες ανάγκες και τα δικαιώματα της ηλικίας τους. Επειδή ωστόσο φαίνεται ότι στην πράξη το μέτρο αυτό δεν είναι εύκολο να εφαρμοστεί σε σύντομο χρονικό διάστημα, αλλά ιδίως εξαιτίας της εκτίμησης περί της ψυχοκοινωνικής ανωριμότητας των παιδιών κάτω των 16, στην ελληνική τουλάχιστον κουλτούρα και πραγματικότητα, εκτιμούμε ότι θα πρέπει ο νομοθέτης να αποκλείσει τον ποινικό εγκλεισμό ανηλίκων μέχρι και την ευαίσθητη ηλικία των 16 χρόνων, που μπορεί να είναι ιδιαίτερα επιβλαβής για την μετέπειτα εξέλιξή τους, και να προκρίνει και για αυτούς την επιβολή αναμορφωτικών ή θεραπευτικών μέτρων, καθώς οι ανάγκες συνέτισης και αναμόρφωσης τους μπορούν να καλυφθούν από υπάρχουσες δομές και πλαίσια φροντίδας στην κοινότητα.

Άρθρο 2 παρ. 1 εδ. 3

1. Η διατύπωση του εν λόγω εδαφίου, σύμφωνα με την οποία, στην περίπτωση που ο ανήλικος έχει συμπληρώσει τα 15 έτη, επιβάλλονται αναμορφωτικά ή θεραπευτικά μέτρα, μόνο «αν δεν υπάρχει περίπτωση να υποβληθεί ο ανήλικος σε ποινικό σωφρονισμό», κινδυνεύει ενδεχομένως να παρερμηνευθεί και να απομακρύνει από το πνεύμα που διαπνέει το σχέδιο νόμου, δηλ. την προτεραιοποίηση των λοιπών μέτρων και την εφαρμογή του ποινικού σωφρονισμού μόνο σε ιδιαίτερα σοβαρές περιπτώσεις. Για το λόγο αυτό, θα πρέπει να γίνει σαφές ότι η επιβολή ποινικού σωφρονισμού αποτελεί την εξαίρεση και όχι τον κανόνα και ίσως θα μπορούσε να προταθεί εναλλακτικά η διατύπωση: «εκτός αν κριθεί αναγκαίο να υποβληθεί ο ανήλικος σε ποινικό σωφρονισμό…».

2. Επί πλέον, λαμβάνοντας υπόψη ότι η εκδίκαση των υποθέσεων των ανηλίκων γίνεται ορισμένες φορές με καθυστέρηση, όταν αυτοί έχουν ήδη συμπληρώσει το 18ο έτος της ηλικίας τους, θα θέλαμε να προτείνουμε τη θέσπιση της δυνατότητας να επιβάλλονται αναμορφωτικά ή θεραπευτικά μέτρα και σε νεαρούς που δικάζονται μετά τη συμπλήρωση του 18ου έτους της ηλικίας τους για αδικήματα που διέπραξαν όσο ήταν ανήλικοι, εφόσον κριθεί από το δικαστήριο ότι τα μέτρα αυτά θα βοηθήσουν στη συγκράτησή τους από την τέλεση νέων αξιόποινων πράξεων (συμπλήρωση του α. 130 παρ.1 ΠΚ). Η δυνατότητα αυτή παρέχεται στην πράξη από ορισμένα δικαστήρια ανηλίκων κατά διασταλτική ερμηνεία του νόμου, ωστόσο είναι χρήσιμο να προβλέπεται ρητά και με νομοθετική ρύθμιση. Από τη μελέτη της αιτιολογικής έκθεσης του σχεδίου νόμου εξάλλου προκύπτει ταύτιση του Υπουργείου με την παραπάνω πρόταση, χωρίς ωστόσο η σχετική τροποποίηση να έχει περιληφθεί στο σχέδιο (βλ. σελ. 3 της Αιτ. Έκθεσης, όπου αναγνωρίζεται ότι: «Το μεταβατικό στάδιο προς την ενηλικίωση φαίνεται να έχει παραταθεί…Για το σκοπό αυτό θα πρέπει να τροποποιηθεί το άρθρο 130 του Ποινικού Κώδικα» και επισημαίνεται η ανάγκη ρητής πρόβλεψης της δυνατότητας του δικαστή να επιβάλλει και σε νεαρούς ενήλικες, 18-21 ετών, αναμορφωτικά ή θεραπευτικά μέτρα).

Άρθρο 2 παρ. 2, που αντικαθιστά την παρ. 1 του άρθρου 127 ΠΚ

1. Η σύνδεση της επιβολής του ποινικού σωφρονισμού με το διαπραχθέν αδίκημα και όχι με την πρόγνωση της μέλλουσας διαγωγής του ανήλικου παραβάτη είναι αναμφισβήτητα σύμφωνη με την αρχή της ενοχής. Ωστόσο, κατά τη γνώμη μας, η φράση «…ή αποτελεί μέρος της ευρύτερης εγκληματικής δραστηριοποίησης του» καταλείπει πεδία αυθαίρετης ερμηνείας και θα πρέπει να διασαφηνιστεί ή να απαλειφθεί. Ίσως προτιμότερο θα ήταν να χρησιμοποιηθεί η φράση «..η τελείται κατ’ εξακολούθηση ή καθ’ υποτροπή», που έχει προταθεί από τον καθηγητή κ. Νέστορα Κουράκη .

2. Επί πλέον, επισημαίνεται ότι η έρευνα της προσωπικότητας του ανηλίκου, σύμφωνα και με τη θεωρία , θα πρέπει να γίνεται από ειδικούς επιστήμονες και όχι εμπειρικά από το δικαστή, κατά το σύντομο χρονικό διάστημα της δίκης. Στη δικαστική πρακτική των δικαστηρίων ανηλίκων Αθηνών και της Θεσσαλονίκης, και σύμφωνα με το Π.Δ. 49/70 που διέπει την λειτουργία των υπηρεσιών επιμελητών ανηλίκων, η δικαστική κρίση βασίζεται στη διεξαχθείσα από τους επιμελητές ανηλίκων κοινωνική έρευνα, αλλά σε αρκετές περιπτώσεις των δικαστηρίων ανηλίκων της περιφέρειας συχνά επιβάλλονται μέτρα σε ανηλίκους χωρίς την προηγούμενη διεξαγωγή κοινωνικής έρευνας για την προσωπικότητα του ανηλίκου δράστη. Για τον λόγο αυτό, προτείνουμε να περιληφθεί διάταξη, σύμφωνα με την οποία «το δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του έκθεση κοινωνικής έρευνας, η έλλειψη της οποίας συνιστά σημαντικό αίτιο αναβολής της δίκης». Η κοινωνική έρευνα άλλωστε είναι απαραίτητο να διεξάγεται σε κάθε περίπτωση που η επιβολή μέτρου βασίζεται και στην εκτίμηση της προσωπικότητας του ανηλίκου δράστη.

3. Τέλος, επειδή σε αρκετές περιπτώσεις, για την αποτροπή του ανηλίκου από την τέλεση νέων αξιόποινων πράξεων, δεν είναι απαραίτητος ο ποινικός σωφρονισμός, αλλά θα αρκούσε η απειλή αυτού, προτείνουμε την προσθήκη στο άρθρο 127 ΠΚ μιας παραγράφου, με την οποία να παρέχεται στο δικαστήριο η δυνατότητα να μετατρέπει ή να αναστέλλει υφ’ όρον, με ή χωρίς επιτήρηση, μια ποινή ποινικού σωφρονισμού, σύμφωνα και με τη σχετική πρόταση της νομοπαρασκευαστικής Επιτροπής Κρουσταλάκη που εισηγήθηκε τις ρυθμίσεις του ν.3189/2003.

Άρθρο 4

Συμφωνούμε με την ανάγκη εξειδίκευσης των Δικαστών Ανηλίκων και μεγαλύτερης διάρκειας παραμονής τους στις θέσεις αυτές, προτείνουμε μάλιστα για χρονικό διάστημα που δεν περιορίζεται σε δύο μόνο τριετίες. Με τον τρόπο αυτό θα μπορούσε να αξιοποιηθεί η αποκτηθείσα εμπειρία για μεγαλύτερο χρόνο προς το συμφέρον των ανηλίκων. (βλ. και πρόταση καθ. Ν.Κουράκη, όπ.π., ο οποίος εισηγήθηκε τη δεκαετή διάρκεια).

Επί πλέον, όπως καλώς γνωρίζετε, αν και σύμφωνα με το άρθρο 26 παρ.3 του Κώδικα Οργανισμού Δικαστηρίων και Κατάστασης Δικαστικών Λειτουργών, Δικαστής Ανηλίκων ορίζεται κατά προτίμηση όποιος έχει ειδικές γνώσεις, στην πράξη κάτι τέτοιο δεν εφαρμόζεται, καθώς η εκπαίδευση των δικαστών δεν περιλαμβάνει τα σχετικά μαθήματα. Προτείνουμε να προβλέπεται ότι προτιμώνται οι δικαστές που έχουν παρακολουθήσει σχετικά επιμορφωτικά σεμινάρια ή είναι κάτοχοι διδακτορικού διπλώματος ή μεταπτυχιακού τίτλου στο ειδικό αντικείμενο, ώστε η Εθνική Σχολή Δικαστών να δεσμευθεί στην οργάνωσή τους, καθώς η θέση των δικαστών ανηλίκων τους επιβαρύνει με σημαντικά επιπρόσθετα καθήκοντα .

Άρθρο 5

Θεωρούμε πολύ σημαντική και ανταποκρινόμενη στις προβλέψεις της Διεθνούς Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού (ν. 2101/92, αρ. 12) την εισαγωγή του κανόνα να απαιτείται η ακρόαση του ανηλίκου, όταν ο εισαγγελέας απέχει της ποινικής δίωξης και επιβάλλει με διάταξη ένα ή περισσότερα αναμορφωτικά μέτρα. Γεννώνται ωστόσο ερωτήματα σχετικά με την προτεινόμενη διατύπωση: «εφόσον αυτή είναι εφικτή», η οποία επιδέχεται ερμηνειών και μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια του δικαιώματος για λόγους, που δεν καθιστούν την άσκησή του αντικειμενικά ανέφικτη, αλλά απλά τη δυσχεραίνουν (λ.χ. ανήλικος που αδυνατεί να επικοινωνήσει χωρίς διερμηνέα, φόρτος εργασίας του εισαγγελέα, κ.ά.).

Άρθρο 8, που αντικαθιστά την παρ. 5 του άρθρου 282 ΚΠΔ

Σχετικά με την προσωρινή κράτηση επικροτούμε τη μείωση του χρόνου αυτής και θα τολμήσουμε να προτείνουμε την επιβολή της μόνο για τους ανηλίκους, που έχουν συμπληρώσει το 16 έτος της ηλικίας τους καθώς, όπως ήδη αναφέραμε παραπάνω, θεωρούμε ότι ανήλικοι μικρότερης ηλικίας δεν διαθέτουν την απαιτούμενη ψυχοκοινωνική ωριμότητα, με αποτέλεσμα η κράτησή τους να είναι εξαιρετικά επαχθής.

Άρθρο 10, που τροποποιεί τις παρ. 1 έως 5 του άρθρου 17 του ν. 2298/95

Ο Συνήγορος του Παιδιού εκφράζει σοβαρές επιφυλάξεις σχετικά με την επιβολή του στερητικού της ελευθερίας αναμορφωτικού μέτρου του εγκλεισμού σε Ίδρυμα Αγωγής, σε ανηλίκους που δεν έχουν διωχθεί ή καταδικαστεί για την διάπραξη ποινικού αδικήματος, αλλά «διαβιώνουν σε κοινωνικό περιβάλλον ατόμων τα οποία τελούν καθ’ έξη ή κατ’ επάγγελμα αξιόποινες πράξεις». Κατά την άποψή μας στους εν λόγω ανηλίκους, όπως και σε αυτούς που αντιμετωπίζουν «δυσχέρειες κοινωνικής προσαρμογής», θα πρέπει να παρέχεται προστασία, με εισαγωγή σε κατάλληλες μονάδες μέριμνας και παιδαγωγικής φροντίδας, όπως ξενώνες ή στέγες φιλοξενίας, οι οποίες θα πρέπει να δημιουργηθούν από την Πολιτεία προκειμένου να υποστηρίξουν την εκπαιδευτική και κοινωνική τους ένταξη.

Στο σημείο αυτό θα πρέπει να τονίσουμε ότι από τις επισκέψεις μας το Ίδρυμα Αγωγής Ανηλίκων Αρρένων Βόλου (το μόνο Ίδρυμα Αγωγής που λειτουργεί στην χώρα μας σήμερα) έχουμε διαπιστώσει ότι αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα. Ειδικότερα, το προσωπικό του δεν είναι εξειδικευμένο (ανειδίκευτοι σωφρονιστικοί υπάλληλοι αντί παιδαγωγών), ενώ στο ίδρυμα εισάγονται ανήλικοι με πολύ διαφορετικές ανάγκες (ανήλικοι σε κίνδυνο, ανήλικοι που έχουν διαπράξει αδικήματα, ορισμένοι εξ αυτών άτομα με νοητική στέρηση ή άλλες αναπηρίες, έφηβοι χρήστες ουσιών –ορισμένες φορές μάλιστα με συμπτώματα εξάρτησης-, κ.ά.), χωρίς αντίστοιχα να μπορεί να υπάρχει συστηματική παρέμβαση για την κάλυψη των αναγκών τους. Άποψή μας είναι ότι είναι απαραίτητο να υπάρξουν ξεχωριστές μονάδες για τις διαφορετικές κατηγορίες αναγκών των ανηλίκων, όπως επιχειρήθηκε να γίνει με το νομοσχέδιο για τις Μονάδες Μέριμνας Νέων, που ανακοινώθηκε από το Υπουργείο Δικαιοσύνης το 2003, αλλά ουδέποτε ψηφίστηκε στη Βουλή. Το Ίδρυμα Αγωγής Ανηλίκων θα πρέπει να διατηρήσει τη μορφή ιδρύματος, όπου τοποθετούνται σε καθεστώς κλειστής κατ’ αρχήν και ημιελεύθερης στη συνέχεια διαβίωσης, ανήλικοι παραβάτες του νόμου, για τους οποίους τα ηπιότερα αναμορφωτικά μέτρα κρίνονται ανεπαρκή, ωστόσο η ηλικία τους, τα αδικήματα που έχουν διαπράξει και η προσωπικότητά τους δεν συντείνουν στην επιβολή ποινικού σωφρονισμού. Αντίθετα, ανήλικοι με δυσχέρειες κοινωνικής προσαρμογής, που δεν έχουν διωχθεί ή καταδικαστεί για τη διάπραξη αδικήματος, θα πρέπει να τοποθετούνται σε ειδικές στέγες και ξενώνες φιλοξενίας, με κατάλληλη στελέχωση και υποστηρικτικό – παιδαγωγικό πρόγραμμα που θα επιδιώκει την ορθή κοινωνικοποίησή τους. Τέτοια μονάδα δεν υπάρχει σήμερα στην χώρα μας. Ωστόσο, η ΜΚΟ «Παιδικά Χωριά SOS» λειτούργησε με επιτυχία επί μία διετία ξενώνα για εναντιωματικούς εφήβους, ο οποίος, παρά το γεγονός ότι κάλυπτε σημαντικότατες ανάγκες από εκείνες που περιγράφηκαν αμέσως παραπάνω, δυστυχώς ανέστειλε την λειτουργία του τον Ιούνιο του 2009, λόγω ανεπαρκούς υποστήριξης από την Πολιτεία.

Τέλος, ο Συνήγορος του Πολίτη εκτιμά στο ίδιο πνεύμα ότι θα πρέπει να προβλεφθούν και να λειτουργήσουν οπωσδήποτε θεραπευτικές μονάδες για ανηλίκους με σοβαρές ψυχικές διαταραχές, νοητική υστέρηση ή άλλα σοβαρά προβλήματα υγείας και κέντρα για τοξικοεξαρτημένους εφήβους.

Άρθρο 11

Οι Εταιρείες Προστασίας Ανηλίκων μπορούν να επιτελούν σημαντικότατο κοινωνικό έργο και, όπως ορθά επισημαίνεται στην αιτιολογική έκθεση, μέχρι σήμερα δεν φαίνεται να μπορούν αν ανταποκριθούν στο έργο που τους έχει ανατεθεί. Ωστόσο, για την ενίσχυση των Εταιρειών θα πρέπει να υπάρξουν ασφαλιστικές δικλείδες που θα διευκολύνουν την ουσιαστική λειτουργία τους, οι οποίες φαίνονται να απουσιάζουν από το σχέδιο νόμου. Ειδικότερα, στο εν λόγω άρθρο:

- Δεν προβλέπεται η μερική απαλλαγή των Προέδρων των Εταιρειών – τουλάχιστον στις μεγαλύτερες πόλεις, όπου οι ΕΠΑ έχουν αυξημένο φόρτο υποχρεώσεων- από τα καθήκοντά τους στο δικαστικό σώμα, ώστε να μπορούν απρόσκοπτα να ασχολούνται με το έργο τους.

- Δεν προβλέπονται κριτήρια και διαδικασίες χρηματοδότησης των Εταιρειών από τον κρατικό προϋπολογισμό.

- Δεν προβλέπεται η έμμισθη απασχόληση επιστημονικού προσωπικού, πλήρους ή έστω μερικής απασχόλησης από τις Ε.Π.Α.. Θεωρούμε απαραίτητο να προβλεφθεί η λειτουργία κοινωνικής υπηρεσίας, τουλάχιστον στις μεγαλύτερες πόλεις (Αθήνα, Πειραιά, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Ηράκλειο), προκειμένου να καταστεί εφικτή η επίτευξη της αποστολής τους.

- Δεν προβλέπονται οι όροι και τα πλαίσια λειτουργίας των στεγών φιλοξενίας ανηλίκων από τις Εταιρείες. Ας σημειωθεί ότι οι Ε.Π.Α., που σήμερα λειτουργούν τέτοιες μονάδες (Αθήνα, Πειραιά, Βόλου, Ηρακλείου Κρήτης) αντιμετωπίζουν πολύ σοβαρά προβλήματα σχετικά με την στελέχωσή τους. Ορισμένες στέγες χρησιμοποιούν αποσπασμένους σωφρονιστικούς υπαλλήλους αντί για παιδαγωγούς για την καθημερινή φροντίδα και παρακολούθηση των φιλοξενούμενων. Άλλες προσλαμβάνουν προσωπικό με συμβάσεις ορισμένου χρόνου (8μηνες), με αποτέλεσμα να μένει η στέγη χωρίς προσωπικό για το υπόλοιπο χρονικό διάστημα, ενώ κάθε χρόνο προσλαμβάνεται καινούριο προσωπικό και είναι αδύνατο να αναπτυχθούν σταθερές σχέσεις με τους φιλοξενούμενους.

- Δεν προβλέπεται το πλαίσιο και ο τρόπος κάλυψης των εξόδων για την παροχή νομικής βοήθειας σε κατηγορούμενους ανηλίκους από τις Εταιρείες Προστασίας Ανηλίκων. Σημειώνουμε ότι σήμερα επείγει η διασφάλιση της βιωσιμότητας του προγράμματος νομικής βοήθειας για νέους κατηγορουμένους των δικηγορικών συλλόγων, που κατά περιόδους χρηματοδοτείται από την Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς .

Άρθρο 12

Στο άρθρο αυτό αναφέρονται κυρίως ο χαρακτήρας, οι σκοποί και τα μέσα του νέου νομικού προσώπου, όχι όμως περισσότερα θέματα, σχετικά με την οργάνωση, τη λειτουργία, τη στελέχωση και τη δραστηριοποίησή του, που πρόκειται να ρυθμιστούν κατά ρητή πρόβλεψη με επερχόμενη Υπουργική Απόφαση.

1. Κατ’ αρχήν, επιτρέψτε μας να επισημάνουμε ως προς τον τίτλο του υπό ίδρυση νομικού προσώπου ότι, ενώ στην επικεφαλίδα του νόμου αναφέρεται ως νομικό πρόσωπο «για την πρόληψη και αντιμετώπιση της θυματοποίησης και της τέλεσης αξιόποινων πράξεων από ανηλίκους», στο εν λόγω άρθρο χρησιμοποιείται ο όρος «εγκληματικότητα των ανηλίκων». Εκτιμούμε ότι θα ήταν σκόπιμο ο όρος «εγκληματικότητα» να αποφευχθεί, και να χρησιμοποιηθεί αντ’ αυτού ο όρος «παραβατικότητα», ο οποίος έχει καθιερωθεί τα τελευταία χρόνια για λόγους αποφυγής του αρνητικού στιγματισμού των ανηλίκων.

2. Σε ό,τι αφορά το αντικείμενο και τους σκοπούς του εν λόγω νομικού προσώπου, όπως περιγράφονται στο άρθρο 12 του παρόντος σχεδίου νόμου, σημειώνονται τα ακόλουθα:

- Προβληματίζει καταρχάς η αρμοδιότητα ενός νομικού προσώπου ιδιωτικού δικαίου να «οργανώνει και συντονίζει το έργο των Εταιρειών Προστασίας Ανηλίκων πανελλαδικά…», τη στιγμή που οι τελευταίες αποτελούν πρόσωπα δημοσίου δικαίου. Θεωρούμε ορθότερο να προβλέπεται ότι το Κέντρο «θα παρακολουθεί το έργο των ΕΠΑ και θα εισηγείται προς το Υπουργείο Δικαιοσύνης τα αναγκαία μέτρα για την βελτίωσή του».

- Η «διαμόρφωση κεντρικής υπηρεσίας καταγγελιών πράξεων κακοποίησης ή εγκατάλειψης ανηλίκων», θα πρέπει να επανεξετασθεί υπό το πρίσμα της λειτουργίας αντίστοιχων υπηρεσιών από το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικής Αλληλεγγύης, από τις κατά τόπους Εισαγγελίες Ανηλίκων αλλά και –σε ένα βαθμό- από το Συνήγορο του Παιδιού. Το ζητούμενο είναι να ενισχυθούν οι υπάρχοντες μηχανισμοί διαχείρισης καταγγελιών, ιδίως μάλιστα οι κατά τόπους εισαγγελίες, με εισαγγελικούς λειτουργούς και κοινωνικές υπηρεσίες, που θα προβαίνουν στη διερεύνηση των καταγγελιών, και όχι η δημιουργία ενός ακόμη μηχανισμού υποδοχής καταγγελιών, με αβέβαιη κατάληξη στη διαχείρισή τους.

- Θεωρούμε μάλλον προβληματική τη διατύπωση «αναλαμβάνει την προώθηση και υλοποίηση των νέων θεραπευτικών ή αναμορφωτικών μέτρων». Η υλοποίηση των νέων αναμορφωτικών μέτρων σε ένα βαθμό υπάγεται στην αρμοδιότητα των υπηρεσιών επιμελητών των δικαστηρίων ανηλίκων και σε ένα άλλο στους υπάρχοντες φορείς της κοινότητας, που παρέχουν θεραπευτικά, εκπαιδευτικά, ψυχολογικά και κοινωνικά προγράμματα για εφήβους. Αυτό που κατά την άποψή μας θεσμικά απουσιάζει μέχρι σήμερα είναι ένα σύστημα επιλογής, πιστοποίησης, εποπτείας και ενίσχυσης των φορέων που θα υλοποιούν τα σχετικά μέτρα, όπως και η προώθηση μεθοδολογικών εργαλείων και επιμόρφωσης των επαγγελματιών, που θα αναλαμβάνουν σχετικές ευθύνες. Προτείνουμε, επομένως, το Κέντρο να εστιαστεί σε αυτήν ακριβώς την οργάνωση και προώθηση της εφαρμογής των μέτρων και όχι στην απ’ ευθείας υλοποίησή τους.

- Η «διαμόρφωση μηχανισμών ανίχνευσης της κακοποίησης των παιδιών σε συνεργασία με τα σχολεία» αποτελεί ενέργεια που θα πρέπει να συνδυαστεί με την ανάπτυξη υπηρεσιών πρόνοιας και ψυχικής υγείας στο πλαίσιο του Υπουργείου Παιδείας. Επομένως, ως προς την αρμοδιότητα του Κέντρου, προτείνουμε να προβλέπεται η «συνδρομή του Κέντρου στην ανάπτυξη μηχανισμών για την ανίχνευση της κακοποίησης των παιδιών, σε συνεργασία με τις υπηρεσίες του Υπουργείου Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων».

- Προβληματισμό γεννά επίσης η διατύπωση της παρ.7 του άρ.12, σύμφωνα με την οποία «το Κέντρο ….εξομοιούται με Μη Κυβερνητική Οργάνωση (Μ.Κ.Ο) με διετή εμπειρία για την χρηματοδότηση εκτέλεσης προγραμμάτων κατά την έννοια του άρθρου 12 παρ.1. του ν. 2731/1999», καθώς τόσο ο χαρακτήρας της μη κυβερνητικής οργάνωσης όσο και η απόκτηση της διετούς εμπειρίας δεν μπορούν, κατά την εκτίμησή μας, να αποκτώνται μέσω νομοθετικής ρύθμισης, αλλά με ουσιαστική πλήρωση των συναφών προϋποθέσεων που θέτει ο παραπάνω νόμος.

Παρότι αναγνωρίζουμε τους πολύπλευρους και κοινωνικά ωφέλιμους σκοπούς του υπό δημιουργία Κέντρου, επιθυμούμε να σας εκφράσουμε την ανησυχία μας, διότι η προτεινόμενη νομοθετική ρύθμιση δεν διασφαλίζει την παραπάνω λειτουργία και αυτή εναποτίθεται στην επερχόμενη Υπουργική Απόφαση.

Συμπληρωματικές Επισημάνσεις επί του σχεδίου νόμου

Τέλος, επιπρόσθετα προς τις παρατηρήσεις της Αρχής, επί των ρυθμίσεων του σχεδίου νόμου, θα θέλαμε να σας θέσουμε υπόψη την εκτίμηση ότι η νομοθετική πρωτοβουλία του Υπουργείου σας, που αφορά τη βελτίωση της νομοθεσίας για την ποινική μεταχείριση των ανηλίκων δραστών, ίσως θα έπρεπε να περιλάβει και ρυθμίσεις που αφορούν το Ποινικό Μητρώο. Συναφείς προτάσεις έχουν διατυπωθεί τα τελευταία χρόνια τόσο από την επιστημονική κοινότητα όσο και από την Εθνική Επιτροπή Δικαιωμάτων του Ανθρώπου . Συγκεκριμένα, εκτιμούμε ότι θα ήταν σκόπιμο να προβλεφθεί:

- Η κατάργηση αναγραφής στο ποινικό μητρώο ανηλίκων των αποφάσεων που αφορούν επιβολή αναμορφωτικών μέτρων. Μέχρι σήμερα προβλέπεται η διαγραφή των μέτρων με την ενηλικίωση των ανηλίκων, αλλά από την πράξη γνωρίζουμε ότι σε αρκετές περιπτώσεις η διαγραφή δεν λαμβάνει χώρα.

- Η μείωση των προθεσμιών για την καταστροφή των δελτίων ποινικού μητρώου που αφορούν επιβολή ποινικού σωφρονισμού, σε τρία έτη μετά την έκτιση της ποινής με οποιοδήποτε τρόπο, εφ’ όσον ο ελάχιστος χρόνος περιορισμού που έχει επιβληθεί δεν υπερβαίνει το έτος, και σε πέντε έτη αν υπερβαίνει το έτος, εκτός αν στο διάστημα αυτό έχει επέλθει νέα καταδίκη.

- Η πρόσβαση στο ποινικό μητρώο δικαστικής χρήσης ανηλίκων των αρχών και των προσώπων που απαριθμούνται στο εδάφιο (δ) του άρθρου 577 ΚΠΔ να μην επιτρέπεται όταν αυτά δρουν ως υποψήφιοι εργοδότες, αλλά να περιορίζεται στο ποινικό μητρώο γενικής χρήσης.

Κλείνοντας την επιστολή μας επιθυμούμε να σας διαβεβαιώσουμε για την διαθεσιμότητα της Αρχής μας να συνεισφέρει στις προσπάθειες του Υπουργείου σας για τον εκσυγχρονισμό του συστήματος ποινικής μεταχείρισης των ανηλίκων και τη δημιουργία νέου νομικού προσώπου, το οποίο θα αναλάβει να συντονίσει δράσεις για την πρόληψη της θυματοποίησης και της τέλεσης αξιόποινων πράξεων από ανηλίκους. Αυτό άλλωστε ήταν και το πνεύμα της συνάντησης εργασίας που έλαβε χώρα μαζί σας και με εκπροσώπους της Εθνικής Επιτροπής της UNICEF στον Συνήγορο του Πολίτη στις 5.1.2010. Θα είμαστε στην διάθεσή σας για περαιτέρω συνεργασία.

Με τιμή

Γιώργος Β. Καμίνης Γιώργος Μόσχος

Συνήγορος του Πολίτη Βοηθός Συνήγορος του Πολίτη

για τα Δικαιώματα του Παιδιού

Έρευνα για παρενόχληση ανηλίκου στη Στέγη Ανηλίκων Περισσού

2010-03-31T14:12:00.002+02:00

Ένορκη Διοικητική Εξέταση (ΕΔΕ) έχει διατάξει, από τις 4 Μαρτίου 2010, ο υφυπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Απ. Κατσιφάρας, σύμφωνα με σημερινή ανακοίνωση του υπουργείου Δικαιοσύνης, προκειμένου να ερευνηθούν καταγγελίες που αφορούν ασελγείς πράξεις σε βάρος ανηλίκου, φιλοξενούμενου στη Στέγη Ανηλίκων Περισσού, από υπάλληλο ο οποίος την ίδια ημέρα απομακρύνθηκε από την εργασία του.
Η ΕΔΕ, διετάχθη στις 4 Μαρτίου 2010, ημέρα που έγινε η καταγγελία. Την ίδια ημέρα, η πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της Εταιρείας Προστασίας Ανηλίκων Αθηνών αντεισαγγελέας Εφετών Ειρήνη Πανταζή-Μελίστα, ενημέρωσε την υπηρεσία Ανηλίκων της ΕΛΑΣ, με την οποία είναι σε συνεχή επικοινωνία, ενώ έχει ζητηθεί από τον προϊστάμενο της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών, να εποπτεύει της προανάκρισης Εισαγγελέας Ανηλίκων.
Η ΕΔΕ βρίσκεται σε εξέλιξη και μέχρι το τέλος της εβδομάδας αναμένεται να παραδοθεί, στις αρμόδιες αρχές, το πόρισμα της έρευνας.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ – ΜΠΕ

http://portal.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathbreak_1_31/03/2010_331188

Δελτίο Τύπου με αφορμή το νομοσχέδιο για την παραβατικότητα των ανηλίκων

2010-03-28T14:53:00.005+02:00

Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων

Δελτίο Τύπου με αφορμή το νομοσχέδιο για την παραβατικότητα των ανηλίκων

Το νομοσχέδιο ήρθε! η αλλαγή όμως όχι! Όπως λέει και ο τίτλος του αφορά «βελτιώσεις». Βελτιώσεις όμως που δεν ξεφεύγουν από το πνεύμα του εγκλεισμού των ανήλικων παραβατών και της καταστολής των ελευθεριών τους. Οι τροποποιήσεις στον ποινικό κώδικα μπορεί επικοινωνιακά να ενισχύουν το προφίλ της ηγεσίας του Υπουργείου Δικαιοσύνης αλλά δεν αλλάζουν σε τίποτα την ζωή των ανήλικων κρατούμενων, οι οποίοι θα παραμένουν έγκλειστοι σε φυλακές, χωρίς ουσιαστική εκπαίδευση, ψυχολογική υποστήριξη, χωρίς την δυνατότητα να ενταχθούν ομαλά στην κοινωνία μέσα από το πλαίσιο της ελεύθερης-ημιελεύθερης διαβίωσης υπό την εποπτεία εξειδικευμένου προσωπικού και όχι σωφρονιστικών υπαλλήλων. Θετικά είναι βέβαια η αύξηση του ορίου ηλικίας του εγκλεισμού από τα 13 χρόνια στα 15, όπως και η μείωση του χρόνου προφυλάκισης από τους 18 μήνες στους 6. Πόσο λογικός όμως μπορεί να είναι ο εγκλεισμός 15χρόνου παιδιού ειδικά όταν δεν συνοδεύεται από δομές στήριξης και επανένταξης; Η Πρωτοβουλία, μέσα και από την καμπάνια της Κανένα Παιδί σε Κελί, προτάσσει το αίτημα για κατάργηση των φυλακών ανηλίκων. Το αίτημα αυτό είναι εφικτό να υλοποιηθεί, όπως αποδεικνύεται και από επιστημονικές μελέτες. Για να γίνει όμως αυτό χρειάζεται να υπάρξουν δομές προστασίας και πλαίσια στήριξης των παιδιών και των νέων. Το Υπουργείο πιστεύει ότι τις δημιουργεί απλά και μόνο ιδρύοντας ένα Ν.Π.Ι.Δ. μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα για την εποπτεία και τον συντονισμό των Εταιριών Προστασίας Ανηλίκων. Σε περίοδο κρίσης το Υπουργείο κάνει τα πάντα για να δείχνει ότι κάτι αλλάζει, χωρίς να βάζει το χέρι στην τσέπη και χωρίς εν τέλει να αλλάζει τίποτα. Επιπλέον ενδεικτικό της «αλλαγής» είναι ότι στο επταμελές διοικητικό συμβούλιο των Εταιριών Προστασίας Ανηλίκων μέλος θα είναι «ένας εκπρόσωπος της εκκλησίας ή μέλος ΜΚΟ που ασχολείται με ανήλικους και ένα πρόσωπο με προσφορά, ευαισθησία και εμπειρία τον τομέα πρόληψης ή αντιμετώπισης της εγκληματικότητας των ανηλίκων». Χαρακτηριστική η γενικολογία που διέπει το νομοσχέδιο αδυνατώντας να προσφέρει συγκεκριμένες ριζοσπαστικές αλλαγές, απολύτως αναγκαίες. Από την στιγμή που αρμόδιος για την τύχη «παραβατών» και «θυμάτων» θα είναι το Υπουργείο Δικαιοσύνης και όσο ο εγκλεισμός θα θεωρείται «προστασία» τόσο εμείς θα απαιτούμε την κατάργηση των φυλακών ανηλίκων.
Κανένα Παιδί σε Κελί
Να κλείσουν τώρα οι Φυλακές Ανηλίκων

Ανύπαρκτες οι προνοιακές μονάδες για ανήλικους

2010-03-17T11:36:00.001+02:00

Ελευθεροτυπία, Δευτέρα 15 Μαρτίου 2010

Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΣΩΤΗΡΧΟΥ

Την απόλυτη ένδεια των προνοιακών μονάδων για ανήλικους αποκάλυψε μια συζήτηση για τους ανήλικους κρατούμενους που οργάνωσε η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων.

Παρά τις επιμέρους διαφωνίες για το κατά πόσο είναι εφικτή η κατάργηση των φυλακών ανηλίκων, όλοι συμφώνησαν σε τούτο: ότι η υφιστάμενη άθλια κατάσταση δεν εξυπηρετεί τελικά τίποτα, χρειάζονται αλλαγές και κυρίως δημιουργία υποστηρικτικών δομών.

«Η κοινωνική επανένταξη είναι ένας στόχος, ο οποίος θα πρέπει να επιδιώκεται όχι διά μέσου της φυλακής, αλλά παρά την ύπαρξη της φυλακής (...) Από τη σκοπιά της κοινωνικής επανένταξης του κρατούμενου, αναμφίβολα η καλύτερη φυλακή είναι η φυλακή που δεν υπάρχει: καμιά φυλακή δεν είναι χρήσιμη εν όψει αυτού του στόχου, αλλά υπάρχουν φυλακές χειρότερες από άλλες». Αυτά τα λόγια του Ιταλού καθηγητή Αλεσάντρο Μπαράτα χρησιμοποίησε ως κατακλείδα η πανεπιστημιακός Αφροδίτη Κουκουτσάκη. Στην εισήγησή της μίλησε για το τι προηγείται και κυρίως τι έπεται της επαφής του ανήλικου με το ποινικό σύστημα, έτσι ώστε η παγίδευσή τους σ' αυτό να αποτελεί σχεδόν αυτοεκπληρούμενη προφητεία: παιδιά από τα πιο ανίσχυρα, υποβαθμισμένα και κοινωνικά στιγματισμένα τμήματα του πληθυσμού -φτωχοί, μετανάστες, Τσιγγάνοι- για τα οποία η περιθωριοποίηση είναι ήδη βίωμα, καταλήγουν στη φυλακή. Απόφαση που σχεδόν νομοτελειακά μετατρέπει τους ανήλικους παραβάτες σε ενήλικους εγκληματίες, καθώς «η δικαστική κρίση που θα οδηγήσει ή μη τον ανήλικο παραβάτη στη φυλακή δεν συναρτάται πάντα με τη βαρύτητα της πράξης αλλά με την αξιολόγηση αυτού που "είναι ή ενδεχόμενα θα γίνει" ο ανήλικος...».

Οσο για το τι έπεται; Οι έρευνες που αποδεικνύουν τη σίγουρη υποτροπή των ανήλικων έχουν πια παλιώσει. Η εκπρόσωπος του κέντρου επανένταξης αποφυλακιζομένων «Επάνοδος» ομολόγησε ότι δεν υπάρχει ούτε ένας ανήλικος που να έχει απευθυνθεί στην υπηρεσία, η οποία θεσπίστηκε πριν από περίπου επτά χρόνια και της πήρε αρκετό χρόνο να λειτουργήσει: ουσιαστικά αβοήθητος λοιπόν με επιπλέον προβλήματα λόγω του στίγματος του εγκλεισμού, πώς να μην επιστρέψει στη φυλακή;

Απαράδεκτα μικρή χαρακτήρισε την ηλικία των 13 ετών, από την οποία μπορεί να φυλακιστεί ένας ανήλικος, ο πανεπιστημιακός Νίκος Παρασκευόπουλος για τον οποίο το μέτρο της φυλάκισης είναι αναπόφευκτο μόνον όταν έχουν τελεστεί βαριά εγκλήματα: η εφαρμογή του για άλλα αδικήματα αποδεικνύει την έλλειψη εναλλακτικών δομών και άρα επιλογών από τα δικαστήρια. Για «ποινικοποίηση της φτώχειας και της ανυπακοής» έκανε λόγο ο πανεπιστημιακός Γιάννης Πανούσης, προτείνοντας στο νομοθέτη να τολμήσει να αποποινικοποιήσει μια σειρά αδικημάτων που συνήθως διαπράττουν ανήλικοι οδηγώντας τους στη φυλακή: η πλειονότητά τους κρατείται για παραβάσεις ακόμη και του ΚΟΚ, για ναρκωτικά ή παραβάσεις του νόμου περί αλλοδαπών, ενώ στα δάχτυλα του ενός χεριού μετριούνται οι ανήλικοι φυλακισμένοι για ανθρωποκτονίες. Ενας σημαντικός αριθμός κρατείται για ληστείες και κυρίως κλοπές: είναι νωπή ακόμη η καταδίκη σε φυλάκιση δύο ανήλικων αδερφών γεωργιανής καταγωγής 13,5 και 15 χρόνων για μικροκλοπή.

Μια ποιοτική αλλαγή στις υποθέσεις που φτάνουν στο δικαστήριο ανηλίκων της Αθήνας επισήμανε η επιμελήτρια ανηλίκων Πάρη Ζαγουρα: οι δικογραφίες έχουν περισσότερους συγκατηγορούμενους από παλιά, γεγονός που καταδεικνύει μια συλλογική παραβατικότητα, η οποία όμως δεν πρέπει να συγχέεται με τις συμμορίες. Μόνο στην Αθήνα φτάνουν περί τα 2.700 παιδιά το χρόνο στο ακροατήριο και οι αποφάσεις για επιβολή περιοριστικών μέτρων δεν ξεπερνούν τις 100. Αυτές αφορούν κυρίως ασυνόδευτους αλλοδαπούς: ανήλικους που εργαλειοποιήθηκαν από το οργανωμένο έγκλημα και κρίνονται προσωρινά κρατούμενοι, παιδιά που κατηγορούνται με βαριά αδικήματα και έχουν συχνά ομολογήσει την πράξη τους στην αστυνομία -«το πώς, είναι άλλη υπόθεση»-, ανήλικους που δικάζονται ερήμην, πολυ-υπότροπους, παιδιά με άλλες πολιτιστικές αναφορές. Κοινή συνισταμένη, η ανυπαρξία οποιουδήποτε υποστηρικτικού πλαισίου για να μην καταλήξουν εκεί. Ενδεικτικά σε όλη τη χώρα υπάρχουν περί τους 100 επιμελητές ανηλίκων.
Πολλές είναι ο προτάσεις που κατατέθηκαν από τον Συνήγορο του Παιδιού, εκπροσώπους των ΕΕΔΑ, Αρσις, ΚΕΘΕΑ και όσους έλαβαν μέρος στην εκδήλωση για τα εναλλακτικά του εγκλεισμού μέτρα που προβλέπονται και μένουν ανεφάρμοστα λόγω έλλειψης προσωπικού και δομών.
Για τους διοργανωτές της εκδήλωσης -που σε επίσκεψή τους στις φυλακές Αυλώνα τον περασμένο Νοέμβριο είχαν βρει, σε σύνολο 366 κρατουμένων, 255 αλλοδαπούς, 176 προφυλακισμένους και 46 ανήλικους ενώ οι υπόλοιποι ήταν μέχρι 21 ετών - «δεν νοείται παιδί σε κελί. Γιατί ακόμη και όταν ένα παιδί σκοτώσει, τότε όλη η κοινωνία πρέπει να αναρωτηθεί πώς οδηγήθηκε σε αυτή την πράξη και να σκύψει επάνω του»...

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=141410

Ημερίδα για Ανήλικους Κρατούμενους

2010-02-22T12:48:00.006+02:00

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ

Ημερίδα για Ανήλικους Κρατούμενους

Η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων οργανώνει την Πέμπτη 25 Φεβρουαρίου 2010 ημερίδα για τους ανήλικους κρατούμενους. Με την ημερίδα, που θα γίνει στον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών (Ακαδημίας 60, νέο κτίριο, τρίτος όροφος, αίθουσα σεμιναρίων) στις 5 μ.μ., συνεχίζουμε τη συζήτηση για την παραβατικότητα των ανηλίκων και τις μορφές αντιμετώπισής της (κριτική του υπάρχοντος θεσμικού πλαισίου, κρατικοί ή και άλλοι φορείς εμπλεκόμενοι στο ζήτημα της πρόληψης, της αντιμετώπισης και της κοινωνικής υποστήριξης των παραβατικών ανηλίκων, δικαιώματα παραβατικών ανηλίκων και φορείς προστασίας τους κ.ά.). Ειδικότερη μνεία θα γίνει στην περίπτωση των αλλοδαπών κρατουμένων, των εξαρτημένων ανηλίκων και άλλων ευάλωτων κατηγοριών ανηλίκων που παραπέμπονται σε μεγάλο ποσοστό στους τιμωρητικούς θεσμούς ελλείψει άλλων πλαισίων υποστήριξης. Θα μιλήσουν οι πανεπιστημιακοί Παρασκευόπουλος Νίκος, Πανούσης Γιάννης και Κουκουτσάκη Αφροδίτη, ο Γ. Μόσχος από τον Συνήγορο του Παιδιού, η Κατερίνα Πούτου από την Κοινωνική Οργάνωση Υποστήριξης Νέων ΑΡΣΙΣ, η Φωτεινή Μηλιώνη από την ΕΠΑΝΟΔΟ και ο Περικλής Παπανδρέου από το ΚΕΘΕΑ. Θα παρέμβουν επίσης εκπρόσωποι κρατικών φορέων και Μ.Κ.Ο.. Τη συζήτηση θα συντονίσει ο Βασίλης Παπαστεργίου, δικηγόρος, μέλος της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων.

2η Πανελλαδική Συνάντηση Πρωτοβουλίας

2010-02-03T17:58:00.003+02:00

Η 2η Πανελλαδική Συνάντηση της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων θα γίνει την Κυριακή 21 Φεβρουαρίου στον Βόλο. Η πρώτη είχε γίνει πριν 2 χρόνια στην Αθήνα. Ωστόσο από τοτε μέχρι σήμερα πολλά συνέβησαν. Ζήσαμε την πανελλαδική απεργία πείνας των κρατουμένων, καταφέραμε να σπάσουμε το άβατο των φυλακών, μαζέψαμε χιλιάδες υπογραφές για την κατάργηση των φυλακών ανηλίκων. Από τότε, μέχρι σήμερα, η Πρωτοβουλία μεγάλωσε και δικτυώθηκε και σε άλλες πόλεις -εκτός από την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Για την 2η Πανελλαδική Συνάντηση θα μεταβούμε όλες και όλοι στον Βόλο να συζητήσουμε ζητήματα δικτύωσης, σχεδιασμού και απολογισμού.

ΞΥΛΟΔΑΡΜΟΙ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΣΤΑ ΔΙΑΒΑΤΑ

2010-02-03T17:57:00.000+02:00

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

ΞΥΛΟΔΑΡΜΟΙ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΣΤΑ ΔΙΑΒΑΤΑ

Σήμερα το πρωί 15 τουλάχιστον κρατούμενοι των φυλακών Διαβατών ξυλοκοπήθηκαν άγρια από δυνάμεις των ΜΑΤ που πραγματοποίησαν έφοδο έπειτα από εντολή του εισαγγελέα. Παρά τις συνεχείς τηλεφωνικές επεμβάσεις της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων προς το Υπουργείο Δικαιοσύνης και την ίδια τη φυλακή, έπειτα από πολλές καταγγελίες κρατουμένων, μαθαίνουμε πως η Διεύθυνση της φυλακής εξακολουθεί να αρνείται τη μεταφορά τραυματιών στο νιοσοκομείο, κάνοντας μάλιστα λόγο για αυτοτραυματισμούς!

Η τραμπούκικη έφοδος των αστυνομικών δυνάμεων εναντίον των άοπλων κρατουμένων πραγματοποιήθηκε έπειτα από την απόφαση αλληλέγγυων συγρατούμενών του να διαμαρτυρηθούν για την παράνομη μεταγωγή του κουρδικής καταγωγής Ασογιάν Νοντάρι, κατόχου ελληνικού διαβατηρίου, στον Κορυδαλλό προς απέλαση στη Ρωσία, που ζητά την έκδοσή του. Μεταγωγή ομολογουμένως «περίεργη», καθώς εκκρεμεί δικαστήριό του στη Θεσσαλονίκη στις 24/2, και καθώς ο Νοντάρι δικαιούται ασύλου.

Καταγγέλουμε την εγκληματική πρακτική της Εισαγγελίας, της Διεύθυνσης Φυλακών Διαβατών και του Υπουργείου Δικαιοσύνης να στέλνουν τα ΜΑΤ μέσα στις φυλακές με τη λογική «όποιον πάρει ο Χάρος» και προειδοποιούμε πως με αυτές τις μέθοδους αντιμετώπισης των κρατούμενων θα σπείρουν θύελλες.

ΟΙ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ

ΦΡΕΝΟ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ ΑΣΟΓΙΑΝ ΝΟΝΤΑΡΙ

Το δικαίωμα στην αξιοπρέπεια δεν φυλακίζεται!

2010-01-30T11:55:00.002+02:00

Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων (Λάρισα)

Με αφορμή τα πρόσφατα νομοσχέδια του Υπουργείου Δικαιοσύνης, στα οποία περιλαμβάνονται διατάξεις για την αποσυμφόρηση των ελληνικών φυλακών, η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων διοργάνωσε στη Λάρισα την Παρασκευή 29 Ιανουαρίου εκδήλωση-συζήτηση με τίτλο “Η κατάσταση στις ελληνικές φυλακές και τα νέα νομοσχέδια του Υπουργείου Δικαιοσύνης, επειδή...το δικαίωμα στην αξιοπρέπεια δεν φυλακίζεται!”. Στην εκδήλωση ομιλήτες ήταν ο Τάσος Κουράκης (βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ) και ο Παναγιώτης Γεωργιάδης (κρατούμενος, μέλος της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων). Στην εκδήλωση ακούστηκαν απόψεις για την κατάσταση που επικρατεί στα ελληνικά σωφρονιστικά ιδρύματα και κρατητήρια, συζητήθηκαν τα νέα μέτρα του Υπουργείου, το πόσο αυτά αντιμετωπίζουν επαρκώς το πρόβλημα αλλά και κατά πόσο και πώς χρειάζεται αυτά να ενισχυθούν, προκειμένου να δοθεί μια οριστική και δίκαιη λύση που θα αναγνωρίζει τον κρατούμενο ως άνθρωπο με το δικαίωμα της επανένταξης σην κοινωνία. Η συμμετοχή του κόσμου στην εκδήλωση ήταν μεγάλη, γεγονός που καθρεφτίζει τη σημασία της αποκέντρωσης της δουλειάς της Πρωτοβουλίας σε όλη την Ελλάδα, ιδιαίτερα όπου υπάρχουν κολαστήρια ψυχών, καθώς και την ευαισθησία ανθρώπων της τοπικής κοινωνίας, η οποία έχει φυλακές (Λάρισα, Μαγνησία, Τρίκαλα). Η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων στη Θεσσαλία, που σύντομα θα έχει δικό της τηλέφωνο επικοινωνίας, φιλοδοξεί να λειτουργήσει ως τόπος αλληλεγγύης και αναγνώρισης των στοιχειωδών δικαιωμάτων κάθε ανθρώπινης ύπαρξης, ώστε “εγκλεισμός” να σημαίνει στέρηση της ελευθερίας και μόνο, και όχι ηθική και φυσική εξόντωση των ανθρώπων.

Οι κρατουμενοι και οι κρατουμενες εκπέμπουν SOS

2010-01-26T18:31:00.001+02:00

O καιρός είναι πολύ χάλια και για κάποιους ακόμα πιο χάλια.Υπάρχει μεγάλη, άμεση ανάγκη να συγκεντρωθούν κουβέρτες (όχι παπλώματα) μέχρι αύριο το μεσημέρι για κρατούμενους/ες στον Κορυδαλλο
πιο συγκεκριμενα κουβερτες μαζευονται στα εξης σημεια
ΑΘΗΝΑ- στα γραφεια της ΕΠΟΧΗΣ (Ακαδημιας 62 τηλ 2103630523)
ΠΕΙΡΑΙΑ - στο ΛΙΜΑΝΙ ΤΗΣ ΑΓΩΝΙΑΣ (Δημαρχειο Πειραια- 5ος οροφος τηλ 2104194252 Ελ. Σταματακη) και γραφεια ΣΥΝ (Πλ.Κοραη τηλ 2104220608)
ΝΙΚΑΙΑ- στα γραφεια του ΣΥΡΙΖΑ ( Π. Ραλλη 215 τηλ. 6932577567 Μαν. Σαρρης)

Απεργία Πείνας Φυλακές Γρεβενών

2010-01-17T09:51:00.001+02:00

Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων
www.keli.gr
Δελτίο Τύπου
Κυριακή 17 Ιανουαρίου 2010

Απεργία Πείνας Φυλακές Γρεβενών

Πάνω από 400 κρατούμενοι στις Φυλακές Γρεβενών συνεχίζουν για 6η ημέρα την απεργία πείνας που ξεκίνησαν στις 11/01/10. Οι κρατούμενοι καταγγέλλουν τις απάνθρωπες συνθήκες κράτησής τους στις φυλακές κολαστήριο που ξεκίνησαν την λειτουργία τους μόλις το 2008.
Οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι των φυλακών συμπεριφέρονται στους κρατούμενους χωρίς κανένα σεβασμό στην αξιοπρέπεια και τα ανθρώπινα δικαιώματά τους, δικαιώματα που σε καμία περίπτωση δεν χάνουν όντας κρατούμενοι.
Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι η απεργία ξεκίνησε λίγο μετά τις πρόσφατες καταγγελίες δύο κρατουμένων για τον εξευτελιστικό πρωκτικό έλεγχο στον οποίο υποβάλλονται όλοι οι κρατούμενοι σχεδόν μετά από κάθε «έξοδο» τους από την φυλακή, όπως όταν μεταφέρονται στο δικαστήριο ή για ιατρικούς λόγους. Στους δυο αυτούς κρατούμενους δεν αναγνωρίστηκε το δικαίωμα που έχουν να αρνηθούν εξευτελιστική και απάνθρωπη μεταχείριση και επιπλέον «τιμωρήθηκαν» με απομόνωση. Η απάνθρωπη μεταχείρισή τους συνεχίζεται, καθώς αντιμετωπίζουν συνεχώς πειθαρχικές διώξεις, χωρίς επαρκής αιτιολόγηση και χωρίς το δικαίωμα τα προσφύγουν κατά της δίωξης αυτής.
Τα αιτήματα των κρατουμένων στις Φυλακές Γρεβενών για άδειες, όπως προβλέπονται από το Σωφρονιστικό Κώδικα, είτε αγνοούνται είτε απορρίπτονται χωρίς επαρκή αιτιολόγηση. Φαινόμενα συνηθισμένα και σε άλλες φυλακές. Ήδη από τον Αύγουστο του 2008, ο Συνήγορος του Πολίτη με Ειδική Έκθεση αναφέρθηκε στην προβληματική εφαρμογή του θεσμού των αδειών, όμως ενάμιση χρόνο μετά η κατάσταση παραμένει η ίδια.
Οι βασικές ανάγκες των κρατουμένων δεν καλύπτονται και είναι αναγκασμένοι να αγοράζουν τα πάντα, κάτι που έχει τραγικές συνέπειες γιατί πολλοί δεν έχουν καμιά τέτοια δυνατότητα.
Οι κρατούμενοι έχουν καταθέσει με υπόμνημα τα αιτήματά τους στον Υπουργό Δικαιοσύνης και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, χωρίς να έχουν λάβει μέχρι τώρα απάντηση. Η Πρωτοβουλία είναι σε συνεχή επαφή με κρατούμενους των Φυλακών Γρεβενών, που είναι διατεθειμένοι να καταγγείλουν επώνυμα.

Στεκόμαστε αλληλέγγυοι στον αγώνα των κρατουμένων
Απαιτούμε την άμεση ικανοποίηση των αιτημάτων τους

Τηλέφωνα επικοινωνίας: 6944361139, 6936514299, 210-3635667

Εκπομπή "Το Κελί"

2010-01-14T18:44:00.000+02:00

Στα πλαίσια του κοινωνικού ανοίγματος του 1431ΑΜ σε συλλογικότητες, ξεκινάει από την Πέμπτη 14/1 η εκπομπή "Το Κελί" της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων. Η εκπομπή θα γίνεται κάθε Πέμπτη στις 17.00.

Αυτή την Πέμπτη θα γίνει παρουσίαση της Πρωτοβουλίας και της εκπομπής, και θα γίνει ενημέρωση για την αποχή συσσιτίου στις φυλακές Γρεβενών. Στο στούντιο θα βρίσκεται συγγενής κρατουμένου στις φυλακές Γρεβενών.

www.keli.gr

Οδηγιες:
To site του σταθμου ειναι http://www.1431am.org
Αν τα links που εχουν για live δεν λειτουργουν στο browser που χρησιμοποιεις (χρειαζεται καποια ρυθμιση για plugins στο Firefox και στον Internet Explorer) μπορεις να ανοιξεις το προγραμμα Windows Media Player και στο μενου File>Open URL δινεις τη διευθυνση http://radiofono.eng.auth.gr:8000/1431med.m3u (μετρια ποιοτητα) ή τη διευθνση http://radiofono.eng.auth.gr:8000/1431radio.m3u (χαμηλη ποιοτητα). Στην μετρια ποιοτητα μπορει να σου διακοπτεται η μεταδοση οποτε το ξαναφορτωνεις...
Καλη ακροαση!!!

Απεργία πείνας στις φυλακές Γρεβενών

2010-01-13T19:00:00.000+02:00

Τετάρτη 13 Ιανουαρίου 2010

ΕΙΤΕ ΠΑΛΙΕΣ ΕΙΤΕ ΚΑΙΝΟΥΡΙΕΣ,
ΟΙ ΦΥΛΑΚΕΣ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΕΣ
Απεργία πείνας των κρατουμένων στις Φυλακές Γρεβενών

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι φυλακές, είτε παλιές είναι είτε καινούριες, αγνοούν και παραβιάζουν τα δικαιώματα των φυλακισμένων στον ίδιο βαθμό. Οι καινούριες φυλακές των Γρεβενών (που εγκαινιάστηκαν το 2008) δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από τα γνωστά, διάσπαρτα σε όλη την ελληνική επικράτεια, κολαστήρια. Επιπλέον, οι φυλακές Γρεβενών είναι τόσο απομακρυσμένες, ώστε να αποκλείεται το ενδεχόμενο έστω και στοιχειώδους κοινωνικού ελέγχου και να δυσχεραίνεται το δικαίωμα επικοινωνίας των κρατουμένων με τους οικείους, αλλά και με τους δικηγόρους τους.
Παρά τις εξαγγελίες για βελτίωση των συνθηκών κράτησης, μετά το μεγαλειώδη αγώνα των κρατουμένων στις ελληνικές φυλακές το Νοέμβριο του 2008 και τα αλλεπάλληλα νομοσχέδια, οι φυλακές Γρεβενών αποτελούν ένα λαμπρό παράδειγμα των κατασταλτικών προθέσεων των κυβερνήσεων και της αδιαφορίας τους για την καταπάτηση και των στοιχειωδών δικαιωμάτων των κρατουμένων.
Στις 11 Ιανουαρίου, οι κρατούμενοι στη φυλακή Γρεβενών ξεκίνησαν μαζική απεργία πείνας απαιτώντας τα αυτονόητα, καταγγέλλοντας το σωφρονιστικό μεσαίωνα που βιώνουν:

-Η συνήθης εξευτελιστική τακτική του πρωκτικού ελέγχου ζει και δυναστεύει, ακόμα και στις συντομότατες περιπτώσεις μεταγωγών για ιατρικούς λόγους. Όσοι αρνούνται, προσπαθώντας να προστατεύσουν την αξιοπρέπειά τους, κλείνονται στην απομόνωση και αντιμετωπίζουν πειθαρχικές διώξεις.

-Τα αιτήματα για άδειες αγνοούνται ή/ και η εξέτασή τους καθυστερεί απαράδεκτα.

-Το πειθαρχικό καθεστώς θυμίζει χούντα, καθώς οι κρατούμενοι διώκονται για το παραμικρό.

-Αγνοούνται τα αιτήματα προς ακρόαση, ακόμα και για άτομα που αντιμετωπίζουν σημαντικά προβλήματα.

-Δεν υπάρχει γιατρός για 330 κρατούμενους.

-Δεν υπάρχει γραμματεία που να δίνει πληροφορίες και να εξυπηρετεί ανάγκες των κρατουμένων.

-Τα ωράρια των επισκεπτηρίων αλλάζουν απρογραμμάτιστα, με αποτέλεσμα οι κρατούμενοι να στερούνται την απαραίτητη επαφή με τον έξω κόσμο και οι συγγενείς που κάνουν ολόκληρο ταξίδι μέχρι τις απομονωμένες φυλακές να βρίσκονται προ απροόπτου και να μην μπορούν να δουν τους οικείους τους, που βρίσκονται έγκλειστοι.
-Ο προαυλισμός λαμβάνει χώρα σε πολύ περιορισμένο χώρο για πολύ μικρό χρονικό διάστημα. Στον προαύλιο χώρο δεν υπάρχουν όργανα γυμναστικής για τον ελεύθερο χρόνο των κρατουμένων.

-Θέρμανση υπάρχει μόνο για μία ώρα το πρωί.

-Οι κρατούμενοι αναγκάζονται να αγοράζουν τα πάντα, ακόμα και είδη πρώτης ανάγκης, που η φυλακή θα έπρεπε να παρέχει, όπως για παράδειγμα, το μαξιλάρι!

-Στο σούπερ μάρκετ του καταστήματος δεν υπάρχει τιμοκατάλογος, με αποτέλεσμα οι κρατούμενοι να πληρώνουν αυθαίρετες και παράνομες τιμές.

Στεκόμαστε αλληλέγγυοι στον αγώνα των κρατουμένων
Απαιτούμε την άμεση ικανοποίηση των αιτημάτων τους

Τηλέφωνα επικοινωνίας: 6944361139, 6936514299, 210-3635667