ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 28/02/2009
Ο ΙΟΣ του Σαββάτου - Κρατητήρια αλά καρτ
ios@enet.gr / www.iospress.gr§ΦΟΡΕΙΣ ΤΟΥ ΙΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΙ: ΤΑΣΟΣ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΡΙΜΗΣ, ΑΝΤΑ ΨΑΡΡΑ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΨΑΡΡΑΣ
Η είδηση κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο: «Πεινάω, είπε ο συλληφθείς Τεό Θεοδωρίδης στους Ελληνες αστυνομικούς της Αστυνομικής Διεύθυνσης Πολυγύρου, για να τους εξηγήσει στη συνέχεια ότι σε όλο το διάστημα της κράτησής του από τις βουλγαρικές αρχές δεν είχε φάει τίποτε. Οι αστυνομικοί έσπευσαν να ικανοποιήσουν το αίτημα αυτό, καθώς κάθε κρατούμενος δικαιούται ένα ποσό της τάξεως των 5 ευρώ περίπου για τροφή καθημερινά, παραγγέλνοντάς του φαγητό» (17/2/2009).
Μπόρεσε λοιπόν να φάει ο κρατούμενος που παρέμεινε νηστικός στο απάνθρωπο κρατητήριο της Βουλγαρίας. Κανείς δεν θα μπορούσε να φανταστεί ότι και στην ευρωπαϊκή Ελλάδα πολύ συχνά οι κρατούμενοι στα κρατητήρια μένουν νηστικοί και στερούνται ακόμα τα στοιχειώδη είδη υγιεινής.
«Πάσα αναγκαία δαπάνη ατόμων τελούντων υπό νόμιμον περιορισμόν, ως και η δαπάνη τροφοδοσίας, θερμάνσεως, υγειονομικής και νοσοκομειακής περιθάλψεως αυτών, βαρύνει το Δημόσιον. Η ημερήσια κατ' άτομο δαπάνη τροφοδοσίας καθορίζεται εκάστοτε διά κοινών αποφάσεων των επί των Οικονομικών και Δημοσίας Τάξεως Υπουργών». Αυτό προέβλεπε το νομοθετικό διάταγμα του 1969 (επί χούντας δηλαδή) το οποίο παραμένει σε ισχύ. Το 2001 η κοινή υπουργική απόφαση Δρυ-Χρυσοχοΐδη (αρ. 2/30886/0022) καθόρισε το ημερήσιο ποσό που δικαιούται κάθε κρατούμενος Ελληνας ή αλλοδαπός στα 5,85 ευρώ. Στην ίδια απόφαση αναγράφεται και το συνολικό κονδύλι που απαιτείται, οι προσαυξήσεις κάθε χρόνου αλλά και η προέλευση του συνολικού ποσού από συγκεκριμένες πιστώσεις. Η απόφαση δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης στις 3/8/2001 (αρ. φύλλου 1022) και ισχύει μέχρι σήμερα, ενώ το ποσό παραμένει το ίδιο.
Η τρέχουσα ελληνική πραγματικότητα απέχει πολύ από το πλαίσιο του νόμου. Οσοι έχουν βρεθεί σε κρατητήρια για οποιοδήποτε λόγο, από μια απλή αναγνώριση, μια οικονομική παράβαση, μια παράνομη παραμονή αλλά και μια ληστεία μετά φόνου, ένα πράγμα διαπιστώνουν: οι αρμόδιοι σε κάθε κρατητήριο κάνουν ό,τι θέλουν, έχουν τον δικό τους «τοπικό» νόμο. Το πόσα και πώς τα ποσά που χορηγούνται για τη διατροφή των κρατουμένων φτάνουν ή όχι στους δικαιούχους δεν το γνωρίζει κανείς. Αλλού τα χρήματα παραμένουν στο αστυνομικό τμήμα με άγνωστη περαιτέρω χρήση, αλλού τα τμήματα προμηθεύουν τους κρατούμενους με τοστ και καφέ ή κάποιο φαγητό, αλλού τους υποχρεώνουν να πληρώνουν οι ίδιοι για να προμηθευτούν τα αναγκαία, αλλού δεν τους δίνουν απολύτως τίποτα και σε κάποια τμήματα τους δίνουν το ποσό που δικαιούνται. Αυτά όσον αφορά τους Ελληνες κρατούμενους. Για τους αλλοδαπούς οι συνθήκες κράτησης είναι «γνωστές» και από τα σχεδόν καθημερινά περιστατικά βιαιοτήτων και εξευτελισμών που έρχονται στη δημοσιότητα. Για το αν και κατά πόσο φροντίζουν οι αστυνομικοί «για την καθημερινή διατροφή και υγιεινή» των αλλοδαπών δεν υπάρχει συνολική εικόνα και έχει και εδώ να κάνει με το κάθε κρατητήριο και την «πολιτική» του.
Νέοι άνθρωποι που συμμετέχουν σε πρόγραμμα απεξάρτησης του ΚΕΘΕΑ για τους αποφυλακισμένους μάς μίλησαν για τις προσωπικές τους εμπειρίες στο θέμα αυτό κατά τη διάρκεια της παραμονής τους σε κρατητήρια, την τελευταία εξαετία.
Για ευνόητους λόγους δεν δημοσιεύονται τα ονόματά τους. Φυσικά τα στοιχεία είναι ενδεικτικά και αφορούν τις προσωπικές εμπειρίες των ανθρώπων που μας μίλησαν.
-Αρχίζοντας από τη «μητέρα» όλων των κρατητηρίων, δηλαδή τη ΓΑΔΑ, όπου δεν δίνονται στους κρατούμενους τα ημερήσια ποσά που δικαιούνται και σε πολλούς ούτε καν τα απαραίτητα. Σε αρκετούς δίνουν ένα σάντουιτς το βράδυ και συσσίτιο το μεσημέρι. Οι περισσότεροι κρατούμενοι παραγγέλλουν καφέ και σάντουιτς από τον περιπτερά που έρχεται στα κρατητήρια πληρώνοντας με δικά τους χρήματα.
-Στο Μεταγωγών Αθήνας δίνονται πάλι επιλεκτικά σε κάποιους χρήματα ή συσσίτιο, ενώ σε άλλους δεν δίνουν απολύτως τίποτα. Δεν γνωρίζει φυσικά κανείς τα κριτήρια της διοίκησης του κάθε τμήματος για το ποιος θα φάει και ποιος όχι. Είναι μάλλον «υποκειμενικά».
-Στο Μεταγωγών της Θεσσαλονίκης δίνουν τα χρήματα στους Ελληνες αλλά δεν γνωρίζουμε αν το ίδιο ισχύει και για τους αλλοδαπούς.
-Πιο «σύνθετη» είναι η αντιμετώπιση στο Α.Τ. Ομονοίας όπου δεν δίνονται χρήματα αλλά μόνο τροφή μετά τη δεύτερη ημέρα κράτησης. Την πρώτη μέρα αναγκαστική νηστεία.
-Στο τμήμα των Εξαρχείων παρέχεται συσσίτιο αλλά κατ'επιλογή, το ίδιο και στην Κυψέλη.
-Στα κρατητήρια της Ν. Ιωνίας Βόλου εφαρμόζεται ο νόμος και δίνονται τα χρήματα, με δυνατότητα να επιλέξει ο κρατούμενος το τι θα αγοράσει να φάει.
-Ακολουθούν αστυνομικά τμήματα όπου κατά κανόνα δεν δίνονται ούτε χρήματα ούτε φαγητό: Ζεφύρι, Λιόσια, Αγ. Ανάργυροι, Ακρόπολη, Καλλιθέα, Μοσχάτο, Καλύβια, Ανάβυσσος, Ν. Σμύρνη, Ν. Φιλαδέλφεια, Ασπρόπυργος, Κολωνός, Μενίδι, Αγ. Λαύρας κ.λπ.
-Στο Ηράκλειο Κρήτης δίνουν 7 ευρώ την ημέρα από τη δεύτερη ημέρα κράτησης, ενώ τα Σαββατοκύριακα τους φέρνουν και φαγητό. Στα Χανιά παρέχεται συσσίτιο αλλά όχι χρήματα.
-Στο Δενδροπόταμο Θεσσαλονίκης δίνονται τα χρήματα αλλά και συσσίτιο. Στο κρατητήριο του αεροδρομίου Θεσσαλονίκης δίνουν μόνο φαγητό.
-Στο Μεταγωγών του Πειραιά δίνονται «επιλεκτικά» 7 ευρώ κάθε μέρα και ο κρατούμενος αγοράζει την τροφή του. Σε άλλους δίνουν μόνο το συσσίτιο. Στην Καλλίπολη δίνουν συσσίτιο ενώ στον Κορυδαλλό τίποτα.
-Στο Μεταγωγών Πάτρας δίνουν 5,85 ευρώ.
-Στην Κέρκυρα δίνουν συσσίτιο.
Αυτό που προκύπτει από τις συγκεκριμένες μαρτυρίες των ανθρώπων που έχουν κατά καιρούς κρατηθεί είναι:
1 Το ποσό που δικαιούται ο κάθε κρατούμενος το λαμβάνει αναλόγως με την «πολιτική» του κάθε αστυνομικού τμήματος.
2 Σε πολλές περιπτώσεις δίνεται κάποιο σάντουιτς και καφές που κοστίζουν λιγότερο από το ποσό που δικαιούται ο κάθε κρατούμενος.
3 Συμβεβλημένοι μικροεπιχειρηματίες παρέχουν συσσίτιο σε κρατούμενους και αστυνομικούς με αγνώστου τύπου συμβάσεις με το κάθε αστυνομικό τμήμα.
4 Δεν ενημερώνονται ποτέ οι κρατούμενοι για το δικαίωμά τους αυτό.
5 Δεν υπάρχουν στοιχεία για το τι εφαρμόζεται στους αλλοδαπούς.
6 Δεν ελέγχεται από κανέναν κεντρικό φορέα η εφαρμογή του νόμου, όπως προκύπτει και από τις μαρτυρίες των συνηγόρων που επισκέπτονται στα κρατητήρια τους κρατούμενους.
Ενώ λοιπόν οι διατάξεις του νόμου προστατεύουν τα ανθρώπινα δικαιώματα και συμμορφώνονται με τις επιταγές των διεθνών οργανισμών στους οποίους ανήκει η Ελλάδα, για άλλη μια φορά αυτό παραμένει εικονική πραγματικότητα. Φτάνουμε δε στο παράλογο σημείο να αποτελεί ευχάριστη έκπληξη η εφαρμογή έστω και κατά περίσταση του νόμου από την ΕΛ.ΑΣ. και τα κατά τόπους υποκαταστήματά της.
Για την ακρίβεια, πέρα από τις συνθήκες κράτησης, υγιεινής, περίθαλψης κ.λπ. προβλέπεται ακόμα και ειδική μεταχείριση των ανηλίκων κάτω από 18 χρόνων. Αυτή ειδικά τη μεταχείριση «με στοργή και ευπροσηγορία» που πρέπει ο αστυνομικός να «αποφεύγει κάθε ενέργεια που μπορεί να τους ταπεινώσει και να τους αφήσει δυσμενή για την Αστυνομία ψυχικά βιώματα» την ένιωσαν εξάλλου στο πετσί τους πολλοί ανήλικοι του Δεκέμβρη σε διάφορα αστυνομικά τμήματα. Επειδή όμως ζούμε σε καιρό πολλών συλλήψεων και τα ποσά που εισπράττονται από τα αστυνομικά τμήματα με βάση τον ετήσιο αριθμό κρατουμένων είναι σεβαστά, καλό θα ήταν να ενημερωθεί ο πολίτης για το πώς και πόσα χρήματα διανέμονται στα κατά τόπους τμήματα για τους κρατούμενους όπως ορίζει ο νόμος και κυρίως ποιος και με ποιο τρόπο ελέγχει ότι εφαρμόζεται αυτή η διάταξη του νόμου. Μήπως ισχύει και για τους συλληφθέντες το ίδιο καθεστώς με αυτό των κλήσεων σε Ι.Χ. που ιδίως στο τέλος του μήνα κόβονται όσο το δυνατόν περισσότερες κλήσεις για εισπρακτικούς λόγους; Μήπως οι πολλές συλλήψεις, ειδικά σε εκείνα τα αστυνομικά τμήματα που δεν παρέχουν ούτε λεφτά ούτε τροφή στους κρατούμενους, αποτελούν ένα εύκολο συμπλήρωμα στα πενιχρά έσοδα; *
Απ' τον Χατζηγάκη στον Μαρκογιαννάκη
Για δεύτερη φορά η κυβέρνηση εξαγγέλλει μέτρα για τα σωφρονιστικά καταστήματα. Προηγήθηκε ο νόμος του κ. Χατζηγάκη (3727/2008) που συντάχθηκε μετά την πανελλαδική κινητοποίηση των φυλακισμένων με τη μαζική απεργία πείνας και τελικά ψηφίστηκε στις 5 Δεκεμβρίου. Σήμερα γνωρίζουμε ότι οι αρχικές υποσχέσεις του τότε υπουργού για 5.500 αποφυλακίσεις δεν έχουν καμιά σχέση με την πραγματικότητα. Σε απάντηση ερώτησης του Τάσου Κουράκη ο νέος υπουργός Δικαιοσύνης παραδέχτηκε ότι έχουν αποφυλακιστεί μόλις 589 κρατούμενοι. Ο λόγος αυτού του φιάσκου είναι ότι οι διατυπώσεις του νόμου είναι σε πολλά σημεία σκόπιμα αόριστες, ενώ η απόφαση για την αποδοχή των αιτημάτων αποφυλάκισης των κρατουμένων λαμβάνεται -με τα δικά τους κριτήρια- από τους εισαγγελείς Πλημμελειοδικών του τόπου έκτισης της ποινής.
Το χειρότερο είναι ότι για να αντιδράσει η κυβέρνηση στη δεύτερη γελοιοποίησή της από το δίδυμο Παλαιοκώστα-Ριτζάι ήδη αναθεωρεί ακόμα κι αυτά τα δειλά μέτρα επιείκειας και αποσυμφόρησης. Ο κ. Μαρκογιαννάκης δηλώνει ότι η νομοθεσία μας προστατεύει υπέρ το δέον τους κατάδικους και ότι πρέπει τώρα να στραφούμε στην ενίσχυση των συνθηκών ασφαλείας. Είναι ο ίδιος που εμπνεύστηκε το μέτρο με τα καρτοκινητά, τιμωρώντας έτσι εκατομμύρια πολίτες για να δυσκολέψει τη ζωή των εγκλείστων.
Αλλά τα νέα αυτά μέτρα δεν θα χρειάζονταν αν είχαν με συνέπεια εφαρμοστεί οι εξαγγελίες για ανθρώπινες φυλακές. Ολες αυτές οι συνθήκες μπάχαλου, γενικευμένης ανομίας και απροθυμίας των υπαλλήλων οφείλονται στο γεγονός ότι τα «σωφρονιστικά καταστήματα» είναι πραγματικές αποθήκες ψυχών. Ο συνωστισμός τόσων πολλών ανθρώπων σε συνθήκες άθλιες δεν αφήνει κανένα περιθώριο ούτε για πραγματική ασφάλεια ούτε για την εξασφάλιση στοιχειωδών ανθρώπινων δικαιωμάτων. Και βέβαια αυτές οι συνθήκες είναι που εκτρέφουν τα κυκλώματα και τη διαφθορά, την οποία θυμήθηκε όψιμα ο κυβερνητικός εκπρόσωπος.
Φυσικά η κυβέρνηση έχει και τις δικαιολογίες της. Νιώθει την πίεση των τηλεσχολιαστών που ονειρεύονται αντιαεροπορικά στον Κορυδαλλό και αερομαχίες πάνω από την Αθήνα. Μάταια επιχειρεί ο γνωστός τηλεαρχιφύλακας κ. Αραβαντινός να πείσει την κυρία Τρέμη και τον κ. Πρετεντέρη ότι καλώς δεν πυροβόλησε κατά του ελικοπτέρου ο ειδικός φρουρός και ότι η λύση δεν είναι να εκτελούνται οι δραπέτες και οι όμηροί τους.
Οσο για το δεύτερο ζήτημα που απασχολεί τους τηλεσχολιαστές, το διάτρητο δηλαδή σύστημα ασφαλείας στις πτήσεις των ιδιωτικών ελικοπτέρων, ας μην αναζητείται ο υπεύθυνος στις ελλείψεις του κράτους. Ισχύει κι εδώ το αντίθετο. Από τη στιγμή που επικράτησε η λογική της ιδιωτικοποίησης και η θεοποίηση των golden boys, τα ελικόπτερα θεωρήθηκαν ως απαραίτητο αξεσουάρ των επιτυχημένων και των VIP. Μήπως ξεχάσαμε τον τρόπο που μετακινείται ο κ. Εφραίμ και η κουστωδία του; Αλλά όταν όλη η κυβέρνηση αγωνιά για την ιδιωτικοποίηση του τελευταίου κομματιού της Ολυμπιακής, ποιος θα τολμούσε να υποστηρίξει την απαγόρευση ή έστω τον αυστηρό έλεγχο των ιδιωτικών πτήσεων ελικοπτέρων που μεταφέρουν πραγματικούς ή κατά φαντασίαν «μεγαλοσχήμονες»;
http://www.enet.gr/online/online_fpage_text/dt=28.02.2009,id=47543812,55435140
ΑΡΧΕΙΟ
Σάββατο, 28 Φεβρουαρίου 2009
Πέμπτη, 26 Φεβρουαρίου 2009
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ: «Για άλλη μια φορά μάς εξαπάτησαν»
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ
ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΙ: ΧΟΡΤΑΣΑΜΕ ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΞΑΓΓΕΛΙΕΣ
«Για άλλη μια φορά μάς εξαπάτησαν»
Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΣΩΤΗΡΧΟΥ
26/02/2009
«Προς το παρόν δεν έχουμε δει τίποτα, καμία αλλαγή, παρά τις εξαγγελίες, δεσμεύσεις και υποσχέσεις. Για άλλη μια φορά μάς εξαπάτησαν και όσα μας έταξαν δεν ήταν τίποτε περισσότερο από έναν εμπαιγμό. Παρά τη μεγαλύτερη κινητοποίηση και μάλιστα ειρηνική των κρατουμένων που έγινε ποτέ, τον περασμένο Νοέμβριο. Μέσα στη φυλακή δεν είναι μόνο παράνομοι, κακούργοι εγκληματίες. Πολλοί είναι είτε αθώοι είτε μικροπαραβάτες είτε άρρωστοι τοξικομανείς. Και ο χειρότερος εγκληματίας όμως δικαιούται ανθρώπινες συνθήκες κράτησης. Εγινε σε όλους γνωστό ότι στις ελληνικές φυλακές επικρατούν μεσαιωνικές συνθήκες και απαράδεκτες συμπεριφορές. Ας μην ξεχνάμε ότι οι φυλακές είναι καθρέπτης της κοινωνίας και η εικόνα είναι πάρα πολύ άσχημη...».
Μαρτυρία-κατηγορώ για την ασυνέπεια κυβέρνησης και υπουργείου Δικαιοσύνης από τη Μαριάνθη Π. στην εκδήλωση της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων «Μετά την απεργία πείνας τι (δεν) πήραν οι κρατούμενοι». Οχι, η Μαριάνθη δεν απέδρασε από τις φυλακές με κάποιο «ελικόπτερο της ελευθερίας» ούτε αποφυλακίστηκε βάσει των μέτρων που θα απελευθέρωναν μέχρι το Μάρτιο 5.500 κρατούμενους, ενώ μέχρι στιγμής έχουν αποφυλακιστεί το πολύ 600 άτομα. Αφέθηκε ελεύθερη έπειτα από 16,5 μήνες προσωρινής κράτησης επειδή αναβλήθηκε το δικαστήριό της.
«Η μόνη αλλαγή που πέρασε, αυτή της υφ' όρον απόλυσης από τα 4/5 στα 3/5 της ποινής και για τους κρατούμενους για υποθέσεις ναρκωτικών με τις προϋποθέσεις και τις εξαιρέσεις που προβλέπει φτάνει να αφορά τελικά ελάχιστους. Συνεχίζουμε να ζητάμε απόλυση ανεξαιρέτως με την έκτιση των 3/5 της ποινής» λέει στην «Ε». Το μεγαλύτερο πρόβλημα; «Η ασυδοσία και αυθαιρεσία των δικαστικών αρχών. Πρέπει να μπει κάποιο φρένο στο όριο των ποινών και να πάψουν οι αθρόες προφυλακίσεις. Να σταματήσουν τα πειθαρχικά για ψύλλου πήδημα που τα πληρώνεις με πολλούς τρόπους: απομόνωση, πειθαρχική μεταγωγή, στέρηση ημερομισθίων και τα βρίσκεις μπροστά σου στις άδειες και την υφ' όρον απόλυση. Ο κάθε σωφρονιστικός υπάλληλος έχει το δικό του νόμο που αναιρεί αυτόν του συναδέλφου του. Από τα 87 άρθρα του Σωφρονιστικού Κώδικα τα 21 παραβιάζονται και 32 δεν εφαρμόζονται. Πιο χαρακτηριστικό είναι το άρθρο 2 που μιλά για διασφάλιση της αξιοπρέπειας του κρατούμενου: το μόνο που γίνεται είναι η καταστρατήγησή του...».
«Δεν κατοχυρώνονται ούτε τα στοιχειώδη δικαιώματα των κρατουμένων. Η εισαγγελική αυθαιρεσία είναι τόσο μεγάλη όσο και η άγνοια της πολιτικής ηγεσίας για την πραγματικότητα, με αποτέλεσμα να φαίνεται αδύναμη και ανίκανη μπροστά της» παρατήρησε η δικηγόρος Γιάννα Κούρτοβικ.
Το άβατο
Να αρθεί το άβατο των φυλακών και να εφαρμοστούν οι προβλεπόμενες εναλλακτικές του εγκλεισμού ποινές ζήτησε η Λυδία Μπολάνη, εκπρόσωπος της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. Το μέλος της ομάδας δικηγόρων για τα δικαιώματα προσφύγων και μεταναστών Βασίλης Παπαστεργίου ζήτησε μέτρα νομιμοποίησης των μεταναστών, ώστε να καταργηθεί το πλαίσιο παρανομίας τους, καθώς οι αλλοδαποί ξεπερνούν τους μισούς κρατούμενους των φυλακών.
Αντ' αυτών η μόνιμη υπόσχεση -ανεξαρτήτως ηγεσίας υπουργείου Δικαιοσύνης- είναι για νέες φυλακές: ακόμη και μετά τη θεαματική απόδραση. «Το υπουργείο μόνο που δεν μας παροτρύνει να κλείσουμε θέσεις» επισήμανε το μέλος της Πρωτοβουλίας Πάνος Λάμπρου, ενώ ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Τάσος Κουράκης συμπλήρωσε πως «όταν πριν από λίγους μήνες αναφερόμασταν στην ανάγκη για αποσυμφόρηση των φυλακών, δεν εννοούσαμε τη διά ελικοπτέρου έξοδο των κρατουμένων. Δυστυχώς η ανυποληψία του κράτους δεν κρίνεται μόνο από μια απόδραση, όπως θέλουν να μας πείσουν σχεδόν όλοι οι κοντυλοφόροι του κατεστημένου, αλλά από τη μη εκπλήρωση των υποσχέσεών του».
Το πλέον εύστοχο μέτρο για την αποσυμφόρηση των φυλακών μάς το αναφέρει ωστόσο κρατούμενος σε επιστολή του μετά τα τελευταία σκάνδαλα: «Μόνο η βουλευτική ασυλία είναι μια λύση, διαφορετικά θα είχαν γεμίσει οι φυλακές βουλευτές, υπουργούς και συγγενείς τους».
http://www.enet.gr/online/online_text/c=112,dt=26.02.2009,id=79128180
ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΙ: ΧΟΡΤΑΣΑΜΕ ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΞΑΓΓΕΛΙΕΣ
«Για άλλη μια φορά μάς εξαπάτησαν»
Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΣΩΤΗΡΧΟΥ
26/02/2009
«Προς το παρόν δεν έχουμε δει τίποτα, καμία αλλαγή, παρά τις εξαγγελίες, δεσμεύσεις και υποσχέσεις. Για άλλη μια φορά μάς εξαπάτησαν και όσα μας έταξαν δεν ήταν τίποτε περισσότερο από έναν εμπαιγμό. Παρά τη μεγαλύτερη κινητοποίηση και μάλιστα ειρηνική των κρατουμένων που έγινε ποτέ, τον περασμένο Νοέμβριο. Μέσα στη φυλακή δεν είναι μόνο παράνομοι, κακούργοι εγκληματίες. Πολλοί είναι είτε αθώοι είτε μικροπαραβάτες είτε άρρωστοι τοξικομανείς. Και ο χειρότερος εγκληματίας όμως δικαιούται ανθρώπινες συνθήκες κράτησης. Εγινε σε όλους γνωστό ότι στις ελληνικές φυλακές επικρατούν μεσαιωνικές συνθήκες και απαράδεκτες συμπεριφορές. Ας μην ξεχνάμε ότι οι φυλακές είναι καθρέπτης της κοινωνίας και η εικόνα είναι πάρα πολύ άσχημη...».
Μαρτυρία-κατηγορώ για την ασυνέπεια κυβέρνησης και υπουργείου Δικαιοσύνης από τη Μαριάνθη Π. στην εκδήλωση της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων «Μετά την απεργία πείνας τι (δεν) πήραν οι κρατούμενοι». Οχι, η Μαριάνθη δεν απέδρασε από τις φυλακές με κάποιο «ελικόπτερο της ελευθερίας» ούτε αποφυλακίστηκε βάσει των μέτρων που θα απελευθέρωναν μέχρι το Μάρτιο 5.500 κρατούμενους, ενώ μέχρι στιγμής έχουν αποφυλακιστεί το πολύ 600 άτομα. Αφέθηκε ελεύθερη έπειτα από 16,5 μήνες προσωρινής κράτησης επειδή αναβλήθηκε το δικαστήριό της.
«Η μόνη αλλαγή που πέρασε, αυτή της υφ' όρον απόλυσης από τα 4/5 στα 3/5 της ποινής και για τους κρατούμενους για υποθέσεις ναρκωτικών με τις προϋποθέσεις και τις εξαιρέσεις που προβλέπει φτάνει να αφορά τελικά ελάχιστους. Συνεχίζουμε να ζητάμε απόλυση ανεξαιρέτως με την έκτιση των 3/5 της ποινής» λέει στην «Ε». Το μεγαλύτερο πρόβλημα; «Η ασυδοσία και αυθαιρεσία των δικαστικών αρχών. Πρέπει να μπει κάποιο φρένο στο όριο των ποινών και να πάψουν οι αθρόες προφυλακίσεις. Να σταματήσουν τα πειθαρχικά για ψύλλου πήδημα που τα πληρώνεις με πολλούς τρόπους: απομόνωση, πειθαρχική μεταγωγή, στέρηση ημερομισθίων και τα βρίσκεις μπροστά σου στις άδειες και την υφ' όρον απόλυση. Ο κάθε σωφρονιστικός υπάλληλος έχει το δικό του νόμο που αναιρεί αυτόν του συναδέλφου του. Από τα 87 άρθρα του Σωφρονιστικού Κώδικα τα 21 παραβιάζονται και 32 δεν εφαρμόζονται. Πιο χαρακτηριστικό είναι το άρθρο 2 που μιλά για διασφάλιση της αξιοπρέπειας του κρατούμενου: το μόνο που γίνεται είναι η καταστρατήγησή του...».
«Δεν κατοχυρώνονται ούτε τα στοιχειώδη δικαιώματα των κρατουμένων. Η εισαγγελική αυθαιρεσία είναι τόσο μεγάλη όσο και η άγνοια της πολιτικής ηγεσίας για την πραγματικότητα, με αποτέλεσμα να φαίνεται αδύναμη και ανίκανη μπροστά της» παρατήρησε η δικηγόρος Γιάννα Κούρτοβικ.
Το άβατο
Να αρθεί το άβατο των φυλακών και να εφαρμοστούν οι προβλεπόμενες εναλλακτικές του εγκλεισμού ποινές ζήτησε η Λυδία Μπολάνη, εκπρόσωπος της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. Το μέλος της ομάδας δικηγόρων για τα δικαιώματα προσφύγων και μεταναστών Βασίλης Παπαστεργίου ζήτησε μέτρα νομιμοποίησης των μεταναστών, ώστε να καταργηθεί το πλαίσιο παρανομίας τους, καθώς οι αλλοδαποί ξεπερνούν τους μισούς κρατούμενους των φυλακών.
Αντ' αυτών η μόνιμη υπόσχεση -ανεξαρτήτως ηγεσίας υπουργείου Δικαιοσύνης- είναι για νέες φυλακές: ακόμη και μετά τη θεαματική απόδραση. «Το υπουργείο μόνο που δεν μας παροτρύνει να κλείσουμε θέσεις» επισήμανε το μέλος της Πρωτοβουλίας Πάνος Λάμπρου, ενώ ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Τάσος Κουράκης συμπλήρωσε πως «όταν πριν από λίγους μήνες αναφερόμασταν στην ανάγκη για αποσυμφόρηση των φυλακών, δεν εννοούσαμε τη διά ελικοπτέρου έξοδο των κρατουμένων. Δυστυχώς η ανυποληψία του κράτους δεν κρίνεται μόνο από μια απόδραση, όπως θέλουν να μας πείσουν σχεδόν όλοι οι κοντυλοφόροι του κατεστημένου, αλλά από τη μη εκπλήρωση των υποσχέσεών του».
Το πλέον εύστοχο μέτρο για την αποσυμφόρηση των φυλακών μάς το αναφέρει ωστόσο κρατούμενος σε επιστολή του μετά τα τελευταία σκάνδαλα: «Μόνο η βουλευτική ασυλία είναι μια λύση, διαφορετικά θα είχαν γεμίσει οι φυλακές βουλευτές, υπουργούς και συγγενείς τους».
http://www.enet.gr/online/online_text/c=112,dt=26.02.2009,id=79128180
Τρίτη, 24 Φεβρουαρίου 2009
tvxs - «Οι κρατούμενοι ήδη υφίστανται τις επιπτώσεις της απόδρασης κι έπεται συνέχεια»
Κατηγορίες:
δημοσιεύματα
«Οι κρατούμενοι ήδη υφίστανται τις επιπτώσεις της απόδρασης κι έπεται συνέχεια»
24-02-2009
Ελένη Μπέλλου Ομάδα TVXS
Η Ιωάννα Δρόσου, μέλος της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων, μίλησε στο tvxs.gr για τον αντίκτυπο που θα έχει η απόδραση των Παλαιοκώστα και Ριτζάι στους φυλακισμένους αλλά και για τις δεσμεύσεις που ακολούθησαν τη μεγάλη απεργία πείνας του Νοεμβρίου και δεν υλοποιήθηκαν ποτέ.
Σήμερα, η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων, διοργανώνει ανοιχτή εκδήλωση – συζήτηση με θέμα «μετά την απεργία πείνας τι (δεν) πήραν οι κρατούμενοι». Η εκδήλωση είναι προγραμματισμένη για τις 6.30 μ.μ. στην αίθουσα του Συλλόγου Υπαλλήλων Τραπέζης Ελλάδος (Σίνα 16) απέναντι από τη Νομική. Στην εκδήλωση θα παρέμβουν νομικοί και μέλη οργανώσεων για τα δικαιώματα. Στην εκδήλωση επίσης θα μιλήσει η κρατούμενη Μαριάνθη Π, η οποία πρωταγωνίστησε στην μεγάλη κινητοποίηση του Νοεμβρίου και σήμερα Δευτέρα αναμένεται η προσωρινή της αποφυλάκιση.
Με αφορμή την απόδραση των Παλαιοκώστα και Ριτζάι, η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων έβγαλε την εξής ανακοίνωση:
ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ
Δευτέρα, 23 Φεβρουαρίου 2009
Όποιος ή όποια παρακολούθησε τη δημόσια συζήτηση, τις πρώτες ώρες μετά την απόδραση των Β. Παλαιοκώστα και Α. Ριτζάϊ, θα σχημάτιζε την εντύπωση ότι το πρόβλημα είναι η διάλυση του κράτους, η έλλειψη μέτρων ασφαλείας, τα δίχτυα, τα πλέγματα, οι αλυσίδες που λείπουν. Ότι οι θάλαμοι απομόνωσης είναι λίγοι και ανεπαρκείς και ότι οι αστυνομικοί φρουροί είναι ανίκανοι και δεν γνωρίζουν σκοποβολή.
Χύθηκε πολύ μελάνι, πολλές ώρες συζήτησης, για όλα αυτά. Κραυγές σκοταδισμού και απίστευτης υποκρισίας παρέλασαν αυτές τις ώρες. Θυμήθηκαν ξανά τις φυλακές μόλις είδαν θέαμα. Δεν ανησύχησαν για τις απαράδεκτες συνθήκες κράτησης, για τα κελιά μπουντρούμια, για την ανακολουθία λόγου και πράξης του υπουργείου. Δεν ανησύχησαν για τα βασανιστήρια, τον αυταρχισμό, τη βαρβαρότητα, τον εξευτελισμό εναντίον των κρατουμένων. Δεν ανησύχησαν για τις άδειες που κόβονται αδικαιολόγητα, για τις εξοντωτικές ποινές, για τους ανάπηρους που συνεχίζουν να ζουν πίσω από τα κάγκελα, για το «σαν βγω απ΄ αυτή τη φυλακή κανείς δεν θα με περιμένει».
Θορυβήθηκαν από το «ελικόπτερο της ελευθερίας», ένιωσαν ταπεινωμένοι από τον έλληνα «Πεταλούδα», ανησύχησαν δήθεν για τον τουρισμό και την οικονομία της χώρας. Λες και οι τουρίστες δεν θα έρθουν στη χώρα μας, όχι γιατί τη γέμισαν σκουπίδια, όχι γιατί υπάρχει γενικευμένη κερδοσκοπία, όχι γιατί καταστρέφεται η φυσική της ομορφιά, όχι γιατί γεμίζουν τσιμέντο τη ζωή μας, αλλά γιατί –άκουσον άκουσον- πέταξαν από το κλουβί δύο φυλακισμένοι.
Αναζητούν μονοπάτια αυταρχισμού, προτείνουν παλιές μεθόδους, επιχειρούν να περιχαρακώσουν το θλιβερό τους σύστημα με περισσότερα κάγκελα, σύρματα, αλυσίδες. Ούτε που διανοούνται ότι η ελευθερία είναι δυνατότερη από όλα τα κελιά, ούτε που τους περνάει από το μυαλό ότι το πρόβλημα δεν είναι η απόδραση, αλλά ο εγκλεισμός και τα βασανιστήρια.
Τρεις μήνες πριν το υπουργείο, με βαρύγδουπες δημόσιες ανακοινώσεις του, αποτέλεσμα της συγκλονιστικής κινητοποίησης χιλιάδων κρατουμένων, δεσμεύτηκε ότι θα γίνει δραστική αποσυμφόρηση μέσω αποφυλακίσεων και βελτίωση των συνθηκών κράτησης. Μίλησαν, τότε, για 5.500 χιλιάδες αποφυλακισμένους. Λίγες μέρες πριν ανακοίνωσαν ότι αποφυλακίστηκαν λιγότεροι από 600, πολλοί από αυτούς θα αποφυλακίζονταν έτσι κι αλλιώς. Και αφού το υπουργείο δεν κράτησε την υπόσχεσή του, γιατί τους κάνει τόσο μεγάλη εντύπωση ότι κάποιοι κρατούμενοι εφαρμόζουν τα μέτρα, έστω και μέσω ελικοπτέρου; Αλλά επειδή δεν μπορούν όλοι οι κρατούμενοι να αναμένουν ένα ελικόπτερο για να τους χαρίσει την πολυπόθητη ελευθερία, τα ζητήματα υπεράσπισης των δικαιωμάτων, παραμένουν όσο ποτέ επίκαιρα.
Περισσότερες πληροφορίες: http://www.keli.gr/
Δευτέρα, 23 Φεβρουαρίου 2009
Με αφορμή την απόδραση των Παλαιοκώστα και Ριτζάι
Κατηγορίες:
οι ανακοινώσεις μας
ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ
Δελτίο Τύπου
Με αφορμή την απόδραση των Παλαιοκώστα και Ριτζάι
Δευτέρα, 23 Φεβρουαρίου 2009
Όποιος ή όποια παρακολούθησε τη δημόσια συζήτηση, τις πρώτες ώρες μετά την απόδραση των Β. Παλαιοκώστα και Α. Ριτζάϊ, θα σχημάτιζε την εντύπωση ότι το πρόβλημα είναι η διάλυση του κράτους, η έλλειψη μέτρων ασφαλείας, τα δίχτυα, τα πλέγματα, οι αλυσίδες που λείπουν. Ότι οι θάλαμοι απομόνωσης είναι λίγοι και ανεπαρκείς και ότι οι αστυνομικοί φρουροί είναι ανίκανοι και δεν γνωρίζουν σκοποβολή.
Χύθηκε πολύ μελάνι, πολλές ώρες συζήτησης, για όλα αυτά. Κραυγές σκοταδισμού και απίστευτης υποκρισίας παρέλασαν αυτές τις ώρες. Θυμήθηκαν ξανά τις φυλακές μόλις είδαν θέαμα. Δεν ανησύχησαν για τις απαράδεκτες συνθήκες κράτησης, για τα κελιά μπουντρούμια, για την ανακολουθία λόγου και πράξης του υπουργείου. Δεν ανησύχησαν για τα βασανιστήρια, τον αυταρχισμό, τη βαρβαρότητα, τον εξευτελισμό εναντίον των κρατουμένων. Δεν ανησύχησαν για τις άδειες που κόβονται αδικαιολόγητα, για τις εξοντωτικές ποινές, για τους ανάπηρους που συνεχίζουν να ζουν πίσω από τα κάγκελα, για το «σαν βγω απ΄ αυτή τη φυλακή κανείς δεν θα με περιμένει».
Θορυβήθηκαν από το «ελικόπτερο της ελευθερίας», ένιωσαν ταπεινωμένοι από τον έλληνα «Πεταλούδα», ανησύχησαν δήθεν για τον τουρισμό και την οικονομία της χώρας. Λες και οι τουρίστες δεν θα έρθουν στη χώρα μας, όχι γιατί τη γέμισαν σκουπίδια, όχι γιατί υπάρχει γενικευμένη κερδοσκοπία, όχι γιατί καταστρέφεται η φυσική της ομορφιά, όχι γιατί γεμίζουν τσιμέντο τη ζωή μας, αλλά γιατί –άκουσον άκουσον- πέταξαν από το κλουβί δύο φυλακισμένοι.
Αναζητούν μονοπάτια αυταρχισμού, προτείνουν παλιές μεθόδους, επιχειρούν να περιχαρακώσουν το θλιβερό τους σύστημα με περισσότερα κάγκελα, σύρματα, αλυσίδες. Ούτε που διανοούνται ότι η ελευθερία είναι δυνατότερη από όλα τα κελιά, ούτε που τους περνάει από το μυαλό ότι το πρόβλημα δεν είναι η απόδραση, αλλά ο εγκλεισμός και τα βασανιστήρια.
Τρεις μήνες πριν το υπουργείο, με βαρύγδουπες δημόσιες ανακοινώσεις του, αποτέλεσμα της συγκλονιστικής κινητοποίησης χιλιάδων κρατουμένων, δεσμεύτηκε ότι θα γίνει δραστική αποσυμφόρηση μέσω αποφυλακίσεων και βελτίωση των συνθηκών κράτησης. Μίλησαν, τότε, για 5.500 χιλιάδες αποφυλακισμένους. Λίγες μέρες πριν ανακοίνωσαν ότι αποφυλακίστηκαν λιγότεροι από 600, πολλοί από αυτούς θα αποφυλακίζονταν έτσι κι αλλιώς. Και αφού το υπουργείο δεν κράτησε την υπόσχεσή του, γιατί τους κάνει τόσο μεγάλη εντύπωση ότι κάποιοι κρατούμενοι εφαρμόζουν τα μέτρα, έστω και μέσω ελικοπτέρου; Αλλά επειδή δεν μπορούν όλοι οι κρατούμενοι να αναμένουν ένα ελικόπτερο για να τους χαρίσει την πολυπόθητη ελευθερία, τα ζητήματα υπεράσπισης των δικαιωμάτων, παραμένουν όσο ποτέ επίκαιρα.
Εκδήλωση της Πρωτοβουλίας αύριο Τρίτη
Η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων, διοργανώνει ανοιχτή εκδήλωση – συζήτηση με θέμα «μετά την απεργία πείνας τι (δεν) πήραν οι κρατούμενοι». Η εκδήλωση θα γίνει την Τρίτη 24 Φεβρουαρίου στις 6.30 μ.μ. στην αίθουσα του Συλλόγου Υπαλλήλων Τραπέζης Ελλάδος (Σίνα 16) απέναντι από τη Νομική. Στην εκδήλωση θα παρέμβουν νομικοί και μέλη οργανώσεων για τα δικαιώματα.
Στην εκδήλωση θα μιλήσει η κρατούμενη Μαριάνθη Π, η οποία πρωταγωνίστησε στην μεγάλη κινητοποίηση του Νοεμβρίου και σήμερα Δευτέρα αναμένεται η προσωρινή της αποφυλάκιση.
Τηλέφωνα επικοινωνίας Πάνος Λάμπρου 6944361139, Ιωάννα Δρόσου 6936514299
Δελτίο Τύπου
Με αφορμή την απόδραση των Παλαιοκώστα και Ριτζάι
Δευτέρα, 23 Φεβρουαρίου 2009
Όποιος ή όποια παρακολούθησε τη δημόσια συζήτηση, τις πρώτες ώρες μετά την απόδραση των Β. Παλαιοκώστα και Α. Ριτζάϊ, θα σχημάτιζε την εντύπωση ότι το πρόβλημα είναι η διάλυση του κράτους, η έλλειψη μέτρων ασφαλείας, τα δίχτυα, τα πλέγματα, οι αλυσίδες που λείπουν. Ότι οι θάλαμοι απομόνωσης είναι λίγοι και ανεπαρκείς και ότι οι αστυνομικοί φρουροί είναι ανίκανοι και δεν γνωρίζουν σκοποβολή.
Χύθηκε πολύ μελάνι, πολλές ώρες συζήτησης, για όλα αυτά. Κραυγές σκοταδισμού και απίστευτης υποκρισίας παρέλασαν αυτές τις ώρες. Θυμήθηκαν ξανά τις φυλακές μόλις είδαν θέαμα. Δεν ανησύχησαν για τις απαράδεκτες συνθήκες κράτησης, για τα κελιά μπουντρούμια, για την ανακολουθία λόγου και πράξης του υπουργείου. Δεν ανησύχησαν για τα βασανιστήρια, τον αυταρχισμό, τη βαρβαρότητα, τον εξευτελισμό εναντίον των κρατουμένων. Δεν ανησύχησαν για τις άδειες που κόβονται αδικαιολόγητα, για τις εξοντωτικές ποινές, για τους ανάπηρους που συνεχίζουν να ζουν πίσω από τα κάγκελα, για το «σαν βγω απ΄ αυτή τη φυλακή κανείς δεν θα με περιμένει».
Θορυβήθηκαν από το «ελικόπτερο της ελευθερίας», ένιωσαν ταπεινωμένοι από τον έλληνα «Πεταλούδα», ανησύχησαν δήθεν για τον τουρισμό και την οικονομία της χώρας. Λες και οι τουρίστες δεν θα έρθουν στη χώρα μας, όχι γιατί τη γέμισαν σκουπίδια, όχι γιατί υπάρχει γενικευμένη κερδοσκοπία, όχι γιατί καταστρέφεται η φυσική της ομορφιά, όχι γιατί γεμίζουν τσιμέντο τη ζωή μας, αλλά γιατί –άκουσον άκουσον- πέταξαν από το κλουβί δύο φυλακισμένοι.
Αναζητούν μονοπάτια αυταρχισμού, προτείνουν παλιές μεθόδους, επιχειρούν να περιχαρακώσουν το θλιβερό τους σύστημα με περισσότερα κάγκελα, σύρματα, αλυσίδες. Ούτε που διανοούνται ότι η ελευθερία είναι δυνατότερη από όλα τα κελιά, ούτε που τους περνάει από το μυαλό ότι το πρόβλημα δεν είναι η απόδραση, αλλά ο εγκλεισμός και τα βασανιστήρια.
Τρεις μήνες πριν το υπουργείο, με βαρύγδουπες δημόσιες ανακοινώσεις του, αποτέλεσμα της συγκλονιστικής κινητοποίησης χιλιάδων κρατουμένων, δεσμεύτηκε ότι θα γίνει δραστική αποσυμφόρηση μέσω αποφυλακίσεων και βελτίωση των συνθηκών κράτησης. Μίλησαν, τότε, για 5.500 χιλιάδες αποφυλακισμένους. Λίγες μέρες πριν ανακοίνωσαν ότι αποφυλακίστηκαν λιγότεροι από 600, πολλοί από αυτούς θα αποφυλακίζονταν έτσι κι αλλιώς. Και αφού το υπουργείο δεν κράτησε την υπόσχεσή του, γιατί τους κάνει τόσο μεγάλη εντύπωση ότι κάποιοι κρατούμενοι εφαρμόζουν τα μέτρα, έστω και μέσω ελικοπτέρου; Αλλά επειδή δεν μπορούν όλοι οι κρατούμενοι να αναμένουν ένα ελικόπτερο για να τους χαρίσει την πολυπόθητη ελευθερία, τα ζητήματα υπεράσπισης των δικαιωμάτων, παραμένουν όσο ποτέ επίκαιρα.
Εκδήλωση της Πρωτοβουλίας αύριο Τρίτη
Η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων, διοργανώνει ανοιχτή εκδήλωση – συζήτηση με θέμα «μετά την απεργία πείνας τι (δεν) πήραν οι κρατούμενοι». Η εκδήλωση θα γίνει την Τρίτη 24 Φεβρουαρίου στις 6.30 μ.μ. στην αίθουσα του Συλλόγου Υπαλλήλων Τραπέζης Ελλάδος (Σίνα 16) απέναντι από τη Νομική. Στην εκδήλωση θα παρέμβουν νομικοί και μέλη οργανώσεων για τα δικαιώματα.
Στην εκδήλωση θα μιλήσει η κρατούμενη Μαριάνθη Π, η οποία πρωταγωνίστησε στην μεγάλη κινητοποίηση του Νοεμβρίου και σήμερα Δευτέρα αναμένεται η προσωρινή της αποφυλάκιση.
Τηλέφωνα επικοινωνίας Πάνος Λάμπρου 6944361139, Ιωάννα Δρόσου 6936514299
Σάββατο, 21 Φεβρουαρίου 2009
ΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΘΟΔΩΡΗ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ ΑΠΟ ΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ
Κατηγορίες:
καταγγελίες / αιτήματα / επιστολές κρατουμένων
«Αυτές τις στιγμές η καρδιά μου χτυπά πιο δυνατά γιατί έχω συνείδηση πως υπάρχει»
Μπερνάρντο Σοάρες (Φερνάντο Πεσσόα)
Η οδύσσειά μου συνεχίζεται…
Ήταν 18 Δεκέμβρη απόγευμα Πέμπτης, όταν εγώ με την παρέα μου κατευθυνόμασταν προς το Κέντρο μέσα από την οδό Ακαδημίας. Η εικόνα γύρω μας ήταν η συνηθισμένη των τελευταίων ημερών, ενός τοπίου βομβαρδισμένου, με χημικά και δακρυγόνα στην ατμόσφαιρα που πρόδιναν ότι είχαν προηγηθεί επεισόδια, συχνό φαινόμενο της περιόδου, μετά την δολοφονία του δεκαπεντάχρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου.
Καθώς προχωράγαμε δυνάμεις των ΜΑΤ ξεπρόβαλαν μπροστά μας και βάλθηκαν να κυνηγούν τον κόσμο που βρισκόταν πάνω στην οδό Ακαδημίας. Ο κόσμος έτρεχε πέρα δώθε. Κάποιος μ’ έσπρωξε δυνατά, έπεσα κάτω και τότε άρχισε η γιορτή. Οι ματατζήδες άρχισαν να με βρίζουν με προσβλητικούς και σεξιστικούς χαρακτηρισμούς και να με κτυπάνε, κάποιος φίλος μου φώναζε. Ύστερα με πιάσανε, σταθήκανε ολόγυρα, με βρίζανε κι άρχισαν να με ψάχνουν. Κάποιος άρπαξε το μικρό σακίδιο που είχα στην πλάτη κι άρχισε να το ψάχνει «μη φοβάσαι μου είπε, δεν θα σου βάλουμε τίποτα μέσα». Το σακίδιο δεν είχε παρά προσωπικά μου πράγματα. Με σπρώξανε σε ένα παγκάκι, με ξάπλωσαν μπρούμυτα και με δέσανε με χειροπέδες, ύστερα με φόρτωσαν σε μια κλούβα και με πήγαν στην Ασφάλεια.
Εκεί μου λέγανε ότι πέταγα πέτρες. Όσο πέρναγε η ώρα, όμως, τα πράγματα χειροτέρευαν. Το κατηγορητήριο αυξήθηκε και συμπληρώθηκε με λογής κακουργήματα και πλημμελήματα. Οι πέτρες έγιναν μολότωφ. Παρότι δεν υπήρχε τίποτε που να με συνδέει μ’ αυτά. Αλλά αυτό δεν φαινόταν να απασχολεί.
Άρχισε το πήγαιν’ έλα στα δικαστήρια. Κι εκεί, μια και δεν υπήρχαν στοιχεία, φτιαχτήκανε. Οι αστυνομικοί που με συνέλαβαν, αλλάξανε τις καταθέσεις τους και καταθέσαν ότι επί τρεις ώρες τους πέταγα μολότωφ: με το πρόσωπο γυμνό, με τα χέρια καθαρά, με τα μάτια καθαρά, χωρίς μια στάχτη επάνω μου, χωρίς μια σκιά στα ρούχα μου. Και στις 22 του μήνα μου ανακοίνωσαν ότι κρίθηκα προφυλακιστέος. Μια μέρα μετά, με μετέφεραν στις φύλακες του Κορυδαλλού.
Εκεί βρίσκομαι μέχρι και σήμερα, δύο μήνες μετά την σύλληψη μου. Και τίποτε δεν κινείται. Οι μέρες περνάνε και εγώ μένω εδώ να περιμένω, δέσμιος της ακινησίας, δέσμιος μιας παράλογης και ασφυκτικής γραφειοκρατίας ή ίσως μιας εκδικητικής αδιαφορίας.
Όλο αυτό το διάστημα δεν τσάκισα. Με κράτησαν και με κρατάνε οι άνθρωποι που βρέθηκαν δίπλα μου να με στηρίξουν, φίλοι, γνωστοί είτε και άγνωστοι ως χτες, με κράτησε η αλληλεγγύη των ανθρώπων γνωστών και άγνωστων. Για χάρη τους δεν θα πέσω. Για χάρη τους θα κρατήσω. Γιατί όλη αυτή η περιπέτεια δυναμώνει τη θέλησή μου για μια κοινωνία δίκαιη, το πάθος μου για ελευθερία, το πείσμα μου να σταθώ όρθιος. Και θα σταθώ.
Μπορεί να με έπιασαν τυχαία, να μη συνδέομαι με τα γεγονότα που με κατηγορούν, απέναντι όμως στον γενικευμένο ωχαδερφισμό, το να «παίρνεις θέση», να μην κλείνεσαι στο εγώ σου, να βγαίνεις από την ατομική σου περίπτωση, είναι η υπεύθυνη στάση ενός συνειδητοποιημένου πολίτη.
Η δική μου θέση είναι από τη μεριά του κομματιού της κοινωνίας που θέλει να βγει από την απάθεια, που θέλει πραγματικά να αρχίσει, μέσα από αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες, να αποφασίζει για τη ζωή του.
Θοδωρής Ηλιόπουλος
21 φλεβάρη 2009
http://athens.indymedia.org/local/webcast/uploads/gramma_thodwri1.doc
Πέμπτη, 19 Φεβρουαρίου 2009
Ελληνικές φυλακές 3 μήνες μετά την εξέγερση 10.000 κρατουμένων
Κατηγορίες:
οι ανακοινώσεις μας
ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Ελληνικές φυλακές 3 μήνες μετά την εξέγερση 10.000 κρατουμένων
Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου 2009
Εμπαιγμός είναι η απάντηση του υπουργείου δικαιοσύνης και της κυβέρνησης στον αγώνα 10.000 κρατούμενων που συμμετείχαν με απεργία πείνας και αποχή συσσιτίου στην εξέγερση του περασμένου Νοέμβρη ενάντια στη βαρβαρότητα του σωφρονιστικού συστήματος. Έναν αγώνα που διεξήγαγαν οι κρατούμενοι με σοβαρότητα και υπευθυνότητα ξεκινώντας από την καταγραφή των απάνθρωπων συνθηκών, την πρόταση μέτρων για την επίλυσή τους και την υποβολή τους στο υπουργείο δικαιοσύνης τον περασμένο Οκτώβριο. Ποιές ήταν οι ενέργειες του υπουργείου μέχρι την έναρξη της αποχής συσσιτίου στις 4 Νοέμβρη; Καμία!
Με την κορύφωση των κινητοποιήσεων στις φυλακές και τη συμπαράσταση της κοινωνίας, το υπουργείο δικαιοσύνης δεσμεύεται ότι θα αντιμετωπίσει κάποια από τα αιτήματα των κρατουμένων άμεσα και κάποια άλλα που χρειάζονταν μεγαλύτερη προετοιμασία σε δεύτερη φάση. Ένα άμεσο μέτρο ήταν η αποσυμφόρηση των φυλακών. Το υπουργείο στις 19/11/2008 δηλώνει: "Δρομολογείται μια νέα συστηματική πολιτική για την αισθητή αποσυμφόρηση των φυλακών και την καλύτερη διαβίωση των κρατουμένων και αριθμητικά και ποιοτικά". Δεσμεύεται δε ότι με τις νέες διατάξεις που προωθεί τότε θα αποφυλακίζονταν 3.500 κρατούμενοι μέχρι τα Χριστούγεννα. Αποτέλεσμα: σύμφωνα με στοιχεία του υπουργείου στις 29-12-08 είχαν αποφυλακιστεί μόνο 370 κρατούμενοι!
Με βάση δε τα νέα μέτρα που επρόκειτο να λάβει θα αποφυλακίζονταν άλλοι 2.500 μέχρι το Μάρτιο του 2009. Στις 26/1 ο νέος υπουργός δικαιοσύνης δηλώνει ότι μέχρι 14/1 αποφυλακίστηκαν άλλοι 219. Δηλώνει δε ότι οι ευεργετικές διατάξεις αφορούν μεγάλο, αλλά δύσκολο να προσδιοριστεί, αριθμό κρατουμένων. Όσο για το χρόνο εφαρμογής του μέτρου, "ανακαλύπτει" ότι υπάρχουν νόμιμες διαδικασίες οι οποίες καθιστούν το χρόνο εφαρμογής κι αυτόν απροσδιόριστο (μολονότι οι νόμιμες διαδικασίες είναι λογικά προβλέψιμες).
Προφανώς η αλλαγή προσωπικού στο υπουργείο δικαιοσύνης δεν είναι άλλοθι για τη μη λειτουργία των θεσμών.
Μία κυβέρνηση - ένα υπουργείο δικαιοσύνης - δύο υπουργοί, ο πρώτος να τα καταφέρνει στην άθροιση, ο δεύτερος όχι και τόσο, ενώ κανένας να μην εγγυάται δικαιοσύνη και ανθρώπινα δικαιώματα για όλους τους πολίτες.
Πριν 3 μήνες, στις 19 Νοεμβρίου, το υπουργείο υπό την πίεση της εξέγερσης δηλώνει: "Δημιουργείται ένα γενικό κλίμα επιείκειας και κατανόησης τόσο ανάμεσα στην κοινωνία, όσο και στη Δικαιοσύνη και στις διοικήσεις των φυλακών".
Σήμερα το υπουργείο μόνο που δεν μας παροτρύνει να κλείσουμε θέσεις στο νέο του επίτευγμα: "Με την ολοκλήρωση των νέων καταστημάτων Κράτησης μέσα στα επόμενα τρία περίπου χρόνια θα επιτευχθεί διπλασιασμός στη χωρητικότητα των φυλακών από 5500 που ήταν το 2004 σε πάνω από 11000 θέσεις κρατουμένων".
Προφανώς ένας αγώνας για την αξιοπρέπεια δεν λήγει με εμπαιγμό.
Στα υπουργεία μπορεί να υπάρχει ασυνέχεια, στην κοινωνία όχι.
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Ελληνικές φυλακές 3 μήνες μετά την εξέγερση 10.000 κρατουμένων
Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου 2009
Εμπαιγμός είναι η απάντηση του υπουργείου δικαιοσύνης και της κυβέρνησης στον αγώνα 10.000 κρατούμενων που συμμετείχαν με απεργία πείνας και αποχή συσσιτίου στην εξέγερση του περασμένου Νοέμβρη ενάντια στη βαρβαρότητα του σωφρονιστικού συστήματος. Έναν αγώνα που διεξήγαγαν οι κρατούμενοι με σοβαρότητα και υπευθυνότητα ξεκινώντας από την καταγραφή των απάνθρωπων συνθηκών, την πρόταση μέτρων για την επίλυσή τους και την υποβολή τους στο υπουργείο δικαιοσύνης τον περασμένο Οκτώβριο. Ποιές ήταν οι ενέργειες του υπουργείου μέχρι την έναρξη της αποχής συσσιτίου στις 4 Νοέμβρη; Καμία!
Με την κορύφωση των κινητοποιήσεων στις φυλακές και τη συμπαράσταση της κοινωνίας, το υπουργείο δικαιοσύνης δεσμεύεται ότι θα αντιμετωπίσει κάποια από τα αιτήματα των κρατουμένων άμεσα και κάποια άλλα που χρειάζονταν μεγαλύτερη προετοιμασία σε δεύτερη φάση. Ένα άμεσο μέτρο ήταν η αποσυμφόρηση των φυλακών. Το υπουργείο στις 19/11/2008 δηλώνει: "Δρομολογείται μια νέα συστηματική πολιτική για την αισθητή αποσυμφόρηση των φυλακών και την καλύτερη διαβίωση των κρατουμένων και αριθμητικά και ποιοτικά". Δεσμεύεται δε ότι με τις νέες διατάξεις που προωθεί τότε θα αποφυλακίζονταν 3.500 κρατούμενοι μέχρι τα Χριστούγεννα. Αποτέλεσμα: σύμφωνα με στοιχεία του υπουργείου στις 29-12-08 είχαν αποφυλακιστεί μόνο 370 κρατούμενοι!
Με βάση δε τα νέα μέτρα που επρόκειτο να λάβει θα αποφυλακίζονταν άλλοι 2.500 μέχρι το Μάρτιο του 2009. Στις 26/1 ο νέος υπουργός δικαιοσύνης δηλώνει ότι μέχρι 14/1 αποφυλακίστηκαν άλλοι 219. Δηλώνει δε ότι οι ευεργετικές διατάξεις αφορούν μεγάλο, αλλά δύσκολο να προσδιοριστεί, αριθμό κρατουμένων. Όσο για το χρόνο εφαρμογής του μέτρου, "ανακαλύπτει" ότι υπάρχουν νόμιμες διαδικασίες οι οποίες καθιστούν το χρόνο εφαρμογής κι αυτόν απροσδιόριστο (μολονότι οι νόμιμες διαδικασίες είναι λογικά προβλέψιμες).
Προφανώς η αλλαγή προσωπικού στο υπουργείο δικαιοσύνης δεν είναι άλλοθι για τη μη λειτουργία των θεσμών.
Μία κυβέρνηση - ένα υπουργείο δικαιοσύνης - δύο υπουργοί, ο πρώτος να τα καταφέρνει στην άθροιση, ο δεύτερος όχι και τόσο, ενώ κανένας να μην εγγυάται δικαιοσύνη και ανθρώπινα δικαιώματα για όλους τους πολίτες.
Πριν 3 μήνες, στις 19 Νοεμβρίου, το υπουργείο υπό την πίεση της εξέγερσης δηλώνει: "Δημιουργείται ένα γενικό κλίμα επιείκειας και κατανόησης τόσο ανάμεσα στην κοινωνία, όσο και στη Δικαιοσύνη και στις διοικήσεις των φυλακών".
Σήμερα το υπουργείο μόνο που δεν μας παροτρύνει να κλείσουμε θέσεις στο νέο του επίτευγμα: "Με την ολοκλήρωση των νέων καταστημάτων Κράτησης μέσα στα επόμενα τρία περίπου χρόνια θα επιτευχθεί διπλασιασμός στη χωρητικότητα των φυλακών από 5500 που ήταν το 2004 σε πάνω από 11000 θέσεις κρατουμένων".
Προφανώς ένας αγώνας για την αξιοπρέπεια δεν λήγει με εμπαιγμό.
Στα υπουργεία μπορεί να υπάρχει ασυνέχεια, στην κοινωνία όχι.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
