Πορεία στις φυλακές Ανηλίκων Αυλώνα, Συνάντηση με ανήλικους κρατούμενους

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ
Δευτέρα 23 Νοεμβρίου 2009,

Στο πλαίσιο της καμπάνιας «Κανένα παιδί σε κελί» και της ημέρας πανελλαδικής δράσης αλληλεγγύης στις κινητοποιήσεις που για μια ακόμη φορά συμμετέχουν εκατοντάδες έγκλειστοι πολλών φυλακών της χώρας, μέλη και φίλοι της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων πραγματοποίησαν την συγκέντρωση και μηχανοκίνητη πορεία στις φυλακές ανηλίκων Αυλώνα.

Με την επίσκεψη αυτή δεν θεωρούμε βέβαια πως «σπάει» το άβατο αλλά σίγουρα μπορούμε να μιλήσουμε για μια ρωγμή στο τείχος της σιωπής που περιβάλλει τον σκληρό καθεστώς της φυλακής.
Η είσοδος μιας επιτροπής στο χώρο του επισκεπτηρίου και η συνομιλία μας με μια αρκετά αντιπροσωπευτική ομάδα κρατουμένων (μετανάστες, πρώην χρήστες, κατηγορούμενοι για κλοπές κ.ά.) έπειτα από σχετική άδεια που μας δόθηκε ισχυροποίησε την πεποίθησή μας πως οι φυλακές ανηλίκων πρέπει άμεσα να καταργηθούν δίνοντας τη θέση τους σε ανοιχτές δομές παιδαγωγικού/ συμβουλευτικού/θεραπευτικού χαρακτήρα που στόχο θα έχουν την επανένταξη και όχι την εκδικητική/τιμωρητική μεταχείριση νέων ανθρώπων που σε πολλές περιπτώσεις δεν γνωρίζουν καν το λόγο του εγκλεισμού τους – για παράδειγμα μετανάστες που δικάστηκαν χωρίς παρουσία διερμηνέα ή δικηγόρου και που αφού εκτίσουν πολύμηνη ποινή θα απελαθούν με συνοπτικές διαδικασίες από τη χώρα, με μόνο αδίκημα το ότι δεν είχαν κάρτα παραμονής. (Οι δε συνθήκες που βιώνουν οι ανήλικοι μετανάστες είναι ακόμη σκληρότερες, καθώς συχνά είναι αποκομμένοι από το συγγενικό τους περιβάλλον, χωρίς πόρους για την ικανοποίηση των στοιχειωδών τους αναγκών.)
Στο σύνολο των 365 εγκλείστων διαπιστώσαμε πως ελάχιστοι ήταν αυτοί που έχουν καταδικαστεί για βαριά αδικήματα, ενώ αντίθετα πολλές ήταν οι περιπτώσεις υπόδικων που ενώ θα μπορούσαν να έχουν περιοριστικούς όρους θεωρήθηκε σκόπιμο (άγνωστο για ποια «παιδαγωγική» αιτία) να προφυλακιστούν, παρότι ο νόμος υποδεικνύει ότι ειδικά για τους ανήλικους η φυλάκιση θα πρέπει να θεωρείται έσχατη μορφή καταστολής. Πολλοί επίσης ήταν οι κρατούμενοι για αδικήματα περί ναρκωτικών, συνθήκη που καταδεικνύει την ένδεια σε θεραπευτικά προγράμματα και δομές πρόληψης, αλλά και πως ο εγκλεισμός συχνά αποτελεί την «εύκολη λύση» για την πολιτεία. Άλλοι πάλι νεαροί βρίσκονταν πίσω από τα κάγκελα αδυνατώντας να πληρώσουν χρηματικές ποινές να εξαγορά το υπόλοιπο της ποινής τους.
Με βάση τα παραπάνω και λαμβάνοντας υπόψη μας ότι το σχολείο της φυλακής υπολειτουργεί ενώ οι καθηγητές δεν είναι επαρκώς εκπαιδευμένοι να διδάσκουν σε αυτές τις συνθήκες ούτε υπάρχουν καθηγητές για να διδάξουν τους μετανάστες, το φαγητό –όπως μας τόνισαν όλοι οι κρατούμενοι– είναι απαράδεχτο, «η ομελέτα φτιάχνεται μόνο αλεύρι κι ένα αυγό για 40 άτομα» «το κρέας πάντα βρομάει» «τα μαγειρεία είναι άθλια» «όλοι σιχαίνονται το φαγητό, το τρώνε μόνο όσοι δεν έχουν λεφτά για μπακάλη κι όσοι δεν τους φέρνουν φαγητό στο επισκεπτήριο» είναι κάποια από τα σχόλια των παιδιών, το προαύλιο έχει παντού τσιμέντο, καθόλου δέντρα ή παγκάκια, μία σαραβαλιασμένη μπασκέτα κι ένα σπασμένο τέρμα ποδοσφαίρου, τα καρτοτηλέφωνα στην ακτίνα δεν επαρκούν, η υγειονομική περίθαλψη είναι ανεπαρκής, η ελλιπής βιβλιοθήκη λειτουργεί χάρη στην εθελοντική εργασία κάποιων συμπολιτών μας ενώ φυσικά απουσιάζει κάθε μορφή δημιουργικής ή ψυχαγωγικής απασχόλησης, καλούμε τη νέα ηγεσία του Υπουργείου Δικαιοσύνης να εξετάσει σοβαρά τις προτάσεις τόσο τις δικές μας όσο κι άλλων ομάδων και φορέων που καταλήγουν στο εξής: Οι φυλακές ανηλίκων της χώρας πρέπει να κλείσουν. Άμεσα. Εναλλακτικές λύσεις υπάρχουν αλλά δεν εφαρμόζονται μολονότι το κόστος αξιοποίησής τους σίγουρα δεν υπερβαίνει αυτό της στελέχωσης και συντήρησης φυλακών. Είναι εγκληματικό λάθος να μην επενδύουμε στη στήριξη των νέων ανθρώπων αλλά στην εξόντωσή τους.

Η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων, θα συνεχίσει την προσπάθειά της για την κατάργηση των φυλακών ανηλίκων. Ύστερα και από τις εξαγγελίες του υπουργού Δικαιοσύνης, ότι θα επανεξετάσει τις δομές για την ανήλικη παραβατικότητα, θεωρούμε ότι τώρα, περισσότερο από ποτέ, είναι ώριμες οι συνθήκες για μία κοινωνία που δεν θα φυλακίζει τα παιδιά, εξορίζοντάς τα και διαπαιδαγωγόντας τα σ’ ένα περιβάλλον τιμωρητικό και πίσω από ψηλά τείχη και κλειδωμένες πόρτες.

Για περισσότερες πληροφορίες: 210-3635667, 6944361139, 6936514299

Εκδηλώσεις Θεσσαλονίκη

Να καταργήσουμε την κόλαση της φυλακής

Συμμετέχουμε στην Πανελλαδική Ημέρα Ενάντια στις Φυλακές και καλούμε την οργανωμένη κοινωνία, αλλά και κάθε άτομο που ασφυκτιά με την αδικία της φυλακής να πλαισιώσουμε τις δράσεις:

- παρεμβάσεις ενημέρωσης στη Θεσσαλονίκη, με μικροφωνική στο μνημείο Λαμπράκη γωνία Ερμού και Βενιζέλου, το Σάββατο 21 Νοέμβρη, 12 μμ

- μηχανοκίνητη πορεία στις φυλακές Διαβατών, την Κυριακή 22 Νοέμβρη, προσυγκέντρωση στο άγαλμα Βενιζέλου, πλατεία Αριστοτέλους, 11 πμ., και

- εκδήλωση-συζήτηση με θέμα «Οι κυβερνήσεις πέφτουν, οι φυλακές μένουν», με νυν και πρώην κρατούμενους/ες και συγγενείς τους, την Τρίτη 24 Νοέμβρη, 8 μμ, στο Κοινωνικό Κέντρο-Στέκι Μεταναστών, Ερμού 23 & Βενιζέλου.

Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων

Φυλλάδιο Θεσσαλονίκη

Πορεία στις φυλακές ανηλίκων Αυλώνα

Την Κυριακή 22 Νοεμβρίου, η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων θα πραγματοποιήσει μηχανοκίνητη πορεία στις φυλακές ανηλίκων του Αυλώνα με κεντρικό σύνθημα "Κανένα παιδί σε κελί, Να καταργηθούν οι φυλακές ανηλίκων".

Η προσυγκέντρωση θα γίνει στο πεδίο του Αρεως (αγαλμα Αθηνάς), στη 1μμ

Για κρατήσεις θέσεων με το πούλμαν τηλ. 210-3635667

Υπομνημα για τις προτάσεις του Υπουργείου ΔΙκαιοσύνης

Υ Π Ο Μ Ν Η Μ Α


Σχετικά με τις προτάσεις του Υπουργείου Δικαιοσύνης


--------------------------------------------------------------------




1. Σχετικά με το μέτρο της προφυλάκισης

α. Παρά τα όσα εκτίθενται στην αιτιολογική, το μέτρο της προφυλάκισης δεν περιορίζεται στα αδικήματα με απειλούμενες ποινές άνω των 10 ετών, αλλά ισχύει για όλα όσα έχουν πλαίσιο ποινής 5-20 χρόνια, όπως προκύπτει από την προτεινόμενη διατύπωση.

β. Δεν περιορίζεται η διάρκεια της προφυλάκισης στους 12 μήνες, όπως αποτελεί πάγιο αίτημα της επιστημονικής κοινότητας.

γ. Διατηρείται η κρίσιμη διάταξη περί των «ιδιαίτερων χαρακτηριστικών της αποδιδόμενης πράξης» που αποτελεί την αιτιολογία στην συντριπτική πλειονότητα των ενταλμάτων προφυλάκισης. Η διάταξη μάλιστα ενισχύεται από την προτεινόμενη τροποποίηση του άρθρου 296, όπου προστίθεται και μάλιστα πρώτη στην κατάταξη η αποτροπή του «κίνδυνου τέλεσης νέων εγκλημάτων» στους σκοπούς της προφυλάκισης

δ. Διατηρείται η προφυλάκιση παιδιών ηλικίας 13 ετών!


Προτείνουμε

α. Ρητό περιορισμό της επιβολής του μέτρου στα αδικήματα με κατώτατο όριο ποινής τα 10 χρόνια.

β. Κατάργηση του κριτηρίου των «συγκεκριμένων ιδιαίτερων χαρακτηριστικών» .

γ. Περιορισμό της διάρκειας στους 12 μήνες.

δ. Απαγόρευση επιβολής του μέτρου σε ανήλικους κάτω των 18 ετών.

2. Έκτιση ποινών κάθειρξης στις υποθέσεις ναρκωτικών.

Κρίνεται θετική η κατάργηση του ορίου των 4/5 ως ελάχιστου ορίου έκτισης ποινής για την υφ’ όρον απόλυση και ο περιορισμός του ορίου στα 3/5, όπως για όλα τα αδικήματα.
Όμως, παρά την αναγνώριση της αστοχίας της διάταξης που διαφοροποίησε την έκτιση ως προς τις υποθέσεις αυτές, διατηρείται το ελάχιστο όριο των 25 χρόνων για τα ισόβια.
Το ίδιο διατηρείται το όριο αυτό και για τους καταδικαζόμενους με τις διατάξεις του άρθρου 187Α.

Προτείνουμε συμπληρωματικά με την υπάρχουσα ρύθμιση :

α. Κατάργηση του ορίου των 25 χρόνων ως ελάχιστου ορίου έκτισης ποινής για την υφ’ όρον απόλυση στις υποθέσεις ναρκωτικών.

β. Κατάργηση του ορίου των 25 χρόνων στις υποθέσεις του άρθρου 187Α.


3. Μέτρα για τις συνθήκες διαβίωσης

Τα προτεινόμενα μέτρα αφορούν την αποσυμφόρηση των φυλακών και δεν αφορούν τη βελτίωση των συνθηκών κράτησης, για τις οποίες με σωρεία υπομνημάτων τους, έχουν θέσει ζητήματα και έχουν κάνει προτάσεις οι κρατούμενοι, στις κινητοποιήσεις τους.

Επί της συγκεκριμένης ρύθμισης προτείνουμε:

α. Μόνιμη ρύθμιση για την, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, δυνατότητα μετατροπής ποινών έως 5 χρόνων, της κάθειρξης συμπεριλαμβανομένης.

β. Δυνατότητα μετατροπής των παραπάνω ποινών σε κοινωφελή εργασία σε μόνιμη βάση, με τροποποίηση των παρ. 6 επ. του άρθρου 82 του ΠΚ. Η δυνατότητα μετατροπής να ισχύει και για όσους έχουν συγχωνευμένες ποινές, ανεξάρτητα αν η ανώτερη ποινή είναι άνω των πέντε χρόνων.

γ. Κατάργηση της αθροιστικής συσσώρευσης του χρόνου διαγραφής των πειθαρχικών κυρώσεων, που οδηγεί σε δυσανάλογη επιμήκυνση του χρόνου της τιμωρίας για τον κρατούμενο.

δ. Αποσύνδεση των πειθαρχικών κυρώσεων από την χορήγηση των αδειών και της υφ’ όρον απόλυσης, (διότι είναι παράλογο η π.χ. απείθεια στην αυταρχική εντολή ενός υπαλλήλου να έχει σαν συνέπεια την επιμήκυνση της παραμονής του κρατούμενου στην φυλακή).

ε. Έκτακτη αναλογική μείωση ποινών και απόλυση από τις φύλακες με διάταξη Εισαγγελέα κατ’ αντιστοιχία των ρυθμίσεων των ν. υ 3727/2008 και 3772/2009.

Ειδικά για τα κακούργημα προτείνουμε

αα) να απολύονται από τις φυλακές, με διάταξη Εισαγγελέα, οι κρατούμενοι με ποινές κάθειρξης έως 10 ετών, εφ’ όσον έχουν εκτίσει με οποιονδήποτε τρόπο το ένα τρίτο της ποινής και δεν κρατούνται για άλλη αιτία,
ββ) καθώς και οι κρατούμενοι με ποινές κάθειρξης άνω των 10 ετών, εφ’ όσον έχουν εκτίσει με οποιονδήποτε τρόπο το ένα δεύτερο της ποινής,
με τον όρο της ανάκλησης στην περίπτωση που υποπέσουν σε νέο από δόλο τελούμενο έγκλημα μετά την απόλυσή τους και καταδικασθούν αμετάκλητα σε ποινή στερητική της ελευθερίας μεγαλύτερη των δύο ετών.


3. Εναλλακτικές ποινές

Σε κάθε περίπτωση επισημαίνουμε ότι χωρίς ενίσχυση των εναλλακτικών μορφών ποινής δεν μπορεί να υπάρχει αποτελεσματική αποσυμφόρηση των φυλακών
Έτσι επαναφέρουμε τα αιτήματά μας για άμεση :
α) έκδοση της Υπουργικής απόφασης που προβλέπεται στο άρθρο 59 παρ. 4 για την εφαρμογή του άρθρου που αφορά το καθεστώς της ημιελεύθερη διαβίωσης,
β) εγκύκλιο για την εφαρμογή του μέτρου που προβλέπεται στο νόμο και έχει μέχρι σήμερα εφαρμοσθεί μόνον για έναν κρατούμενο,
γ) εγκύκλιο για την εφαρμογή των διατάξεων που αφορούν τις εναλλακτικές μορφές έκτισης ποινής που προβλέπονται στ άρθρα 60, 63 και 64 , που μέχρι σήμερα δεν εφαρμόζονται παρά σε ελάχιστες περιπτώσεις,
δ) κατάργηση των φυλακών ανηλίκων και σύσταση ανοικτών δομών προστασίας για τους ανήλικους παραβάτες,



----------------------------------

ΑΥΓΗ: Εποπτευόμενη ελευθερία και όχι εγκλεισμός

ΑΥΓΗ
14/11/2009

Συνέντευξη στη ΜΑΡΙΑ ΚΑΛΥΒΙΩΤΟΥ

"Εποπτευόμενη ελευθερία και όχι εγκλεισμός"


Κύκλος διαβουλεύσεων και συζητήσεων έχει ανοίξει σε επίπεδο Ε.Ε. σχετικά με τα εναλλακτικά μέτρα σωφρονισμού ανηλίκων παραβατών, με στόχο την ουσιαστική κοινωνική επανένταξη. Στην Ελλάδα πλήθος φορέων έχουν αναδείξει το ζήτημα και η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων βρίσκεται στη δεύτερη φάση της καμπάνιας της για την κατάργηση των φυλακών ανηλίκων.

Η “Αυγή” συνεχίζοντας τον θεματικό κύκλο για το ζήτημα της κράτησης ανηλίκων, μίλησε με τον εγκληματολόγο - καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών Γιάννη Πανούση, ο οποίος τόνισε ότι “σε καμία περίπτωση η φυλάκιση δεν ευνοεί την (όποια) κοινωνική επανένταξη”, ενώ προτείνει ως λύση τα Κέντρα / Μονάδες Μέριμνας και την εποπτευόμενη ελευθερία σε αντιδιαστολή με τον εγκλεισμό.

* Παρατηρείται ότι στην Ελλάδα 8 στους 10 κρατούμενους που αποφυλακίζονται από τις φυλακές ανηλίκων επιστρέφουν στις φυλακές ενηλίκων. Πού εντοπίζετε το πρόβλημα με τις φυλακές ανηλίκων;

Το πρόβλημα δεν εντοπίζεται αποκλειστικά στις φυλακές ανηλίκων αλλά και στις συνθήκες ζωής των ιδίων. Αν π.χ. οι αιτίες που οδήγησαν έναν νέο στο έγκλημα συνεχίζουν να υπάρχουν και μετά την αποφυλάκισή του, ακόμη κι αν οι φυλακές ήσαν “ιδανικές” πάλι η υποτροπή θα ήταν υψηλή. Κρίσιμος αρνητικός παράγοντας στην υποτροπή αποτελεί και η δική μας -όλων μας- επιφυλακτική και καχύποπτη “υποδοχή” που επιφυλάσσουμε στον απολυθέντα που δεν επιτρέπει την ομαλή κοινωνική επανένταξη. Με τα παραπάνω δεν απαλλάσσω τη φυλακή και εν γένει το σωφρονιστικό σύστημα από τις ευθύνες τους, αλλά δεν πρέπει και οι υπόλοιποι (θεσμοί, οικογένεια, τοπική κοινωνία) να παίζουμε τους Πόντιους Πιλάτους.

* Ποια τα εναλλακτικά μέτρα σωφρονισμού, όπως ορίζονται από τον ισχύοντα σωφρονιστικό κώδικα για τους ανηλίκους;

Ο Ποινικός Κώδικας (άρθρα 121, όπως τροποποιήθηκαν με τον Ν. 3189/03) προβλέπει δώδεκα (12) αναμορφωτικά μέτρα και τέσσερα (4) θεραπευτικά μέτρα. Ο ποινικός σωφρονισμός (σε ειδικά καταστήματα κράτησης προβλέπεται σε ανηλίκους που έχουν συμπληρώσει το 13ο έτος της ηλικίας τους και έχουν τελέσει ιδιαίτερα σοβαρό έγκλημα). Για τα πλημμελήματα έχει συνεπώς ο δικαστής πολλές εναλλακτικές δυνατότητες για ν' αποφύγει τον εγκλεισμό.

Ακόμη όμως κι αν ο ανήλικος εγκλεισθεί σε φυλακή (αφού εν τω μεταξύ συμπληρώσει το 18ο έτος), ο Σωφρονιστικός Κώδικας διαθέτει θεσμούς (Κέντρα Ημιελεύθερης Διαβίωσης, Τμηματική Έκτιση Ποινών, Αγροτικές φυλακές, κοινωφελής εργασία) ώστε να μειωθούν οι αρνητικές συνέπειες.

* Δεδομένων των προαναφερθέντων, δικαιολογείται η φυλάκιση παιδιών που κατηγορούνται για διοικητικούς και όχι ποινικούς λόγους, όπως για παράδειγμα συμβαίνει στις περιπτώσεις ανηλίκων προσφύγων και μεταναστών, που έχουν εισέλθει στην Ελλάδα με μη νόμιμο τρόπο;

Αυτό το μέτρο (ασφάλειας, κράτησης, φυλάκισης) πρέπει να πάψει να ισχύει. Η επαναπροώθηση δεν δικαιολογεί φυλάκιση, η δε παράνομη είσοδος δεν δικαιολογεί συμφυρμό των ανηλίκων με “πιστοποιημένους” εγκληματίες. Στη μεν πρώτη περίπτωση πρέπει να υπάρχουν Στέγες Διαμονής (έστω και επιτηρούμενες), ενώ στη δεύτερη πρέπει επιτέλους να ιδρυθούν οι Μονάδες Φιλοξενίας / Μέριμνας Νέων (το σχετικό νομοσχέδιο εκκρεμεί από το 1984!).

* Εφόσον η Σύμβαση του ΟΗΕ για τα Δικαιώματα του Παιδιού, καθώς και ο σωφρονιστικός κώδικας για τους ανήλικους στην Ελλάδα, ορίζουν ότι η φυλάκιση δεν μπορεί παρά να αποτελεί το έσχατο μέτρο σωφρονισμού, δικαιολογείται η φυλάκιση παιδιών που κατηγορούνται με βάση τον νόμο για τα ναρκωτικά;

Το βρίσκω παράλογο και απίθανο ένας νέος 14-15 χρόνων να είναι έμπορος ναρκωτικών. Στη χειρότερη περίπτωση θα είναι βαποράκι και στην καλύτερη απλός χρήστης. Και στις δύο αυτές περιπτώσεις η φυλάκιση ούτε δικαιολογείται ούτε συμβάλλει στη διαχείριση του φαινομένου ή τη θεραπεία του χρήστη. Τα θεραπευτικά προγράμματα του ΟΚΑΝΑ ή του ΚΕΘΕΑ συνιστούν προσφορότερη λύση.

* Τελικά, σε ποιες περιπτώσεις, βάσει του ισχύοντος κώδικα, δικαιολογείται η φυλάκιση ανηλίκων;

Κατά τη γνώμη μου στη βαριά εγκληματικότητα (ανθρωποκτονία, βιασμός, ληστεία, κλοπές διακεκριμένες, συμμετοχή σε εγκληματικές οργανώσεις). Για όλα τα υπόλοιπα πρέπει να απαγορεύεται ο εγκλεισμός. Στις περιπτώσεις αυτές η σοβαρότητα του εγκλήματος, η προσωπικότητα του δράστη (άρθρο 79 Π.Κ.) και “η συγκράτηση από την τέλεση νέων αξιόποινων πράξεων” (άρθρο 127 ΠΚ) δικαιολογεί τον ποινικό σωφρονισμό.

* Όσον αφορά την παραβατικότητα των ανηλίκων, θεωρείτε ότι η φυλάκισή τους μπορεί να επιτελέσει σωφρονιστικό μέτρο και να οδηγήσει στην κοινωνική τους επανένταξη;

Σε καμία περίπτωση η φυλάκιση δεν ευνοεί την (όποια) κοινωνική επανένταξη. Η ισορροπία ανάμεσα στον ηθικό πανικό της κοινής γνώμης (δικαιολογημένο ή κατασκευασμένο) και η δεύτερη ευκαιρία στον ανήλικο δεν μπορεί να επιτευχθεί να γίνει μέσω εγκλεισμού αλλά μέσω μέτρων εποπτευόμενης ελευθερίας.

* Σε επίπεδο Ε.Ε. έχει ξεκινήσει ένας κύκλος συζητήσεων σχετικά με την ίδρυση κέντρων με ανοιχτές δομές, με στόχο τον σωφρονισμό των ανηλίκων παραβατών. Ποια η κριτική σας σε αυτού του τύπου τις δομές;

Θα απέφευγα τον όρο “σωφρονισμός” και θα πρότεινα τα Κέντρα / Μονάδες Μέριμνας να υπάγονται στο υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης και όχι στο (έτσι κι αλλιώς) κατασταλτικό υπουργείο Δικαιοσύνης.

* Η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων έχει ξεκινήσει τη δεύτερη φάση της καμπάνιας για την “κατάργηση των φυλακών ανηλίκων”. Εσείς πώς τοποθετείστε σε σχέση με αυτό το αίτημα;

Θεωρώ χρήσιμη και αναγκαία αυτήν την πρωτοβουλία. Πιστεύω όμως ότι πρέπει προηγουμένως να οργανωθεί ένα συνέδριο όπου να παραουσιαστούν όλοι οι “μύθοι” για τη νεανική εγκληματικότητα, να υπογραμμιστούν οι περιπτώσεις των ανηλίκων - θύματα, να εκτεθούν οι ευρωπαϊκές και διεθνείς εμπειρίες και να γίνουν προτάσεις με βάση την ελληνική πραγματικότητα.

Θέλω να ελπίζω ότι ο νέος υπουργός Δικαιοσύνης, συνεπικουρούμενος από έγκριτους νομικούς της Νομικής Θεσ/κης, θα αντιμετωπίσει με ανοιχτό μυαλό το τρίπτυχο:

- Αναμόρφωση και όχι παραμόρφωση.

- Θεραπεία και όχι στιγματιστικό περιθώριο.

- Εποπτευόμενη ελευθερία και όχι εγκλεισμός.

http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=504851

Για τα μέτρα που εξήγγειλε το Υπουργείο Δικαιοσύνης

Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2009,

Ο υπουργός Δικαιοσύνης κ. Καστανίδης, ανακοίνωσε μία σειρά μέτρων για την άμεση αποσυμφόρηση των φυλακών. Οι κρατούμενοι και οι κρατούμενες της χώρας κρίνουν ότι τα μέτρα αυτά δεν ικανοποιούν παρά στο ελάχιστο τα αιτήματά τους. Η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων, θεωρώντας απολύτως επείγουσα την κρατική παρέμβαση στο ζήτημα της εκρηκτικής κατάστασης που επικρατεί στις ελληνικές φυλακές και με άξονα την διαφύλαξη των δικαιωμάτων των κρατούμενων τα οποία συστηματικά παραβιάζονται στον υπάρχον καθεστώς, έχει να παρατηρήσει τα παρακάτω σε σχέση με τα μέτρα που εξήγγειλε η ηγεσία του Υπουργείου Δικαιοσύνης:
1. Θεωρούμε καταρχάς θετικές τις ρυθμίσεις που αφορούν την τροποποίηση των προϋποθέσεων επιβολής προσωρινής κράτησης και περιοριστικών όρων καθώς και αυτές που αφορούν την εναλλακτική έκτιση της ποινής. Η εμπειρία όμως και ο τεράστιος αριθμός υποδίκων στις ελληνικές φυλακές έχει δείξει ότι, στο επίπεδο της εφαρμογής αυτών των μέτρων από τους δικαστές, κυριαρχούν συγκυριακές ερμηνείες του νόμου και απροθυμία να προκριθούν εξω-ιδρυματικές ποινές. Υπ’ αυτό το πρίσμα, θεωρούμε ότι δεν αρκεί η αυξημένη αιτιολογία που απαιτεί ο νόμος για την μη εφαρμογή τους αλλά απαιτείται αυτή να συνοδεύεται και από ένα πλέγμα ελεγκτικών ρυθμίσεων και μέτρων που θα περιορίζουν τις αυθαίρετες δικαστικές αποφάσεις.
Συγκεκριμένα: η εμπειρία έχει δείξει ότι οι περισσότερες προφυλακίσεις στηρίζονται στην αιτιολογία του «κινδύνου τέλεσης νέων εγκλημάτων». Η διατήρηση αυτής, αφήνει ένα “παραθυράκι” που μπορεί να γίνει “ανοιχτή πόρτα” για αυθαίρετες και άδικες προφυλακίσεις.
2. Θεωρούμε θετική τη διεύρυνση των περιπτώσεων εφαρμογής του ευεργετήματος της υφ’ όρον απόλυσης και την συμπερίληψη σ’ αυτές καταδίκων για παραβάσεις του νόμου περί ναρκωτικών. Θεωρούμε, όμως, ότι η διατήρηση εξαιρέσεων, όπως αυτές που εξαγγέλθηκαν, δεν βασίζεται σε αντικειμενικά δικαιακά κριτήρια αλλά σε συγκυριακές αξιολογήσεις επικινδυνότητας οι οποίες παράγονται στο εξω-δικαιακό πεδίο και δημιουργούν, ως εκ τούτου, ανασφάλεια δικαίου. Πιστεύουμε ότι τα μέτρα αυτά θα πρέπει να αφορούν όλους ανεξαιρέτως τους κρατούμενους, καθώς η βαρύτητα της ποινής θα διαφοροποιεί ούτως ή άλλως τον χρόνο των 3/5ων.
Συγκεκριμένα: Μέχρι στιγμής υπήρχαν κρατούμενοι δυο ταχυτήτων. Οι καταδικασθέντες για παράβαση του νόμου περί ναρκωτικών και οι υπόλοιποι. Οι πρώτοι έπρεπε να εκτίσουν τα 4/5 της ποινής τους ενώ οι δεύτεροι τα 3/5 της ποινής. Η κατάργηση αυτής της διάταξης, αποτελεί μία ανάσα για περίπου 5.000 κρατούμενους, ωστόσο θεωρούμε ότι θα έπρεπε να συνοδευτεί με κατάργηση όλων των ειδικών δυσμενών καθεστώτων έκτισης της ποινής σε βάρος των καταδικασμένων για ναρκωτικά, για πράξεις τρομοκρατίας κλπ.
3. Η επιχειρούμενη αποσυμφόρηση των φυλακών διαμέσου των εξαγγελθέντων μέτρων, αντιμετωπίζει μερικώς μόνον το φλέγον ζήτημα του σωφρονιστικού συστήματος, εντός του οποίου λειτουργεί ένα ιδιότυπο και αυθαίρετο τιμωρητικό σύστημα το οποίο δεν θίγουν οι παραπάνω ρυθμίσεις: εξευτελιστική μεταχείριση κρατουμένων με το πρόσχημα της ασφάλειας των φυλακών• παρεμπόδιση οποιουδήποτε κοινωνικού ελέγχου • ανεπαρκής έως ανύπαρκτη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη• αυθαίρετες αποφάσεις για την επιβολή πειθαρχικών ποινών• αναιτιολόγητες στερήσεις προνομίων όπως αυτό της χορήγησης αδείας κ.ο.κ. Θεωρούμε, ως εκ τούτου κατεπείγουσα και αναγκαία την θέσπιση ενός πλέγματος αυστηρών δικαστικών ελέγχων σε ό, τι αφορά την νομιμότητα της εκτέλεσης των ποινών και επανεξέταση του ζητήματος των πειθαρχικών ποινών που αποτελούν το μείζον πεδίο αυθαιρεσιών.
4. Θεωρούμε ότι θα πρέπει να υπάρξει ιδιαίτερη νομοθετική ρύθμιση για τις μητέρες κρατούμενες, έτσι ώστε να εξαλειφθεί το φαινόμενο να τιμωρούνται, ουσιαστικά, μαζί μ’ αυτές και τα ανήλικα παιδιά τους
5. Στα εξαγγελθέντα μέτρα δεν τέθηκε καν το υπερεπείγον ζήτημα των δραστικών αλλαγών που απαιτούνται στο ζήτημα της εμπλοκής των παραβατικών ανηλίκων στους ποινικούς θεσμούς, όπως για παράδειγμα η διοικητική κράτηση τους. Θέση μας ήταν και παραμένει ότι θα πρέπει να καταργηθεί οποιαδήποτε μορφή εγκλεισμού των ανηλίκων και να ενισχυθεί το πλέγμα υποστηρικτικών θεσμών για εξω-ιδρυματική συνδρομή στις περιπτώσεις που αυτό κρίνεται σκόπιμο.
Με βάση τα παραπάνω, η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων δηλώνει την πρόθεση και την διαθεσιμότητά της να συμμετάσχει με προτάσεις στο δημόσιο διάλογο για το σωφρονιστικό σύστημα επιδιώκοντας να φέρει στο προσκήνιο τα αιτήματα των κρατουμένων για ριζικές αλλαγές στη φυλακή και στη ζωή τους. Δηλώνουμε ξανά, ότι θα σταθούμε στο πλευρό των κρατουμένων και θα φέρουμε τη δική τους φωνή στην κοινωνία.

Για τις άδειες των κρατουμένων

Με τον Ν. 3727/2008 που ψηφίστηκε μετά τις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις των κρατουμένων πριν από ένα χρόνο οι μέρες (τακτικής) άδειας των κρατουμένων αυξήθηκαν κατά μία μέρα, έγιναν από πέντε, έξι. Κι ενώ αυτό θα μπορούσε να πιστωθεί ως ένα από τα θετικά βήματα που έγιναν με τον νόμο αυτό, έρχονται οι διευθύνσεις των φυλακών να το ακυρώσουν στην πράξη με αποφάσεις που μας πηγαίνουν ακόμα πιο πίσω και από το Σωφρονιστικό Κώδικα του 1999!
Συγκεκριμένα ενώ μέχρι σήμερα είχε παγιωθεί η πρακτική να δίνεται στους κρατούμενους που είχαν τις προϋποθέσεις πενθήμερη άδεια, τελευταία φτάνουν σε εμάς πολλές καταγγελίες για ψαλίδισμα των αδειών που χορηγούνται κατά το δοκούν (π.χ. διήμερη «δοκιμαστική» άδεια). Επιπλέον με τις υπερεξουσίες που δόθηκαν στους Εισαγγελείς με τον Ν. 3772/2009 έχει γίνει όπως μας καταγγέλλουν καθεστώς το φαινόμενο άδειες ή υφ’ όρον απόλυση να αναστέλλονται (ενώ συμφωνούν για τη χορήγησή τους τα λοιπά μέλη του Συμβουλίου της φυλακής) ή και να μη δίνονται καθόλου. Περαιτέρω έχει ενταθεί το φαινόμενο να μη χορηγούνται άδειες χωρίς καμία αιτιολογία και να κόβονται άδειες σε κρατούμενους που μέχρι πρότινος τις έπαιρναν κανονικά και έκαναν καλή χρήση αυτών.
Ενδεικτικό των διαστάσεων που έχει πάρει το θέμα είναι η κατάθεση ερώτησης στη Βουλή από το ΣΥΡΙΖΑ. Αν αυτά εννοούν «προάσπιση των ατομικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων», πρέπει να γνωρίζουν ότι οι κρατούμενοι δεν είναι διατεθειμένοι να χάσουν αμαχητί αυτά που κατάκτησαν με τους αγώνες τους και αυτά που τους υποσχέθηκαν και πως τόσο εμείς όσο και πολλοί φορείς, οργανώσεις και συλλογικότητες θα σταθούμε δίπλα τους.

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ ΑΝΗΛΙΚΩΝ

THN ΠΕΜΠΤΗ, 5/11, ΣΤΙΣ 7 Μ.Μ. H ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΚΑΛΕΙ ΣΤΑ ΓΡΑΦΕΙΑ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ «ΕΠΟΧΗ» (ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ 62, 5ος όρ.) ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥΣ ΦΟΡΕΩΝ, ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ, ΣΧΗΜΑΤΩΝ, ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ Κ.ΛΠ. ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΟΠΟΙΟΝ ΑΛΛΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΜΠΑΝΙΑ «ΚΑΝΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΣΕ ΚΕΛΙ».
ΣΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗΣ ΕΙΝΑΙ Η ΣΥΝΕΧΙΣΗ ΚΑΙ ΕΝΤΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ ΑΝΗΛΙΚΩΝ.

Αποφάσεις ανοιχτής συνέλευσης Θεσσαλονίκης

Η ανοιχτή συνέλευση, που καλέστηκε από την Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων - Θεσσαλονίκη, την Τετάρτη 4/11, αποφάσισε:
1. συμμετοχή στην πανελλαδική ημέρα δράσης ενάντια στις φυλακές, με μηχανοκίνητη πορεία προς τις φυλακές Διαβατών, με πέρασμα από τις δυτικές συνοικίες, Κυριακή 22 Νοεμβρίου 2009. Εκκίνηση από την πλατεία Αριστοτέλους, άγαλμα Βενιζέλου 12.00 μμ.
2. δημοσιοποίηση του ζητήματος των φυλακών και προπαγάνδιση της μηχανοκίνητης πορείας με μικροφωνική στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, το Σάββατο 21 Νοέμβρη, στο μνημείο Λαμπράκη, Ερμού 23 & Βενιζέλου, 12.00 μμ.

Θεσσαλονίκη - Νοέμβρης: Κινηματογραφικό αφιέρωμα στις φυλακές

Η κινηματογραφική ομάδα Cine Libre συνεχίζει τις προβολές της στο Κοινωνικό Κέντρο- Στέκι Μεταναστών κάθε Κυριακή στις 8.30. Ο Νοέμβρης είναι αφιερωμένος στις φυλακές και τον εγκλεισμό. Η κεντρική εκδήλωση διοργανώνεται στις 24 Νοέμβρη στις 8.30 με τίτλο «Οι κυβερνήσεις πέφτουνε. Οι φυλακές μένουν» διοργανώνεται από την Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων.

Οι ταινίες που θα προβληθούν είναι:

8/11 Καραντιρού, η μέρα της σφαγής (Ε. Μπαμπένκο, Βραζιλία, Αργεντινή, 2003)
15/11 Λεονέρα (Τραπέρο, Αργεντινή, Ν. Κορέα, Βραζιλία, 2008)

22/11 Μισώ τον ήλιο που βγαίνει για όλους (Συλλογικό έργο, 2007)

Φυλακισμένος Κόσμος (2007)

29/11 Το φιλί της Γυναίκας Αράχνης (Ε. Μπαμπένκο, ΗΠΑ, 1985)

Λίγα λόγια για την ταινία «ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΑΡΑΝΤΙΡΟΥ, Η ΜΕΡΑ ΤΗΣ ΣΦΑΓΗΣ»

Μια ιστορία μέσα από τη ματιά ενός γιατρού, ο οποίος εργάζεται στις φυλακές του Σάο Πάολο. Οι συναντήσεις του γιατρού µε τους ασθενείς του γίνονται ένα παράθυρο στην καθημερινότητα του περιθωρίου. Με την πάροδο του χρόνου, κερδίζει το σεβασμό της κοινότητας των φυλακισμένων. Οι επισκέψεις σε ασθενείς του AIDS γίνονται αφορμή για να παρουσιαστούν κάποιες προσωπικές ιστορίες καθώς και οι επαίσχυντες συνθήκες κράτησης των φυλακισμένων.

Το Καραντιρού ήταν χώρος κράτησης προφυλακισμένων και όχι κανονική φυλακή. Ήταν χωρητικότητας 3.000 ατόμων, αλλά εκείνη την εποχή οι κρατούμενοι έφταναν τους 7500 οι οποίοι ζούσαν κάτω από δικούς τους νόμους και ιεραρχικές δομές εξουσίας. Τα δικαιώματα και οι παροχές ήταν ανάλογα με το ρόλο του καθενός στο εσωτερικό της φυλακής. Η διαπραγμάτευση της εσωτερικής τάξης ήταν υπόθεση των ίδιων των κρατουμένων και όχι των σωφρονιστικών αρχών. Κατά τη διάρκεια εξέγερσης τον Οκτώβριο του 1992 111 άοπλοι κρατούμενοι δολοφονήθηκαν εν ψυχρώ από τις δυνάμεις καταστολής.

Στις 8 Δεκέμβρη του 2002 οι φυλακές Καραντιρού κατεδαφίστηκαν με σκοπό τη δημιουργία πάρκου αναψυχής και αθλητισμού.

Παραγωγή: Βραζιλία - Αργεντινή (2003)

Σκηνοθεσία: Εκτορ Μπαμπένκο

Πρωταγωνιστούν: Λουίζ Κάρλος Βασκοντσέλο, Μίλτον Γκονσάλες, Ιβάν Ντε Αλμέιντα