ΦΟΡΟΥΜ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΚΡΗΤΗΣ

ΦΟΡΟΥΜ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΚΡΗΤΗΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ - ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ


Χανιά, 29-9-2010

Από τα υπόγεια του αστυνομικού “μεγάρου” βγαίνουν κραυγές απόγνωσης για την άθλιες συνθήκες που βιώνουν οι μετανάστες κρατούμενοι. Μπορεί σήμερα να ησύχασαν με το ζόρι κάπως τα πράγματα, αλλά τις αμέσως προηγούμενες μέρες στα κρατητήρια οι μετανάστες προχώρησαν σε απεργία πείνας για να ακουστεί η φωνή τους. Υπεράριθμοι κρατούμενοι στοιβαγμένοι ο ένας πάνω στον άλλο, άθλιο φαγητό, διακοπή της παροχής υπηρεσιών καθαριότητας και ιατρικής περίθαλψης καταγγέλλουν άνθρωποι που – δεν πρέπει να ξεχνάμε – δεν έχουν δικαστεί ακόμα για τίποτα και πολλοί από αυτούς κρατούνται διοικητικά, μόνο και μόνο επειδή τους λείπει κάποιο νομιμοποιητικό έγγραφο.

Αρκετοί από τους κρατούμενους που εξεγέρθηκαν μεταφέρθηκαν σε κρατητήρια άλλων πόλεων, οι υπόλοιποι μας κατήγγειλαν ότι υποχρεώθηκαν να σταματήσουν την απεργία πείνας, ενώ αφέθηκαν στην αβεβαιότητα για το εάν όντως εκπροσωπήθηκαν νομικά τα αιτήματά τους.

Το Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης συμπαρίσταται στους κρατούμενους των κρατητηρίων του αστυνομικού μεγάρου Χανίων στον αγώνα τους για αξιοπρεπείς συνθήκες κράτησης. Επίσης καταγγέλλει τον παραλογισμό των πολύμηνων κρατήσεων για διοικητικές παραβάσεις, πχ η μη κατοχή νομιμοποιητικών εγγράφων όσον αφορά μετανάστες. Είναι σύνηθες πλέον να κρατούνται για αυτό το λόγο μετανάστες που δεν διέπραξαν κανένα ποινικό αδίκημα έως και 12 μήνες σε κρατητήρια αστυνομικών τμημάτων, ενώ προ της σχετικής κοινοτικής ντιρεκτίβας - μνημείο αίσχους του 2008, δεν μπορούσαν να κρατηθούν πάνω από 3 μήνες.

Οι αστυνομικοί διά των συνδικαλιστικών τους οργάνων μόλις προσφάτως εκδήλωσαν την βούλησή τους να γίνουν κάποια βήματα προόδου όσον αφορά την συμπεριφορά τους απέναντι στους μετανάστες. Τα άθλια υπόγεια του “μεγάρου” είναι για μας τώρα ένα από τα πεδία που θα κριθούν τα λόγια τους. Όσον αφορά την αστυνομία ως θεσμό, αυτή φέρει ακέραιη την ευθύνη της αθλιότητας των συνθηκών κράτησης.

Το ελληνικό κράτος όπως συνηθίζει σπεύδει να ευθυγραμμιστεί με κάθε άδικη, ρατσιστική, και γενικώς αντιλαϊκή οδηγία της ΕΕ, παρόλο που η συγκεκριμένη είναι στο χέρι της να μην την εφαρμόσει, ενώ παράλληλα βέβαια αρνείται πεισματικά να συμμορφωθεί με τις ελάχιστες που στρέφονται υπέρ της διαφύλαξης στοιχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, φροντίζοντας να μη θιγούν τα μεγάλα συμφέροντα λίγων. Αποδεικνύει έτσι ότι είναι στην πρώτη γραμμή του πολέμου που έχουν κηρύξει τα δυτικά κράτη πλέον και στο εσωτερικό τους, με την ποινικοποίηση της φτώχειας και τον εξοβελισμό των αδύναμων – προς το παρόν των μεταναστών – στην κατηγορία του μη πολίτη, του παρία εκείνου που όσο δεν είναι οικονομικά εκμεταλλεύσιμος, θα είναι αποκλεισμένος ή και κυριολεκτικά έγκλειστος. Απευθυνόμαστε στα αδέρφια μας τους έλληνες εργαζόμενους για να τους προειδοποιήσουμε ότι η μοίρα αυτή περιμένει και τους ίδιους εάν δεν παλαίψουμε όλοι μαζί για τα δικαιώματά μας.

Ισόβια σε χρήστρια για 12 γραμμάρια ηρωίνης!

Ελευθεροτυπία, Δευτέρα 27 Σεπτεμβρίου 2010


Έντυπη Έκδοση
 
Σε ισόβια κάθειρξη καταδικάστηκε την περασμένη Τετάρτη από το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων, σε συνεδρίασή του στη μεταβατική του έδρα στη Μυτιλήνη, η 45χρονη Μαριάνθη Πατσελή, γνωστή χρήστρια ναρκωτικών αλλά και από τους πρωτεργάτες κινήσεων υπεράσπισης των δικαιωμάτων των φυλακισμένων.


Κι αυτό παρά τη θετική παρέμβαση του εισαγγελέα της έδρας Γιώργου Οικονόμου, ο οποίος τόνισε ότι δεν έχει καμία αμφιβολία το δικαστήριο όσον αφορά την επιστημονική τεκμηρίωση περί τοξικομανίας και την πραγματική κατάσταση της κατηγορουμένης.
Η σύλληψη της Πατσελή ακολούθησε τη σύλληψη δύο άλλων γυναικών γνωστών χρηστριών της Μυτιλήνης πριν από περίπου 15 μήνες, πάνω στις οποίες βρέθηκαν αντίστοιχα 14 και 12 γραμμάρια ηρωίνης. Οι δύο αυτές γυναίκες κατέθεσαν ότι προμηθεύτηκαν τα 26 αυτά γραμμάρια ηρωίνης από την Πατσελή, σύμφωνα δε με τη μία, τα 14 από αυτά τα 26 γραμμάρια τα είχε προμηθευτεί από την Πατσελή έναντι καλλυντικών!
Το δικαστήριο με πρόεδρο τον εφέτη Σάββα Κυριακίδη καταδίκασε την Πατσελή σε ισόβια για την εμπορία αυτών των 12 γραμμαρίων ηρωίνης μη αποδεχόμενο ότι είναι χρήστρια ναρκωτικών. Κάτι που είχε στο παρελθόν γίνει αποδεκτό από ανάλογα δικαστήρια αλλά και με βουλεύματα άλλων δικαστηρίων. Ας σημειωθεί ότι η υποβληθείσα στο δικαστήριο ιατροδικαστική έκθεση ανέφερε ρητά στο δικαστήριο ότι η κατηγορούμενη είναι χρήστρια ουσιών.
Κατά τη διάρκεια της δίκης υποβλήθηκε αίτηση εξαίρεσης του κ. Κυριακίδη λόγω μεροληπτικής συμπεριφοράς του, ωστόσο η αίτηση εξαίρεσης του δικαστή απερρίφθη και ο ίδιος δίκασε και επιβεβαίωσε τις προηγούμενες αποφάσεις του, καταδικάζοντας την τοξικομανή να περάσει την υπόλοιπη ζωή της στη φυλακή!
Στο θέμα παρενέβη χθες ο βουλευτής Α' Θεσσαλονίκης του ΣΥΡΙΖΑ Τάσος Κουράκης σημειώνοντας πως «με ισόβια δεσμά καταδικάστηκε εξαρτημένη χρήστρια».
ΣΤΡΑΤΗΣ ΜΠΑΛΑΣΚΑΣ

Ανεφάρμοστη η επιτάχυνση ποινικής δίκης

Ελευθεροτυπία, Παρασκευή 24 Σεπτεμβρίου 2010
 
Έντυπη Έκδοση
! Κριτική κατά του νομοσχεδίου για την επιτάχυνση της ποινικής δίκης διατυπώνει ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών, εγκαλώντας το υπ. Δικαιοσύνης ότι προώθησε αλλαγές πρακτικά ανεφάρμοστες, υπό καθεστώς ακατανόητου πανικού.


Κάθετα αντίθετος δηλώνει στις διατάξεις που προβλέπουν ότι η αναβολή μιας υπόθεσης δεν θα υπερβαίνει τους δύο μήνες, ενώ στη δικάσιμο που θα ορίζεται ύστερα από την αναβολή το δικαστήριο θα έχει την ίδια σύνθεση. Οι δικηγόροι εκτιμούν ότι ελλείψει αιθουσών και δικασίμων η ρύθμιση δεν πρόκειται να προχωρήσει και αντί να λύσει θα δημιουργήσει αξεπέραστα προβλήματα. Αμφισβητούν επίσης τη διεύρυνση της αρμοδιότητας του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου.
Β.ΦΩΤ.

«Να καταργηθεί η ποινικοποίηση του συνδικαλισμού»

Ελευθεροτυπία, Παρασκευή 24 Σεπτεμβρίου 2010


Έντυπη Έκδοση

ΣΥΝ: ΠΑΡΤΕ ΠΙΣΩ ΤΙΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΟΝ ΤΡΟΜΟΝΟΜΟ


Πρωτοφανές πραξικόπημα σε βάρος των συνταγματικών ελευθεριών, χαρακτηρίζει το τμήμα δικαιωμάτων του ΣΥΝ τις αιφνιδιαστικές αλλαγές που επέφερε κρυφά μέσα στο καλοκαίρι η κυβέρνηση στον τρομονόμο και καλεί τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη να επαναφέρει τις συγκεκριμένες διατάξεις στην ολομέλεια για να τις καταργήσει, μαζί με τους δύο προηγούμενους τρομονόμους.


Ο ΣΥΝ εκφράζει την αποδοκιμασία του στις νέες αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις της κυβέρνησης, τις οποίες θεωρεί αντισυνταγματικές, καθώς ψηφίστηκαν από το θερινό τμήμα της Βουλής και όχι από την αρμόδια για τέτοια ζητήματα ολομέλεια της Βουλής.
Οπως αποκάλυψε η «Ε», το Β' τμήμα θερινών διακοπών της Βουλής, κυρώνοντας τις συμβάσεις του ΟΗΕ για το οργανωμένο έγκλημα, ψήφισε παράλληλα και σωρεία τροποποιήσεων της αντιτρομοκρατικής νομοθεσίας. Με τον κρυφό της «τρομονόμο» η κυβέρνηση ποινικοποίησε την πολιτική και συνδικαλιστική δράση και νομιμοποίησε τους ανώνυμους μάρτυρες στις δίκες τρομοκρατίας και οργανωμένου εγκλήματος!

Συγκεκριμένα, καταργήθηκε η διάταξη που όριζε ότι δεν συνιστά τρομοκρατική πράξη η τέλεση συγκεκριμένων αδικημάτων όταν συνδέονται με την άσκηση θεμελιωδών ατομικών, πολιτικών και συνδικαλιστικών ελευθεριών, η οποία είχε τεθεί ως ασφαλιστική δικλίδα για τη δίωξη απλών διαδηλωτών. Παράλληλα, ορίστηκε ότι το δικαστήριο μπορεί με αιτιολογημένη απόφασή του να δεχθεί την κατάθεση μαρτύρων, χωρίς αποκάλυψη των στοιχείων τους.

Οι αλλαγές αυτές και ο μυστικός τρόπος με τον οποίο έγιναν υποδηλώνουν μια νομοθετική προετοιμασία της κυβέρνησης για την αντιμετώπιση άγριων κοινωνικών συγκρούσεων το χειμώνα. Την άποψη αυτή ενισχύει και η υπαναχώρηση της κυβέρνησης σε δύο άλλα κρίσιμα θέματα. Την κατάργηση του ιδιώνυμου της κουκούλας, την οποία είχε υποσχεθεί από την πρώτη μέρα της εκλογής της, και την αλλαγή του καθεστώτος λειτουργίας των καμερών της αστυνομίας στους δρόμους, ώστε ο έλεγχος και η χρήση τους να μη γίνεται αυθαίρετα από την ΕΛ.ΑΣ. Και στα δύο αυτά θέματα, τον πρώτο λόγο έχει το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη ασφαλώς...


ΧΡ. ΖΕΡΒΑΣ

Γεμίζουν αντί να αδειάζουν οι φυλακές

Έντυπη Έκδοση



Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Κυριακή 12 Σεπτεμβρίου 2010
 
Της ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΛΙΝΑΡΔΟΥ
 
Τι δεν έχει αλλάξει από το 1911 μέχρι σήμερα στη χώρα μας; Ο όρος της υφ' όρων απόλυσης κρατουμένων από τις φυλακές! Και τι άλλο δεν έχει αλλάξει; Ο λόγος και ο τρόπος που η εκάστοτε κυβέρνηση αυτού του τόπου χρησιμοποιεί αυτόν τον όρο.


Αυτό προκύπτει μεταξύ άλλων από την έρευνα του βρετανικού Πανεπιστημίου Queen Mary στο Λονδίνο, την οποία συνέταξε ο Λεωνίδας Κ. Χελιώτης, διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Κέιμπριτζ και λέκτορας Εγκληματολογίας στη Νομική Σχολή του Κουίν Μέρι στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου και έχει τίτλο: «Ο θεσμός της υφ' όρων απόλυσης στην Ελλάδα».


Καμία μεταρρύθμιση

Οπως επισημαίνει στην εισαγωγή του, «ο όρος της υφ' όρων απόλυσης χρονολογεί έναν αιώνα. Αυτό όμως που είναι εντυπωσιακό είναι πως καμία από τις μεταρρυθμίσεις που έχουν γίνει εδώ και έναν αιώνα δεν επέφερε τα επιθυμητά αποτελέσματα για μια προοδευτικά μεγάλης κλίμακας αλλαγή». Δηλαδή, επανένταξη κρατουμένων και αποσυμφόρηση των φυλακών.

Αντιθέτως, οι κρατούμενοι στις ελληνικές φυλακές αυξήθηκαν σημαντικά τις τελευταίες δύο δεκαετίες. Αναφέρεται χαρακτηριστικά στη δεκαετία 1996-2006, κατά την οποία παρατηρεί αύξηση του ποσοστού των κρατουμένων (καταδικασθέντων και όχι προφυλακισθέντων) κατά 52,6%!

Επισημαίνει ο Λ. Χελιώτης: «Στην πραγματικότητα, στο πλαίσιο μιας πομπώδους ρητορικής με σκοπό την εξάλειψη σοβαρών αδικιών εις βάρος των κρατουμένων, ο όρος υφ' όρων απόλυση στην Ελλάδα χρησιμοποιήθηκε περισσότερο για τον έλεγχο των κρατουμένων. Αυτό μπορεί να γίνει κατανοητό από δύο φαινομενικά αντιφατικές, αλλά τελικά συμπληρωματικές έννοιες. Αφ' ενός μεν η υπό όρων απόλυση χρησιμοποιήθηκε ως εργαλείο μηδενικού κόστους για την ελάφρυνση των ήδη επιβαρημένων φυλακών και από την άλλη με τη μέθοδο "καρότου και μαστιγίου" ως μηχανισμός ελέγχου των κρατουμένων».

Εντυπωσιάζει, αλλά ο θεσμός φαίνεται να εφαρμόστηκε προς όφελος των κρατουμένων που πληρούσαν τα κριτήρια μόνον κατά τη διάρκεια της περιόδου 1917-1923. Το ποσοστό των κρατουμένων που ευεργετήθηκαν από το θεσμό ανήλθε στο 88%!

Παρέμειναν στη φυλακή μόνο ζωοκλέφτες, ληστές και γενικότερα κακοποιοί που απασχολούσαν διαρκώς τη δικαιοσύνη και ήταν χαρακτηρισμένοι ως υψηλού ρίσκου κρατούμενοι. Ομως, το 1933 η χορήγηση της υφ' όρων απόλυσης περιορίστηκε στην κατηγορία των κρατουμένων με μηδενικό ρίσκο. Το ελάχιστο όριο προφυλάκισης ανήλθε στους έξι μήνες και ένας κρατούμενος μπορούσε να ζητήσει την αποφυλάκισή του όταν συμπλήρωνε τα δύο τρίτα της ποινής.

Με την πορεία των χρόνων η υφ' όρων απόλυση «συγκεντρώθηκε στα χέρια παραδοσιακά σκληρών δικαστικών, με αποτέλεσμα να προκληθούν πρακτικοί περιορισμοί ως προς τη χορήγηση της σε κρατούμενους. Αυτό ακρωτηρίασε τον θεσμό και προκάλεσε την έντονη δυσαρέσκεια αλλά και το θυμό των κρατουμένων», υπογραμμίζει ο Λ. Χελιώτης.

Παράλληλα, όπως επισημαίνει και ο ίδιος, με την απουσία των κοινωνικών υπηρεσιών τα κριτήρια αξιολόγησης κινδύνου σε περίπτωση αποφυλάκισης ενός κρατούμενου (για παράδειγμα, ο χαρακτήρας του) αφέθηκαν αποκλειστικά στους εισαγγελείς και αυτό δημιούργησε και δημιουργεί προβλήματα, όπως πιστοποιούν πηγές και από το υπουργείο Δικαιοσύνης.

Αυτή τη στιγμή σε αρκετές ελληνικές φυλακές παρατηρείται δραματική έλλειψη υπαλλήλων στις κοινωνικές υπηρεσίες κι αυτό αποτελεί ένα σοβαρό πρόβλημα. «Το ρόλο του τελικού κριτή κατέχουν σε ορισμένες περιπτώσεις συντηρητικοί (sic) εισαγγελείς οι οποίοι μπορεί να απαγορέψουν την άδεια σε κάποιον μόνον και μόνον επειδή είναι αξύριστος»!

Για τις άδειες που είναι προπομπός και ουσιαστικά συνιστούν δοκιμαστικό στάδιο ώστε να εφαρμοστεί στη συνέχεια η υφ' όρων απόλυση, συνεδριάζουν τα τοπικά συμβούλια των φυλακών. Ωστόσο, με νόμο που πέρασε ο πρώην υπουργός Δικαιοσύνης Ν. Δένδιας τον Ιούλιο του 2009, σε περίπτωση που συμβούλιο με εισαγγελέα έχουν διαφορετική άποψη, καθοριστικό ρόλο παίζει η άποψη του εισαγγελέα. Και να σκεφτεί κανείς πως ο εισαγγελέας μπορεί να μην έχει ξαναδεί ποτέ στην ζωή του τον άνθρωπο που καλείται να κρίνει...

«Αν και περιορισμένα, τα ιστορικά στοιχεία καταδεικνύουν ότι κρίσεις με τη μέθοδο της περιπτωσιολογίας (clinical judgments) έδωσε αφορμή για ένα ιδιοσυγκρασιακό και άδικο σύστημα», επισημαίνει ο Λ. Χελιώτης. Ενα σύστημα το οποίο, σε αντίθεση με πολλές άλλες χώρες της Ε.Ε. που παρατηρώντας την δραματική αύξηση των κρατουμένων λόγο οικονομικής κρίσης στοχεύουν όλο και περισσότερο στην αναμόρφωσή του, επιμένει να είναι άδικο και άτολμο με τις όποιες συνέπειες...

Υφ' όρων απόλυση, τακτικές άδειες και θεσμός της εργασίας. Είναι τα τρία σημεία που χώρες με υψηλό δείκτη εγκληματικότητας και μετά τις έντονες παρεμβάσεις της Ε.Ε. του 2006 μεριμνούν πλέον για την αποφυλάκιση κρατουμένων ήδη ενταγμένων στην κοινωνία και όχι κακοποιών με «διδακτορικό» όπως συμβαίνει στη χώρα μας.

Από τα επίσημα στοιχεία που αναλύει ο Λ. Χελιώτης προκύπτει ότι, παρά τα κατά καιρούς μεγαλεπήβολα σχέδια των εκάστοτε κυβερνήσεων, τις εξεγέρσεις και τις αυτοκτονίες μέσα στις φυλακές, η χώρα μας επιμένει σε ένα σύστημα που αντί να αδειάζει τις φυλακές, τις γεμίζει...

Τα στατιστικά


Το ποσοστό των υποθέσεων των καταδικασθέντων κρατουμένων από το 1996 έως το 2006 αυξήθηκε κατά 73,5% και το ποσοστό των προφυλακισμένων κατά 15,3%! Το ενδιαφέρον είναι ότι το μεγαλύτερο ποσοστό αφορά ανθρώπους που καταδικάστηκαν από πέντε έως είκοσι χρόνια (332,7%). Ακολουθούν οι καταδικασθέντες από τρία έως πέντε χρόνια, ποσοστό 323,3%, σε ισόβια κάθειρξη 144,1% και μέχρι έξι μήνες ποσοστό 122,4%.

Από τον Ιανουάριο του 2006 έως και τον Ιανουάριο του 2010 (στοιχεία του υπουργείου Δικαιοσύνης), προκύπτει πως έχουν μειωθεί οι κρατούμενοι με λίγα χρόνια φυλάκισης (μέχρι 5 χρόνια) αλλά έχουν αυξηθεί οι βαριές καταδίκες. Από 599 σε 823 οι ισοβίτες και οι κατάδικοι με 5-10 χρόνια από 2.000 αυξήθηκαν σε 2.594.

Τι συμβαίνει όμως στην Ευρώπη; Εδώ και χρόνια επικεντρώνονται σε προγράμματα επανένωσης των κρατουμένων με τις οικογένειές τους και επαγγελματική κατάρτιση αυτών με την ενίσχυση του θεσμού της κοινωνίας μέσω του θεσμού των τακτικών αδειών.

1η μαρτυρία

Μαρτυρία κρατούμενου στο ψυχιατρικό κατάστημα Κορυδαλλού:

«Τον Δεκέμβριο του 2009 πέρασα πειθαρχικό συμβούλιο ενώ ήδη με είχαν τέσσερις ημέρες στην απομόνωση χωρίς εισαγγελική διαταγή και έχοντας άτυπη απαγόρευση να πηγαίνουμε τουαλέτα με έναν συγκρατούμενό μου και ξεβρακώνοντάς μας 12 φορές την ημέρα... μόλις μας πέρασαν εισαγγελέα έφαγα εγκλεισμό έξι ημερών στην κάτω απομόνωση χωρίς στρώματα και κουβέρτες. Με έβγαλαν για φαΐ και νόμιζε ένας υπάλληλος ότι είχα κάτι στο χέρι μου ενώ είχα μόνον ψωμί. Μου είχαν πιάσει και μου έστριβαν το χέρι τουλάχιστον 5 υπάλληλοι. Ενώ δεν βρήκαν τίποτα μου βάλανε χειροπέδες και με βάραγαν 13 άτομα. Μου πάταγαν το κεφάλι κάτω και με είχαν σε λιπόθυμη κατάσταση τουλάχιστον μισή ημέρα...»

2η μαρτυρία

Μαρτυρία αδελφής κρατούμενου που πέθανε στις 25 Ιουνίου στα Γρεβενά:

«Σας γράφω στη μνήμη του αδελφού μου Στράτου του Βραζιλιάνου που πέθανε στις 25 Ιουνίου στις φυλακές σε ηλικία 34 ετών... Μετά από 12 χρόνια στη φυλακή για μικροκλοπές που έκανε στα 17 και στα 19 του και έφαγε συνολικά 28 χρόνια. Θα ήθελα πραγματικά κάποιος να μου πει αν αυτό είναι σωφρονισμός. Ο αδελφός μου για δέκα ημέρες μάς έλεγε ότι δεν ήταν καλά και ότι δεν τον πηγαίνουν σε γιατρό. Δεν μπορούσε να φάει και έτρεμαν τα χέρια του. Σε δύο ημέρες τον πήγανε σε ψυχίατρο. Είναι γελοίο! Τον ξαναπήγαν στην φυλακή, ενώ δεν ήταν καλά. Βάζουμε τον δικηγόρο μας να πάρει τηλέφωνο και η συνομιλία του με το όργανο της τάξης είναι:

Δικηγόρος: Πήρα τηλέφωνο για τον Στράτο. Γιατί δεν τον αφήσατε στον γιατρό;

Υπάλληλος: Μην αγχώνεστε, είναι καλά. Απλά θέλει να φύγει από εδώ γιατί δεν του αρέσει και γι' αυτό τα κάνει αυτά...

Πέντε ημέρες μετά, ο αδελφός μου πέθανε. Από ανακοπή καρδιάς μάς είπαν! Θα ήθελα να ξέρω γιατί άτομα σαν τον αδελφό μου για μαλακίες να τρώνε 30 χρόνια επειδή κλέβανε όταν ήταν πιτσιρίκια και γιατί δεν του έδωσαν ποτέ άδεια; Γιατί να ξαναγγίξω τον αδελφό μου σε φέρετρο παγωμένο μετά από 12 χρόνια; Γιατί τον αγνοήσανε επειδή ήταν ο κανένας...»

Ευρωκαταδίκη για τις συνθήκες κράτησης του Σ. Ξηρού

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Ηλεκτρονική Έκδοση


enet.gr, 17:24 Πέμπτη 9 Σεπτεμβρίου 2010
 
Ανεπαρκή χαρακτήρισε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων την ιατρική φροντίδα που παρέχεται στον Σάββα Ξηρό, ύστερα από προσφυγή που είχε καταθέσει ο τελευταίος.
 
Λεζάντα: Ελλείψεις στην ιατρική φροντίδα που παρέχεται στον Σ. Ξηρό αναγνώρισε το Ευρ. Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (στη φωτό, το κτίριο του δικαστηρίου)


Το δικαστήριο αποδέχθηκε ομοφώνως την προσφυγή του κρατουμένου, ο οποίος επικαλείτο παραβίαση του άρθρου 3 της ευρωπαϊκής σύμβασης για την προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου, που απαγορεύει την απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση κρατουμένων. Ο Σ. Ξηρός υποστήριζε ότι η κράτησή του στις φυλακές, παρά τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει «συνιστά απάνθρωπη και απαξιωτική μεταχείριση».
Στην απόφασή του το Δικαστήριο επιδίκασε υπέρ του Σ. Ξηρού την καταβολή από το ελληνικό δημόσιο αποζημίωσης ύψους 1.000 ευρώ για ηθική βλάβη. Οι ελληνικές δικαστικές αρχές επικρίνονται επειδή απέρριψαν όλες τις αιτήσεις αναστολής της ποινής του, προκειμένου να νοσηλευθεί σε νοσοκομείο. Όπως σημειώνει το Ευρωδικαστήριο, οι ιατρικές υπηρεσίες στις φυλακές Κορυδαλλού δεν είναι καθόλου συγκρίσιμες με εκείνες των νοσοκομείων.
Στο σκεπτικό της απόφασης το δικαστήριο υπενθυμίζει στην Ελλάδα τις υποχρεώσεις της, όπως ότι κάθε κράτος έχει καθήκον να παρέχει ιατρική και άλλη φροντίδα σ' έναν, διαπιστωμένα, άρρωστο κρατούμενο.

Επιτέλους τέλος στο μαρτύριο για τις κρατούμενες

Έντυπη Έκδοση
Ελευθεροτυπία, Σάββατο 4 Σεπτεμβρίου 2010

«ΚΟΛΠΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ»

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΖΕΡΒΑ