Άντρες του Λιμενικού Πειραιά βασάνισαν άγρια 20χρονη κρατούμενη
Ποιος είπε ότι τελείωσαν τα βασανιστήρια; Και ποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι το εξπρές του μεσονυχτίου δεν συνεχίζει εν έτη 2011 το θλιβερό του δρόμο; Η ιστορία που θα διηγηθούμε, αποδεικνύει ακριβώς το αντίθετο.
Όλα άρχισαν στις 13 Απριλίου, όταν άντρες του Λιμενικού στον Πειραιά συνέλαβαν 20χρονη Ρουμάνα, η οποία είχε στην κατοχή της ποσότητα ινδικής κάνναβης. Η συνέχεια γνωστή: ανάκριση, απολογία, προφυλάκιση... Ίσως να μην είχε ιδιαίτερη αξία η αναφορά μας στο γεγονός αν δεν είχαν μεσολαβήσει απίστευτες βιαιότητες κατά τη διάρκεια της ανάκρισης. Όχι ότι είναι η πρώτη φορά που οι κρατούμενοι, ιδίως οι κρατούμενες, υφίστανται βασανιστήρια, απλώς δύσκολα προκύπτουν καταγγελίες. Αλλά ας έρθουμε στα γεγονότα, όπως τα περιγράφει στην κατάθεσή της η 20χρονη.
“...Στο Λιμενικό το δήλωσα από την αρχή, αλλά άρχισαν να με χαστουκίζουν. Με ρωτούσαν στα ελληνικά αλλά εγώ δεν καταλάβαινα. Τους είπα στα αγγλικά ότι δεν καταλαβαίνω καλά τα ελληνικά. Βρήκαν πάνω μου ένα βιβλιαράκι με εκφράσεις ελληνικών από τα ρουμανικά. Εκεί ήταν σημειωμένο το “δεν καταλαβαίνω ελληνικά” και συνέχισαν να με χτυπούν χειρότερα (...) Στο Λιμενικό με χτύπησαν άσχημα ιδίως στα χέρια. Τις χειροπέδες μου τις γύρισαν με τα χέρια πίσω και μου έβαλαν σακούλες στο πρόσωπο. Αυτό επαναλήφθηκε δύο φορές με τη σακούλα στο στόμα. Μετά ένας από αυτούς με πήγε σε ένα δωμάτιο, μόνον εγώ και αυτός και άρχισε να με ψαχουλεύει, να με πειράζει στο στήθος και λοιπά. Μετά άρχισε να με δέρνει. Ήρθαν και οι άλλοι μετά. Με ρωτούσαν συνεχώς: “θέλεις πίπα;” “σου αρέσει η πίπα;” Στο πίσω μέρος του ποδιού μου έχω ένα μεγάλο σημάδι. Δεν ξέρω με τι με λαβώσανε. Έχασα τις αισθήσεις μου τρεις φορές. Ένας με κλώτσησε στον πισινό και γενικά δεν ήξερα τι μου γινόταν (...)
Η κοπέλα αυτή τη στιγμή βρίσκεται στις φυλακές Κορυδαλλού.
Η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων, καταγγέλλει την απάνθρωπη συμπεριφορά των αντρών του Λιμενικού, τα στοιχεία των οποίων εύκολα μπορούν να προκύψουν από την ώρα σύλληψης και παραμονής της νεαρής στο ανακριτικό λιμενικό γραφείο. Καλούμε το υπουργείο Δικαιοσύνης να πάρει άμεσα θέση, ελπίζοντας ότι η υπόθεση δεν θα μπει στα συρτάρια. Από μας, τουλάχιστον, θα υπάρχει συνέχεια.
ΑΡΧΕΙΟ
Πέμπτη, 21 Απριλίου 2011
Παρασκευή, 8 Απριλίου 2011
3ο Αντιτρομοκρατικό Φεστιβάλ
Κατηγορίες:
άλλα δημοσιεύματα
Από το 1ο στο 3ο Αντιτρομοκρατικό Φεστιβάλ
Το 3ο Αντιτρομοκρατικό Φεστιβάλ γίνεται σε μια περίοδο όπου η εξουσία και οι μηχανισμοί καταστολής εξαπολύουν ολομέτωπη επίθεση απέναντι στα κινήματα αντίστασης και ανατροπής. Το δόγμα της «ασφάλειας» και του «εσωτερικού εχθρού» και το ιδεολόγημα της «πάταξης της τρομοκρατίας», έχοντας εισαχθεί στην ιδεολογική προπαγάνδα του κράτους εδώ και πολλά χρόνια, παραμένουν ενεργά και ενισχύονται με την υιοθέτηση τρομονόμων και ευρωπαϊκών συμφωνιών, καθώς και τη σκλήρυνση του νομοθετικού και κατασταλτικού πλαισίου.
Από την ψήφιση του πρώτου τρομονόμου το 2001 και τις συλλήψεις για την υπόθεση της 17Ν το καλοκαίρι του 2002, το κίνημα αλληλεγγύης αγωνίστηκε για την αναχαίτιση της τρομολαγνείας και της «εγκληματοποίησης» των ένοπλων οργανώσεων, για την κατάργηση των ειδικών δικών και των ειδικών συνθηκών κράτησης, για το ξεσκέπασμα σωρείας φρονηματικών διώξεων. Και μπορεί να μην πέτυχε τη συνολική ανατροπή των σχεδιασμών, αποκάλυψε όμως σε πολλές περιπτώσεις τις μεθοδεύσεις των διωκτικών μηχανισμών, ανέδειξε τον πραγματικό χαρακτήρα των τρομονόμων και κατοχύρωσε σε ευρύτερα ακροατήρια τον πολιτικό χαρακτήρα των συγκεκριμένων διώξεων καθώς και την αναγνώριση της ιδιότητας του πολιτικού κρατούμενου.
Το 3ο Αντιτρομοκρατικό Φεστιβάλ γίνεται σε μια εποχή διευρυμένων συλλήψεων αγωνιστών/ριών, πολιτικών διώξεων και κατακόρυφης αύξησης του αριθμού των πολιτικών κρατούμενων.
Η αλληλεγγύη απέναντι στους πολιτικούς κρατούμενους είναι υποχρέωση όλων όσοι παλεύουν ενάντια στην υπάρχουσα τάξη πραγμάτων, όλων όσοι κατανοούν ότι η σύγχρονη βαρβαρότητα στηρίζεται πάνω στην εξόντωση των αντιπάλων της.
Το 3ο Αντιτρομοκρατικό Φεστιβάλ, θέλουμε να αποτελέσει, εκτός από χώρο κατάθεσης συλλογικών εμπειριών αντίστασης και αλληλεγγύης από την Ευρώπη και τη Λατινική Αμερική, και μια ευκαιρία συζήτησης και προβληματισμού για τη συγκυρία. Η παρουσία και συμμετοχή ανθρώπων από διαφορετικές πολιτικές διαδρομές, αλλά με κοινή επιλογή και επιδίωξη η αλληλεγγύη να αποτελεί πάντα οργανική συνιστώσα του ευρύτερου ανατρεπτικού κινήματος, περιμένουμε να συμβάλει σημαντικά στη διεύρυνση του κινήματος αλληλεγγύης στους πολιτικούς κρατούμενους
Απέναντι στην κρατική καταστολή και στη σύγκρουση με το κράτος,
η θέση μας είναι με τους πολιτικούς κρατούμενους
Δείτε αναλυτικά το πρόγραμμα του 3ου Αντιτρομοκρατικού Φεστιβάλ στο link: Πρόγραμμα
Το 3ο Αντιτρομοκρατικό Φεστιβάλ γίνεται σε μια περίοδο όπου η εξουσία και οι μηχανισμοί καταστολής εξαπολύουν ολομέτωπη επίθεση απέναντι στα κινήματα αντίστασης και ανατροπής. Το δόγμα της «ασφάλειας» και του «εσωτερικού εχθρού» και το ιδεολόγημα της «πάταξης της τρομοκρατίας», έχοντας εισαχθεί στην ιδεολογική προπαγάνδα του κράτους εδώ και πολλά χρόνια, παραμένουν ενεργά και ενισχύονται με την υιοθέτηση τρομονόμων και ευρωπαϊκών συμφωνιών, καθώς και τη σκλήρυνση του νομοθετικού και κατασταλτικού πλαισίου.
Από την ψήφιση του πρώτου τρομονόμου το 2001 και τις συλλήψεις για την υπόθεση της 17Ν το καλοκαίρι του 2002, το κίνημα αλληλεγγύης αγωνίστηκε για την αναχαίτιση της τρομολαγνείας και της «εγκληματοποίησης» των ένοπλων οργανώσεων, για την κατάργηση των ειδικών δικών και των ειδικών συνθηκών κράτησης, για το ξεσκέπασμα σωρείας φρονηματικών διώξεων. Και μπορεί να μην πέτυχε τη συνολική ανατροπή των σχεδιασμών, αποκάλυψε όμως σε πολλές περιπτώσεις τις μεθοδεύσεις των διωκτικών μηχανισμών, ανέδειξε τον πραγματικό χαρακτήρα των τρομονόμων και κατοχύρωσε σε ευρύτερα ακροατήρια τον πολιτικό χαρακτήρα των συγκεκριμένων διώξεων καθώς και την αναγνώριση της ιδιότητας του πολιτικού κρατούμενου.
Το 3ο Αντιτρομοκρατικό Φεστιβάλ γίνεται σε μια εποχή διευρυμένων συλλήψεων αγωνιστών/ριών, πολιτικών διώξεων και κατακόρυφης αύξησης του αριθμού των πολιτικών κρατούμενων.
Η αλληλεγγύη απέναντι στους πολιτικούς κρατούμενους είναι υποχρέωση όλων όσοι παλεύουν ενάντια στην υπάρχουσα τάξη πραγμάτων, όλων όσοι κατανοούν ότι η σύγχρονη βαρβαρότητα στηρίζεται πάνω στην εξόντωση των αντιπάλων της.
Το 3ο Αντιτρομοκρατικό Φεστιβάλ, θέλουμε να αποτελέσει, εκτός από χώρο κατάθεσης συλλογικών εμπειριών αντίστασης και αλληλεγγύης από την Ευρώπη και τη Λατινική Αμερική, και μια ευκαιρία συζήτησης και προβληματισμού για τη συγκυρία. Η παρουσία και συμμετοχή ανθρώπων από διαφορετικές πολιτικές διαδρομές, αλλά με κοινή επιλογή και επιδίωξη η αλληλεγγύη να αποτελεί πάντα οργανική συνιστώσα του ευρύτερου ανατρεπτικού κινήματος, περιμένουμε να συμβάλει σημαντικά στη διεύρυνση του κινήματος αλληλεγγύης στους πολιτικούς κρατούμενους
Απέναντι στην κρατική καταστολή και στη σύγκρουση με το κράτος,
η θέση μας είναι με τους πολιτικούς κρατούμενους
Δείτε αναλυτικά το πρόγραμμα του 3ου Αντιτρομοκρατικού Φεστιβάλ στο link: Πρόγραμμα
Τρίτη, 5 Απριλίου 2011
ΣτΠ: ΑΥΤΟΨΙΑ ΣΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΚΡΑΤΗΣΗΣ ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ ΤΩΝ ΝΟΜΩΝ ΡΟΔΟΠΗΣ ΚΑΙ ΕΒΡΟΥ
Κατηγορίες:
εκθέσεις / ανακοινώσεις / επιστολές φορέων
Συνήγορος του Πολίτη
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Αθήνα, 5.4.2011
ΑΥΤΟΨΙΑ ΣΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΚΡΑΤΗΣΗΣ ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ ΤΩΝ ΝΟΜΩΝ ΡΟΔΟΠΗΣ ΚΑΙ ΕΒΡΟΥ
Κλιμάκιο του Συνηγόρου του Πολίτη με επικεφαλής τον Βοηθό Συνήγορο του Πολίτη του Κύκλου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, κο Β. Καρύδη και μέλη του επιστημονικού προσωπικού της Αρχής, μαζί με αντιπροσωπεία της Εθνικής Επιτροπής Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, με επικεφαλής τον Πρόεδρό της, κο Κ. Παπαϊωάννου, πραγματοποίησε επίσκεψη το χρονικό διάστημα από 18 έως 20 Μαρτίου 2011 στην περιοχή των Νομών Έβρου και Ροδόπης. Σκοπός της επίσκεψης ήταν η διερεύνηση των συνθηκών στους χώρους κράτησης αλλοδαπών της περιοχής, της εφαρμογής της νομοθεσίας ασύλου, καθώς και των επί μέρους θεμάτων διαχείρισης των μεταναστευτικών ροών στα σημεία εισόδου.
Το κοινό κλιμάκιο επισκέφθηκε τους χώρους κράτησης και την περιοχή των χερσαίων συνόρων, και συναντήθηκε με τον Αστυνομικό Διευθυντή Ορεστιάδας όπως και τον Αστυνομικό Υποδιευθυντή Αλεξανδρούπολης. Επίσης, μετά από πρόσκληση της Αρχής πραγματοποιήθηκε σύσκεψη με την συμμετοχή εκπροσώπων τοπικών φορέων, του Δήμου Αλεξανδρούπολης, του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης, του Νοσοκομείου Αλεξανδρούπολης, αστυνομικών υπαλλήλων, καθώς και Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων οι οποίες δραστηριοποιούνται στην περιοχή.
Κοινή διαπίστωση του κλιμακίου, αλλά και όλων των εμπλεκομένων φορέων υπήρξε ότι η κατάσταση στην περιοχή, κυρίως την τελευταία διετία, έχει λάβει διαστάσεις ανθρωπιστικής κρίσης, λόγω της ιδιαίτερης αύξησης του αριθμού των εισερχομένων αλλοδαπών. Η σοβαρότητα της κατάστασης απαιτεί ανάλογη αντιμετώπιση. Πρέπει ιδιαιτέρως να επισημανθεί, ότι τίθενται σημαντικά ζητήματα παραβίασης θεμελιωδών δικαιωμάτων, τα οποία οφείλονται κυρίως στις άθλιες συνθήκες κράτησης, στις σημαντικές ελλείψεις στελέχωσης των αρμοδίων υπηρεσιών της Ελληνικής Αστυνομίας, καθώς και στη μη λήψη των αναγκαίων μέτρων, τα οποία έχουν εγκριθεί και χρηματοδοτηθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ήδη, ο Συνήγορος του Πολίτη και η Εθνική Επιτροπή Δικαιωμάτων του Ανθρώπου επεξεργάζονται την καταγραφή των προβλημάτων αυτών και προτάσεις για την αντιμετώπιση τους, οι οποίες θα αποσταλούν στους αρμοδίους φορείς. Παράλληλα, έχει ζητηθεί συνάντηση με τους αρμοδίους υπουργούς, προκειμένου να συζητηθούν τα αναγκαία άμεσα μέτρα για την αντιμετώπιση της ιδιαιτέρως κρίσιμης και επείγουσας αυτής κατάστασης.
Για περισσότερες πληροφορίες απευθυνθείτε στο:
Τμήμα Επικοινωνίας
Τζαβάρα Καλιρρόη τηλ.210 7289610 κιν. 6979448887
Τζάθα Αγγέλα τηλ 210 7289627
Παπαγεωργοπούλου Δημητρία τηλ.210 7289604
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Αθήνα, 5.4.2011
ΑΥΤΟΨΙΑ ΣΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΚΡΑΤΗΣΗΣ ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ ΤΩΝ ΝΟΜΩΝ ΡΟΔΟΠΗΣ ΚΑΙ ΕΒΡΟΥ
Κλιμάκιο του Συνηγόρου του Πολίτη με επικεφαλής τον Βοηθό Συνήγορο του Πολίτη του Κύκλου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, κο Β. Καρύδη και μέλη του επιστημονικού προσωπικού της Αρχής, μαζί με αντιπροσωπεία της Εθνικής Επιτροπής Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, με επικεφαλής τον Πρόεδρό της, κο Κ. Παπαϊωάννου, πραγματοποίησε επίσκεψη το χρονικό διάστημα από 18 έως 20 Μαρτίου 2011 στην περιοχή των Νομών Έβρου και Ροδόπης. Σκοπός της επίσκεψης ήταν η διερεύνηση των συνθηκών στους χώρους κράτησης αλλοδαπών της περιοχής, της εφαρμογής της νομοθεσίας ασύλου, καθώς και των επί μέρους θεμάτων διαχείρισης των μεταναστευτικών ροών στα σημεία εισόδου.
Το κοινό κλιμάκιο επισκέφθηκε τους χώρους κράτησης και την περιοχή των χερσαίων συνόρων, και συναντήθηκε με τον Αστυνομικό Διευθυντή Ορεστιάδας όπως και τον Αστυνομικό Υποδιευθυντή Αλεξανδρούπολης. Επίσης, μετά από πρόσκληση της Αρχής πραγματοποιήθηκε σύσκεψη με την συμμετοχή εκπροσώπων τοπικών φορέων, του Δήμου Αλεξανδρούπολης, του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης, του Νοσοκομείου Αλεξανδρούπολης, αστυνομικών υπαλλήλων, καθώς και Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων οι οποίες δραστηριοποιούνται στην περιοχή.
Κοινή διαπίστωση του κλιμακίου, αλλά και όλων των εμπλεκομένων φορέων υπήρξε ότι η κατάσταση στην περιοχή, κυρίως την τελευταία διετία, έχει λάβει διαστάσεις ανθρωπιστικής κρίσης, λόγω της ιδιαίτερης αύξησης του αριθμού των εισερχομένων αλλοδαπών. Η σοβαρότητα της κατάστασης απαιτεί ανάλογη αντιμετώπιση. Πρέπει ιδιαιτέρως να επισημανθεί, ότι τίθενται σημαντικά ζητήματα παραβίασης θεμελιωδών δικαιωμάτων, τα οποία οφείλονται κυρίως στις άθλιες συνθήκες κράτησης, στις σημαντικές ελλείψεις στελέχωσης των αρμοδίων υπηρεσιών της Ελληνικής Αστυνομίας, καθώς και στη μη λήψη των αναγκαίων μέτρων, τα οποία έχουν εγκριθεί και χρηματοδοτηθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ήδη, ο Συνήγορος του Πολίτη και η Εθνική Επιτροπή Δικαιωμάτων του Ανθρώπου επεξεργάζονται την καταγραφή των προβλημάτων αυτών και προτάσεις για την αντιμετώπιση τους, οι οποίες θα αποσταλούν στους αρμοδίους φορείς. Παράλληλα, έχει ζητηθεί συνάντηση με τους αρμοδίους υπουργούς, προκειμένου να συζητηθούν τα αναγκαία άμεσα μέτρα για την αντιμετώπιση της ιδιαιτέρως κρίσιμης και επείγουσας αυτής κατάστασης.
Για περισσότερες πληροφορίες απευθυνθείτε στο:
Τμήμα Επικοινωνίας
Τζαβάρα Καλιρρόη τηλ.210 7289610 κιν. 6979448887
Τζάθα Αγγέλα τηλ 210 7289627
Παπαγεωργοπούλου Δημητρία τηλ.210 7289604
Δευτέρα, 4 Απριλίου 2011
Θα αντισταθούμε στα ελληνικά Γκουαντανάμο;
Κατηγορίες:
αλλοδαποί,
συνθήκες κράτησης
4 Απρίλιος, 2011
Όλο το οπλοστάσιο της τρομολαγνικης υστερίας επιστράτευσε το Υπουργείο ενάντια σε έναν παλαιστίνιο πρόσφυγα και να ικανοποιήσει ύποπτες επιταγές.
Ο παλαιστίνιος Γκαλεμπ Ταλεμπ, απήχθη από τον καταυλισμό προσφύγων στην Πεντέλη όπου διέμενε σε μια παράγκα , οδηγήθηκε στα κρατητήρια της Πέτρου Ράλλη με ηχηρό τρόπο, εκτέθηκε στα κανάλια ως στέλεχος οργάνωσης και επίδοξος τρομοκράτης και κρατείται παράνομα από τις 14 Φεβρουάριου , παρότι αιτών άσυλο και προστατευόμενος από το νόμο, σε απομόνωση χωρίς επικοινωνία με άλλους κρατούμενους και με ασφυκτική επιτήρηση ακόμη και στις προσωπικές του στιγμές.
Κι αυτό χωρίς κανένα στοιχείο να υπάρχει σε βάρος του, χωρίς τίποτε να μπορεί να δικαιολογήσει τη σύλληψη του και με επίκληση μόνον ενός απόρρητου εγγράφου, άγνωστης προέλευσης και αξιοπιστίας, που κανείς δεν ξέρει τι περιέχει για να μπορεί να το ελέγξει είτε να το απαντήσει .
Ήδη μετά από 43 μέρες παράνομης κράτησης και 12 μέρες απεργίας πείνας ο παλαιστίνιος κρατούμενος που έχει οδηγηθεί σε απόγνωση έχει επανειλημμένα οδηγηθεί σε αυτοτραυματισμούς , με κίνδυνο της υγείας και της ζωής του, και ενώ απαιτείται μεταφορά του στο νοσοκομείο για να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση, αυτή δεν γίνεται με διάφορες δικαιολογίες.
Ήδη ο κρατούμενος κρατείται πια με χειροπέδες στο κελί του, κάτω από αυτές τις συνθήκες και εμποδίζεται ακόμη και να επικοινωνήσει με τους δικούς του.
Ζητάμε
- την άμεση μεταφορά του παλαιστίνιου πρόσφυγα στο Νοσοκομείο και
- την άρση της παράνομης και παράλογης κράτησής του
Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα
Όλο το οπλοστάσιο της τρομολαγνικης υστερίας επιστράτευσε το Υπουργείο ενάντια σε έναν παλαιστίνιο πρόσφυγα και να ικανοποιήσει ύποπτες επιταγές.
Ο παλαιστίνιος Γκαλεμπ Ταλεμπ, απήχθη από τον καταυλισμό προσφύγων στην Πεντέλη όπου διέμενε σε μια παράγκα , οδηγήθηκε στα κρατητήρια της Πέτρου Ράλλη με ηχηρό τρόπο, εκτέθηκε στα κανάλια ως στέλεχος οργάνωσης και επίδοξος τρομοκράτης και κρατείται παράνομα από τις 14 Φεβρουάριου , παρότι αιτών άσυλο και προστατευόμενος από το νόμο, σε απομόνωση χωρίς επικοινωνία με άλλους κρατούμενους και με ασφυκτική επιτήρηση ακόμη και στις προσωπικές του στιγμές.
Κι αυτό χωρίς κανένα στοιχείο να υπάρχει σε βάρος του, χωρίς τίποτε να μπορεί να δικαιολογήσει τη σύλληψη του και με επίκληση μόνον ενός απόρρητου εγγράφου, άγνωστης προέλευσης και αξιοπιστίας, που κανείς δεν ξέρει τι περιέχει για να μπορεί να το ελέγξει είτε να το απαντήσει .
Ήδη μετά από 43 μέρες παράνομης κράτησης και 12 μέρες απεργίας πείνας ο παλαιστίνιος κρατούμενος που έχει οδηγηθεί σε απόγνωση έχει επανειλημμένα οδηγηθεί σε αυτοτραυματισμούς , με κίνδυνο της υγείας και της ζωής του, και ενώ απαιτείται μεταφορά του στο νοσοκομείο για να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση, αυτή δεν γίνεται με διάφορες δικαιολογίες.
Ήδη ο κρατούμενος κρατείται πια με χειροπέδες στο κελί του, κάτω από αυτές τις συνθήκες και εμποδίζεται ακόμη και να επικοινωνήσει με τους δικούς του.
Ζητάμε
- την άμεση μεταφορά του παλαιστίνιου πρόσφυγα στο Νοσοκομείο και
- την άρση της παράνομης και παράλογης κράτησής του
Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα
Ακινδύνως Επικίνδυνα
Κατηγορίες:
δημοσιεύματα
Ελευθεροτυπία, Δευτέρα 4 Απριλίου 2011
Να βγω από αυτήν τη φυλακή;
Ένα κλάμα που δεν ξέρει
γιατί κλαίει.
Ολυμπία Καράγιωργα, Χειμώνας στη Λέρο
Για να διαμορφώσεις προϋποθέσεις αποτελεσματικής σωφρονιστικής πολιτικής, χρειάζεσαι σύγχρονη νομοθεσία, τεχνολογική/κτη- ριακή υποδομή, εξειδικευμένο προσωπικό και ανοιχτόκαρδες αντιλήψεις για το ποιόν και τη μοίρα των κρατουμένων και αποφυλακιζομένων. Και κυρίως ανθρώπινο ενδιαφέρον για το τι συμβαίνει «εντός των τειχών».
ΟΙ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΜΕΝΟΙ όροι είναι πολλοί. Βελτίωση, επανακοινωνικοποίηση, αποκατάσταση, επανένταξη αλλά, ως γνωστόν, το άτομο δεν αλλάζει, αν δεν αλλάζει ταυτόχρονα και το περιβάλλον του.
ΤΟ «ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ» του κάθε κρατούμενου είμαστε και εμείς (ο καθένας ξεχωριστά και η κοινωνία ως σύνολο). Εμείς, που συχνά -φοβισμένοι και ανασφαλείς- θέτουμε τα δικαιώματα των έγκλειστων υπό επανέλεγχο.
Ο ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΣ, όχι μόνο δεν πρέπει να στερείται τα δικαιώματά του, αλλά πρέπει να του αναγνωρισθεί το κοινωνικό δικαίωμα στην επανένταξη ως κρίσιμο στοιχείο της λειτουργικής (επαν)ενσωμάτωσής του στο πολιτικοκοινωνικό γίγνεσθαι. Η μεταγενέστερη συμμετοχή στην κοινωνική/δημόσια ζωή προϋποθέτει ενεργητική λειτουργία του δικαιώματος στην επανένταξη μέσα στη φυλακή. Θυμίζω ότι «αποκαθιστούμε» τον άνθρωπο και τις σχέσεις του και όχι την ίδια τη φυλακή ή την τιμωρία.
ΠΡΕΠΕΙ να συμφωνήσουμε σε ορισμένα αυτονόητα:
1) Η κοινωνική επανένταξη των κρατουμένων ως προσωπική διαδρομή δεν ταυτίζεται με την αποφυλάκιση.
2) Η κοινωνική επανένταξη ως θεσμική διαδικασία δεν είναι φιλανθρωπία, αλλά υποχρέωση του κοινωνικού κράτους και αυθεντική έκφραση της αλληλεγγύης της κοινωνίας των πολιτών.
3) Η κοινωνική επανένταξη ως μετασωφρονιστική μέριμνα προϋποθέτει λειτουργία δημοσίων δομών (εντός και εκτός της φυλακής).
4) Η κοινωνική επανένταξη ως δεύτερη ευκαιρία στην εποχή της διακινδύνευσης και των αποκλεισμών δεν μπορεί να πετύχει εάν δεν πιστεύουμε ότι όλοι (χωρίς διακρίσεις και στερεότυπα) έχουν το δικαίωμα να επιστρέψουν κοντά μας.
5) Η κοινωνική επανένταξη ως αντεγκληματική προοπτική συνιστά την προσφορότερη πολιτική πρόληψης, καθώς σπάει το φαύλο κύκλο ή τον κρίσιμο κρίκο της αέναης υποτροπής και καταστολής.
ΠΡΕΠΕΙ, συνεπώς, το δικαίωμα στην επανένταξη να ενταχθεί στα δικαιώματα του ανθρώπου· στο πλαίσιο της δυνατότητας αυτοκαθορισμού και αυτοδιάθεσης του δυνάμει ελεύθερου ανθρώπου. Αυτή ας είναι η πρώτη κοινή παραδοχή στο δύσκολο διάλογο που (ελπίζω ότι) θα ακολουθήσει μετά την κατάθεση του νέου σχεδίου Σωφρονιστικού Κώδικα.
ΥΓ.: Μέσα σε συνθήκες οικονομικο-κοινωνικής κρίσης, η εξαιρετική δουλειά της Διακομματικής Επιτροπής για τις συνθήκες κράτησης (πρόεδρος Δ. Λιντζέρης), η ανοικτή αντίληψη του υπουργού Δικαιοσύνης, η αγωνιστικότητα ης Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα αρκούν για να πείσουν ότι οι κρατούμενοι είναι συνάνθρωποί μας;
Να βγω από αυτήν τη φυλακή;
Ένα κλάμα που δεν ξέρει
γιατί κλαίει.
Ολυμπία Καράγιωργα, Χειμώνας στη Λέρο
Για να διαμορφώσεις προϋποθέσεις αποτελεσματικής σωφρονιστικής πολιτικής, χρειάζεσαι σύγχρονη νομοθεσία, τεχνολογική/κτη- ριακή υποδομή, εξειδικευμένο προσωπικό και ανοιχτόκαρδες αντιλήψεις για το ποιόν και τη μοίρα των κρατουμένων και αποφυλακιζομένων. Και κυρίως ανθρώπινο ενδιαφέρον για το τι συμβαίνει «εντός των τειχών».
ΟΙ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΜΕΝΟΙ όροι είναι πολλοί. Βελτίωση, επανακοινωνικοποίηση, αποκατάσταση, επανένταξη αλλά, ως γνωστόν, το άτομο δεν αλλάζει, αν δεν αλλάζει ταυτόχρονα και το περιβάλλον του.
ΤΟ «ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ» του κάθε κρατούμενου είμαστε και εμείς (ο καθένας ξεχωριστά και η κοινωνία ως σύνολο). Εμείς, που συχνά -φοβισμένοι και ανασφαλείς- θέτουμε τα δικαιώματα των έγκλειστων υπό επανέλεγχο.
Ο ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΣ, όχι μόνο δεν πρέπει να στερείται τα δικαιώματά του, αλλά πρέπει να του αναγνωρισθεί το κοινωνικό δικαίωμα στην επανένταξη ως κρίσιμο στοιχείο της λειτουργικής (επαν)ενσωμάτωσής του στο πολιτικοκοινωνικό γίγνεσθαι. Η μεταγενέστερη συμμετοχή στην κοινωνική/δημόσια ζωή προϋποθέτει ενεργητική λειτουργία του δικαιώματος στην επανένταξη μέσα στη φυλακή. Θυμίζω ότι «αποκαθιστούμε» τον άνθρωπο και τις σχέσεις του και όχι την ίδια τη φυλακή ή την τιμωρία.
ΠΡΕΠΕΙ να συμφωνήσουμε σε ορισμένα αυτονόητα:
1) Η κοινωνική επανένταξη των κρατουμένων ως προσωπική διαδρομή δεν ταυτίζεται με την αποφυλάκιση.
2) Η κοινωνική επανένταξη ως θεσμική διαδικασία δεν είναι φιλανθρωπία, αλλά υποχρέωση του κοινωνικού κράτους και αυθεντική έκφραση της αλληλεγγύης της κοινωνίας των πολιτών.
3) Η κοινωνική επανένταξη ως μετασωφρονιστική μέριμνα προϋποθέτει λειτουργία δημοσίων δομών (εντός και εκτός της φυλακής).
4) Η κοινωνική επανένταξη ως δεύτερη ευκαιρία στην εποχή της διακινδύνευσης και των αποκλεισμών δεν μπορεί να πετύχει εάν δεν πιστεύουμε ότι όλοι (χωρίς διακρίσεις και στερεότυπα) έχουν το δικαίωμα να επιστρέψουν κοντά μας.
5) Η κοινωνική επανένταξη ως αντεγκληματική προοπτική συνιστά την προσφορότερη πολιτική πρόληψης, καθώς σπάει το φαύλο κύκλο ή τον κρίσιμο κρίκο της αέναης υποτροπής και καταστολής.
ΠΡΕΠΕΙ, συνεπώς, το δικαίωμα στην επανένταξη να ενταχθεί στα δικαιώματα του ανθρώπου· στο πλαίσιο της δυνατότητας αυτοκαθορισμού και αυτοδιάθεσης του δυνάμει ελεύθερου ανθρώπου. Αυτή ας είναι η πρώτη κοινή παραδοχή στο δύσκολο διάλογο που (ελπίζω ότι) θα ακολουθήσει μετά την κατάθεση του νέου σχεδίου Σωφρονιστικού Κώδικα.
ΥΓ.: Μέσα σε συνθήκες οικονομικο-κοινωνικής κρίσης, η εξαιρετική δουλειά της Διακομματικής Επιτροπής για τις συνθήκες κράτησης (πρόεδρος Δ. Λιντζέρης), η ανοικτή αντίληψη του υπουργού Δικαιοσύνης, η αγωνιστικότητα ης Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα αρκούν για να πείσουν ότι οι κρατούμενοι είναι συνάνθρωποί μας;
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
