ΦΩΚΙΩΝΟΣ ΝΕΓΡΗ 42, ΚΥΨΕΛΗ
ΑΡΧΕΙΟ
Τρίτη, 14 Ιουνίου 2011
Φεστιβάλ στη Δημοτική Αγορά Κυψέλης για τα 5 χρόνια της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων
Κατηγορίες:
οι αφίσες μας,
οι δράσεις μας
ΦΩΚΙΩΝΟΣ ΝΕΓΡΗ 42, ΚΥΨΕΛΗ
ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΑ 5 ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ
Κατηγορίες:
οι ανακοινώσεις μας
ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΑ 5 ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ
Είμαστε όλοι εν δυνάμει κρατούμενοι
2001: 8.343 κρατούμενοι στις ελληνικές φυλακές
2011: 11.674 κρατούμενοι
6 νέες φυλακές τα τελευταία 5 χρόνια
Τουλάχιστον 11.674 συνάνθρωποί μας κρατούνται στις φυλακές της χώρας ενώ περισσότεροι από 5.000 υποχρεώνονται να επιβιώνουν στα κρατητήρια, χωρίς δικαίωμα προαυλισμού, τουαλέτα ή επαρκή σίτιση.
Αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι στατιστικά στοιχεία, είναι ο πατέρας μας, ο σύντροφός μας, η αδερφή μας, ο συνάδελφός μας, ο γείτονάς μας, η φίλη μας, είναι κάποιος από το συγγενικό ή φιλικό μας περιβάλλον.
Πλέον είναι πολύ εύκολο να προστεθείς και εσύ στον πληθυσμό της φυλακής. Είμαστε όλοι εν δυνάμει κρατούμενοι. Σήμερα ελεύθεροι, αύριο πίσω από τα κάγκελα.
Εμείς αντιστεκόμαστε στην ποινικοποίηση της φτώχειας, στην αυστηροποίηση των ποινών. Παλεύουμε για την κατάργηση των φυλακών. Διεκδικούμε τη βελτίωση των συνθηκών κράτησης, για την αποποινικοποίηση αδικημάτων, για τον περιορισμό της φυλάκισης σε εξαιρετικές περιπτώσεις, για την κατάργηση των φυλακών ανηλίκων.
Το Σάββατο 18 Ιουνίου ολοκληρώνονται 5 χρόνια δράσης της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων. Σας καλούμε στην Αγορά της Κυψέλης (Φωκίωνος Νέγρη 42) από τις 6μμ και μετά για να συζητήσουμε με πρώην και νυν κρατούμενους αλλά και να ακούσουμε πολλή μουσική. Στο χώρο παράλληλα θα υπάρχει έκθεση φωτογραφίας, ενώ θα προβληθούν ταινίες μικρού μήκους.
Είσοδος ελεύθερη
Είμαστε όλοι εν δυνάμει κρατούμενοι
2001: 8.343 κρατούμενοι στις ελληνικές φυλακές
2011: 11.674 κρατούμενοι
6 νέες φυλακές τα τελευταία 5 χρόνια
Τουλάχιστον 11.674 συνάνθρωποί μας κρατούνται στις φυλακές της χώρας ενώ περισσότεροι από 5.000 υποχρεώνονται να επιβιώνουν στα κρατητήρια, χωρίς δικαίωμα προαυλισμού, τουαλέτα ή επαρκή σίτιση.
Αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι στατιστικά στοιχεία, είναι ο πατέρας μας, ο σύντροφός μας, η αδερφή μας, ο συνάδελφός μας, ο γείτονάς μας, η φίλη μας, είναι κάποιος από το συγγενικό ή φιλικό μας περιβάλλον.
Πλέον είναι πολύ εύκολο να προστεθείς και εσύ στον πληθυσμό της φυλακής. Είμαστε όλοι εν δυνάμει κρατούμενοι. Σήμερα ελεύθεροι, αύριο πίσω από τα κάγκελα.
Εμείς αντιστεκόμαστε στην ποινικοποίηση της φτώχειας, στην αυστηροποίηση των ποινών. Παλεύουμε για την κατάργηση των φυλακών. Διεκδικούμε τη βελτίωση των συνθηκών κράτησης, για την αποποινικοποίηση αδικημάτων, για τον περιορισμό της φυλάκισης σε εξαιρετικές περιπτώσεις, για την κατάργηση των φυλακών ανηλίκων.
Το Σάββατο 18 Ιουνίου ολοκληρώνονται 5 χρόνια δράσης της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων. Σας καλούμε στην Αγορά της Κυψέλης (Φωκίωνος Νέγρη 42) από τις 6μμ και μετά για να συζητήσουμε με πρώην και νυν κρατούμενους αλλά και να ακούσουμε πολλή μουσική. Στο χώρο παράλληλα θα υπάρχει έκθεση φωτογραφίας, ενώ θα προβληθούν ταινίες μικρού μήκους.
Είσοδος ελεύθερη
Δευτέρα, 6 Ιουνίου 2011
Πανελλαδική συνάντηση στη Λάρισα
Κατηγορίες:
οι ανακοινώσεις μας,
οι δράσεις μας
Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων
Την Κυριακή 5 Ιουνίου πραγματοποιήθηκε συνάντηση μελών της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων με κρατούμενους και τη διεύθυνση στη φυλακή Λάρισας, έπειτα από σχετική άδεια που μας δόθηκε. Με την επίσκεψη αυτή δεν θεωρούμε βέβαια πως «σπάει» το άβατο αλλά σίγουρα μπορούμε να μιλήσουμε για μια ρωγμή στο τείχος της σιωπής που περιβάλλει το σκληρό καθεστώς κάθε φυλακής. Κατά τη συνομιλία, οι κρατούμενοι επικεντρώθηκαν κυρίως στην αναίτια φειδωλή χορήγηση αδειών που αποθαρρύνει τη σύνδεσή τους με την κοινωνία, στο πρόβλημα του υπερπληθυσμού αφού η φυλακή ‘φιλοξενεί’ 786 άτομα αντί για 500 που είναι περίπου το δυναμικό της, στην αναμονή στην οποία εξαναγκάζονται αφού η συμβουλευτική παρέμβαση για τους εξαρτημένους αδυνατεί να καλύψει τις πραγματικές ανάγκες, και την ανεπάρκεια της κοινωνικής υπηρεσίας (μόλις 2 κοινωνικοί λειτουργοί καλούνται να καλύψουν τις ανάγκες 786 ατόμων). Επίσης οι κρατούμενοι αναφέρθηκαν στις ανύπαρκτες εξετάσεις υγείας που πολλές φορές είναι η αιτία για να μεταδοθούν ασθένειες εντός της φυλακής.
Την ίδια στιγμή έξω από τη φυλακή, μέλη της Πρωτοβουλίας πραγματοποίησαν συγκέντρωση συμπαράστασης και αλληλεγγύης. Η θερμή ανταπόκριση από μεριάς των κρατουμένων και ο ζωντανός διάλογος μέσα από την ανταλλαγή συνθημάτων «ακύρωσε» έστω προσωρινά τα συρματοπλέγματα που χωρίζουν τους «μέσα» από τους «έξω». Το γεγονός αυτό υπογραμμίζει την ανάγκη αλλά και το καθήκον για μας για συχνότερες παρεμβάσεις αυτού του είδους γιατί η κινηματική αλληλεγγύη που επικεντρώνεται στην υπεράσπιση δικαιωμάτων, είναι η ελάχιστη δική μας συμβολή στον καθημερινό αγώνα των κρατουμένων να μην στερηθούν πέρα από την ελευθερία τους και του δικαιώματος τους να παραμένουν άνθρωποι.
Μετά την παρέμβαση στη φυλακή, πραγματοποιήθηκε η πανελλαδική συνάντηση της Πρωτοβουλίας. Η συζήτηση επικεντρώθηκε στις συνθήκες κράτησης στις ελληνικές φυλακές και τα κρατητήρια -τα οποία είναι πραγματικά κολαστήρια και για τα οποία αναφορές έχουν κατ’ επανάληψη συνταχθεί ακόμη και από εργαζόμενους σε αυτά-, στο πρόβλημα του υπερσυνωστισμού, στην παράνομη και αυθαίρετη μη χορήγηση αδειών, στις καταγγελίες για βασανισμούς και αυθαιρεσίες σωφρονιστικών υπαλλήλων, στην ανεπαρκή ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και ανεξέλεγκτη χορήγηση ψυχοφαρμάκων, στον απάνθρωπο τρόπο μεταγωγών κ.ά. Επίσης, συζητήθηκε το θέμα των κρατικών περικοπών που καθιστούν ακόμη χειρότερη την κατάσταση στις φυλακές και τα κρατητήρια (π.χ. θέρμανση, φαγητό, είδη πρώτης ανάγκης, περίθαλψη, προγράμματα απεξάρτησης, σχολεία δεύτερης ευκαιρίας κτλ).
Στην πανελλαδική μας συνάντηση, θεωρώντας ότι οι όποιες βελτιωτικές προσπάθειες έχουν γίνει στο σωφρονιστικό είναι σταγόνα στον ωκεανό, επιβεβαιώθηκε εκ νέου η αναγκαιότητα να παλεύουμε πιο δυναμικά για το αυτονόητο. Ότι δηλαδή, σύμφωνα με το νόμο, εγκλεισμός σημαίνει στέρηση ελευθερίας και μόνο, και όχι ηθική ή φυσική εξόντωση των ανθρώπων. Στόχος μας είναι να ακούγεται η φωνή των κρατουμένων, να προωθούμε τα δικά τους αιτήματα και να προβάλλουμε τις δικές τους ανάγκες, να στηρίζουμε και να διαδίδουμε τους αγώνες τους, να τους κάνουμε υπόθεση της κοινωνίας, γιατί κοινωνικές είναι οι αιτίες που οδηγούν ανθρώπους στις φυλακές. Και αυτά χωρίς να υποσχόμαστε ότι μπορούμε να βρούμε λύσεις στα προβλήματα των κρατουμένων ή δημιουργώντας ψεύτικες ελπίδες.
Ο τρόπος απονομής της δικαιοσύνης, η ποινικοποίηση της φτώχειας και η κατάσταση στις φυλακές μας αφορά όλους… Την εποχή του Δ.Ν.Τ. και των μνημονίων, της τρόικα και των μέτρων, τη στιγμή που η οικονομική και κοινωνική κρίση οξύνεται, η φτώχεια γίνεται μεγαλύτερη και η ανεργία καλπάζει, την εποχή που οι ταξικές ανισότητες βαθαίνουν και οι κοινωνικοί, πολιτικοί και συνδικαλιστικοί αγώνες καταστέλλονται ή ποινικοποιούνται, όλοι είμαστε «εν δυνάμει κρατούμενοι». Ταυτόχρονα, όσο η χρήση ουσιών παραμένει αδίκημα και οι χρήστες φυλακίζονται αντί να δέχονται θεραπεία, όσο οι μετανάστες και οι πρόσφυγες διαπράττουν το ‘έγκλημα’ να βρίσκονται στη χώρα χωρίς χαρτιά, όσο οι προφυλακίσεις μοιράζονται απροκάλυπτα κατά παράβαση του νόμου καταργώντας στην ουσία το τεκμήριο της αθωότητας και οι ποινές μοιράζονται χωρίς φειδώ -κυρίως σε αυτούς που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα για στοιχειώδη υπεράσπιση-, όλο και περισσότεροι άνθρωποι θα βρίσκονται στην απελπιστική θέση ενός κρατούμενου.
Ως Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων, ως ανεξάρτητη και συλλογική προσπάθεια στο κίνημα υπεράσπισης και αλληλεγγύης σε όσους είναι πίσω από τα κάγκελα σε φυλακές και κρατητήρια, σύντομα θα ξεκινήσουμε καμπάνια για μαζικές αποφυλακίσεις και περιορισμό της φυλακής ως απάντηση στα σχέδια επέκτασης του σωφρονιστικού συστήματος της χώρας. Ταυτόχρονα, συνεχίζουμε να εργαζόμαστε για τη λειτουργία μας και σε άλλες πόλεις από τις ήδη υπάρχουσες (Αθήνα, Θεσ/νίκη, Λάρισα, Τρίκαλα, Βόλος, Λαμία κ.α.) ενώνοντας τις δυνάμεις μας με κάθε ευαισθητοποιημένο πολίτη, με εργαζόμενους, άνεργους, γιατρούς, δικηγόρους, φοιτητές, συγγενείς και πρώην ή νυν κρατούμενους. Τηλ. επικοινωνίας 6951719793, 2103635667.
Την Κυριακή 5 Ιουνίου πραγματοποιήθηκε συνάντηση μελών της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων με κρατούμενους και τη διεύθυνση στη φυλακή Λάρισας, έπειτα από σχετική άδεια που μας δόθηκε. Με την επίσκεψη αυτή δεν θεωρούμε βέβαια πως «σπάει» το άβατο αλλά σίγουρα μπορούμε να μιλήσουμε για μια ρωγμή στο τείχος της σιωπής που περιβάλλει το σκληρό καθεστώς κάθε φυλακής. Κατά τη συνομιλία, οι κρατούμενοι επικεντρώθηκαν κυρίως στην αναίτια φειδωλή χορήγηση αδειών που αποθαρρύνει τη σύνδεσή τους με την κοινωνία, στο πρόβλημα του υπερπληθυσμού αφού η φυλακή ‘φιλοξενεί’ 786 άτομα αντί για 500 που είναι περίπου το δυναμικό της, στην αναμονή στην οποία εξαναγκάζονται αφού η συμβουλευτική παρέμβαση για τους εξαρτημένους αδυνατεί να καλύψει τις πραγματικές ανάγκες, και την ανεπάρκεια της κοινωνικής υπηρεσίας (μόλις 2 κοινωνικοί λειτουργοί καλούνται να καλύψουν τις ανάγκες 786 ατόμων). Επίσης οι κρατούμενοι αναφέρθηκαν στις ανύπαρκτες εξετάσεις υγείας που πολλές φορές είναι η αιτία για να μεταδοθούν ασθένειες εντός της φυλακής.
Την ίδια στιγμή έξω από τη φυλακή, μέλη της Πρωτοβουλίας πραγματοποίησαν συγκέντρωση συμπαράστασης και αλληλεγγύης. Η θερμή ανταπόκριση από μεριάς των κρατουμένων και ο ζωντανός διάλογος μέσα από την ανταλλαγή συνθημάτων «ακύρωσε» έστω προσωρινά τα συρματοπλέγματα που χωρίζουν τους «μέσα» από τους «έξω». Το γεγονός αυτό υπογραμμίζει την ανάγκη αλλά και το καθήκον για μας για συχνότερες παρεμβάσεις αυτού του είδους γιατί η κινηματική αλληλεγγύη που επικεντρώνεται στην υπεράσπιση δικαιωμάτων, είναι η ελάχιστη δική μας συμβολή στον καθημερινό αγώνα των κρατουμένων να μην στερηθούν πέρα από την ελευθερία τους και του δικαιώματος τους να παραμένουν άνθρωποι.
Μετά την παρέμβαση στη φυλακή, πραγματοποιήθηκε η πανελλαδική συνάντηση της Πρωτοβουλίας. Η συζήτηση επικεντρώθηκε στις συνθήκες κράτησης στις ελληνικές φυλακές και τα κρατητήρια -τα οποία είναι πραγματικά κολαστήρια και για τα οποία αναφορές έχουν κατ’ επανάληψη συνταχθεί ακόμη και από εργαζόμενους σε αυτά-, στο πρόβλημα του υπερσυνωστισμού, στην παράνομη και αυθαίρετη μη χορήγηση αδειών, στις καταγγελίες για βασανισμούς και αυθαιρεσίες σωφρονιστικών υπαλλήλων, στην ανεπαρκή ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και ανεξέλεγκτη χορήγηση ψυχοφαρμάκων, στον απάνθρωπο τρόπο μεταγωγών κ.ά. Επίσης, συζητήθηκε το θέμα των κρατικών περικοπών που καθιστούν ακόμη χειρότερη την κατάσταση στις φυλακές και τα κρατητήρια (π.χ. θέρμανση, φαγητό, είδη πρώτης ανάγκης, περίθαλψη, προγράμματα απεξάρτησης, σχολεία δεύτερης ευκαιρίας κτλ).
Στην πανελλαδική μας συνάντηση, θεωρώντας ότι οι όποιες βελτιωτικές προσπάθειες έχουν γίνει στο σωφρονιστικό είναι σταγόνα στον ωκεανό, επιβεβαιώθηκε εκ νέου η αναγκαιότητα να παλεύουμε πιο δυναμικά για το αυτονόητο. Ότι δηλαδή, σύμφωνα με το νόμο, εγκλεισμός σημαίνει στέρηση ελευθερίας και μόνο, και όχι ηθική ή φυσική εξόντωση των ανθρώπων. Στόχος μας είναι να ακούγεται η φωνή των κρατουμένων, να προωθούμε τα δικά τους αιτήματα και να προβάλλουμε τις δικές τους ανάγκες, να στηρίζουμε και να διαδίδουμε τους αγώνες τους, να τους κάνουμε υπόθεση της κοινωνίας, γιατί κοινωνικές είναι οι αιτίες που οδηγούν ανθρώπους στις φυλακές. Και αυτά χωρίς να υποσχόμαστε ότι μπορούμε να βρούμε λύσεις στα προβλήματα των κρατουμένων ή δημιουργώντας ψεύτικες ελπίδες.
Ο τρόπος απονομής της δικαιοσύνης, η ποινικοποίηση της φτώχειας και η κατάσταση στις φυλακές μας αφορά όλους… Την εποχή του Δ.Ν.Τ. και των μνημονίων, της τρόικα και των μέτρων, τη στιγμή που η οικονομική και κοινωνική κρίση οξύνεται, η φτώχεια γίνεται μεγαλύτερη και η ανεργία καλπάζει, την εποχή που οι ταξικές ανισότητες βαθαίνουν και οι κοινωνικοί, πολιτικοί και συνδικαλιστικοί αγώνες καταστέλλονται ή ποινικοποιούνται, όλοι είμαστε «εν δυνάμει κρατούμενοι». Ταυτόχρονα, όσο η χρήση ουσιών παραμένει αδίκημα και οι χρήστες φυλακίζονται αντί να δέχονται θεραπεία, όσο οι μετανάστες και οι πρόσφυγες διαπράττουν το ‘έγκλημα’ να βρίσκονται στη χώρα χωρίς χαρτιά, όσο οι προφυλακίσεις μοιράζονται απροκάλυπτα κατά παράβαση του νόμου καταργώντας στην ουσία το τεκμήριο της αθωότητας και οι ποινές μοιράζονται χωρίς φειδώ -κυρίως σε αυτούς που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα για στοιχειώδη υπεράσπιση-, όλο και περισσότεροι άνθρωποι θα βρίσκονται στην απελπιστική θέση ενός κρατούμενου.
Ως Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων, ως ανεξάρτητη και συλλογική προσπάθεια στο κίνημα υπεράσπισης και αλληλεγγύης σε όσους είναι πίσω από τα κάγκελα σε φυλακές και κρατητήρια, σύντομα θα ξεκινήσουμε καμπάνια για μαζικές αποφυλακίσεις και περιορισμό της φυλακής ως απάντηση στα σχέδια επέκτασης του σωφρονιστικού συστήματος της χώρας. Ταυτόχρονα, συνεχίζουμε να εργαζόμαστε για τη λειτουργία μας και σε άλλες πόλεις από τις ήδη υπάρχουσες (Αθήνα, Θεσ/νίκη, Λάρισα, Τρίκαλα, Βόλος, Λαμία κ.α.) ενώνοντας τις δυνάμεις μας με κάθε ευαισθητοποιημένο πολίτη, με εργαζόμενους, άνεργους, γιατρούς, δικηγόρους, φοιτητές, συγγενείς και πρώην ή νυν κρατούμενους. Τηλ. επικοινωνίας 6951719793, 2103635667.
Παρασκευή, 3 Ιουνίου 2011
Κολαστήρια τα κρατητήρια των αστυνομικών τμημάτων
Κατηγορίες:
οι ανακοινώσεις μας
Δελτίο Τύπου
Αθήνα, 03/6/2011
Κολαστήρια τα κρατητήρια των αστυνομικών τμημάτων
Στις 27 Μαϊου η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων επισκέφτηκε τα κρατητήρια του αστυνομικού τμήματος Πατησίων. Βρεθήκαμε μπροστά σε μια κατάσταση που δύσκολα μπορεί να φανταστεί κανείς. Άνθρωποι στριμωγμένοι σε λίγο τετραγωνικά, σε τρία υπόγεια κελιά χωρίς ούτε ένα μικρό παράθυρο για να μπαίνει το φως του ήλιου, με απίστευτη δυσωδία, χωρίς καθαρό αέρα να αναπνεύσεις... 18 μετανάστες χαμένοι στο σκοτάδι ζουν εκεί μήνες, χωρίς δυνατότητα προαυλισμού, με υποτυπώδες φαγητό και χωρίς επισκεπτήριο. Η τουαλέτα δύσκολα προσφάσιμη καθώς βρίσκεται έξω από τα κελιά και μόνο μετά από επίμονες εκκλήσεις ανοίγει η πόρτα του κελιού. Τρεις από αυτούς ζουν σε αυτές τις συνθήκες 11 μήνες, άλλοι 6, 4 και 5 μήνες. «Ένα χρόνο έχουμε να δούμε τον ήλιο, δεν αξίζει αυτό σε ανθρώπους», μας είπε ένας κρατούμενος που ενώ έχει καταθέσει αίτημα ασύλου παραμένει κρατούμενος. Χαρακτηριστική της απελπιστικής κατάστασης είναι η δήλωση αστυνομικού του τμήματος ότι δεν μπορούν τα αστυνομικά τμήματα να αναγκάζονται να κρατούν μέχρι και 30 μετανάστες με διοικητική απέλαση για τόσο μεγάλο διάστημα, αφού αδυνατούν να τους παράσχουν τα βασικά όπως φαγητό και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. «Έχω στείλει πολλά έγγραφα στους ανωτέρους μου στα κεντρικά αλλά η κατάσταση δεν έχει αλλάξει, δεν μπορούν να ζουν άνθρωποι κάτω από αυτές τις συνθήκες».
Παρά τις καταδικαστικές αποφάσεις που έχει η Ελλάδα για τις συνθήκες κράτησης μεταναστών αλλά και τις εκθέσεις διεθνών οργανισμών, όπως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κατά των Βασανιστηρίων του Συμβουλίου της Ευρώπης και του ειδικού απεσταλμένου του ΟΗΕ κατά των βασανιστηρίων, συνεχίζει να στοιβάζει ανθρώπους κάτω από απάνθρωπες και εξευτελιστικές συνθήκες. Ζητάμε από οργανώσεις και φορείς να παρέμβουν αποφασιστικά ώστε να δοθεί ένα τέλος σε αυτόν το βασανισμό.
Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων
Αθήνα, 03/6/2011
Κολαστήρια τα κρατητήρια των αστυνομικών τμημάτων
Στις 27 Μαϊου η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων επισκέφτηκε τα κρατητήρια του αστυνομικού τμήματος Πατησίων. Βρεθήκαμε μπροστά σε μια κατάσταση που δύσκολα μπορεί να φανταστεί κανείς. Άνθρωποι στριμωγμένοι σε λίγο τετραγωνικά, σε τρία υπόγεια κελιά χωρίς ούτε ένα μικρό παράθυρο για να μπαίνει το φως του ήλιου, με απίστευτη δυσωδία, χωρίς καθαρό αέρα να αναπνεύσεις... 18 μετανάστες χαμένοι στο σκοτάδι ζουν εκεί μήνες, χωρίς δυνατότητα προαυλισμού, με υποτυπώδες φαγητό και χωρίς επισκεπτήριο. Η τουαλέτα δύσκολα προσφάσιμη καθώς βρίσκεται έξω από τα κελιά και μόνο μετά από επίμονες εκκλήσεις ανοίγει η πόρτα του κελιού. Τρεις από αυτούς ζουν σε αυτές τις συνθήκες 11 μήνες, άλλοι 6, 4 και 5 μήνες. «Ένα χρόνο έχουμε να δούμε τον ήλιο, δεν αξίζει αυτό σε ανθρώπους», μας είπε ένας κρατούμενος που ενώ έχει καταθέσει αίτημα ασύλου παραμένει κρατούμενος. Χαρακτηριστική της απελπιστικής κατάστασης είναι η δήλωση αστυνομικού του τμήματος ότι δεν μπορούν τα αστυνομικά τμήματα να αναγκάζονται να κρατούν μέχρι και 30 μετανάστες με διοικητική απέλαση για τόσο μεγάλο διάστημα, αφού αδυνατούν να τους παράσχουν τα βασικά όπως φαγητό και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. «Έχω στείλει πολλά έγγραφα στους ανωτέρους μου στα κεντρικά αλλά η κατάσταση δεν έχει αλλάξει, δεν μπορούν να ζουν άνθρωποι κάτω από αυτές τις συνθήκες».
Παρά τις καταδικαστικές αποφάσεις που έχει η Ελλάδα για τις συνθήκες κράτησης μεταναστών αλλά και τις εκθέσεις διεθνών οργανισμών, όπως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κατά των Βασανιστηρίων του Συμβουλίου της Ευρώπης και του ειδικού απεσταλμένου του ΟΗΕ κατά των βασανιστηρίων, συνεχίζει να στοιβάζει ανθρώπους κάτω από απάνθρωπες και εξευτελιστικές συνθήκες. Ζητάμε από οργανώσεις και φορείς να παρέμβουν αποφασιστικά ώστε να δοθεί ένα τέλος σε αυτόν το βασανισμό.
Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
